Αμφιβάλλω αν στα τηλέφωνα της δημοσκόπησης απάντησε κάποιος που τρέφεται στα συσσίτια, που βασανίζεται και ξοδεύεται στα πενταψήφια για να βρει γιατρό και φάρμακο, που ψάχνει κάθε φτηνή θερμάστρα εκτός πετρελαίου και μετά καθηλώνεται στην ουρά της ΔΕΗ για τον διακανονισμό του λογαριασμού, που ανατιμάται προοδευτικά από τον Γενάρη.
Μάλλον αυτή η μεγάλη κατηγορία πολιτών δεν βρέθηκε στο τηλέφωνο για να ανταμείψει τον κ. Στουρνάρα με θετική γνώμη και μάλιστα σε ποσοστό που προσεγγίζει το 50%. Δηλαδή ένα ποσοστό αποδοχής σε περίοδο οικονομικής καταστροφής, που δεν είχε ούτε ο κ. Τσοβόλας στην εποχή του «…δώστα όλα».
Ίσως ο υπουργός Οικονομικών να εκφέρει πειστικά τη βεβαιότητα για την δόση και αυτό προσδίδει ανακούφιση σε κάθε απελπισμένο και εξαρτώμενο. Μπορεί, η σκηνική του παρουσία ενόσω συνδιαλέγεται με τους ομολόγους να κρίνεται αξιοπρεπέστερη εγγύτερων προκατόχων, που περιέφεραν εικόνες φουκαράδων ή καμπόσων.
Ακόμη μπορεί να λειαίνει τις γνώμες το γεγονός ότι δεν προέρχεται από τον στίβο των πολιτικών, αλλά των τεχνοκρατών και μάλιστα αυτών που κατήρτισαν και επέβλεψαν τα σχέδια της σύγκλισης και της εισόδου στο ευρώ, ασχέτως αν πολλοί δεν το θυμούνται.
Στην αλλόκοτη εποχή στην οποία μόλις μπαίνει η κοινωνία μας, κάθε πλευρά που φιλοδοξεί να την διαχειριστεί οικοδομεί το προφίλ των απαραίτητων ηρώων της. Αυτών που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση οικονομικής πολιορκίας που εξανδραποδίζει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στο όνομα μιας νομισματικής σύγκλισης.
Μιας προσαρμογής που εκεί γύρω στα χρόνια του Μιλένιουμ φάνταζε ευλογία και τώρα μοιάζει κατάρα, που θα σημαδέψει τη νέα γενιά πέρα από την ενηλικίωση του αιώνα, και θα φέρει την κοινωνία στο απόλυτο άνοιγμα της ψαλίδας των ανισοτήτων. Κατά τραγική ειρωνεία στο όνομα της ευρωπαϊκής ενοποίησης την ώρα που η Ήπειρος μας τέμνεται από ένα βαθύ οικονομικό Παράλληλο, πλούτου και ένδειας.
