“Στο θεμέλιο μιας τέτοιας σοβαρής συζήτησης βρίσκεται η ανάγκη για ένα πρωτογενές πλεόνασμα μνήμης ως προς το τι έλεγε και τι έκανε ο καθένας τα τελευταία έξι βαριά χρόνια. Προς το παρόν το εθνικό ισοζύγιο μνήμης / λήθης είναι εμφανώς ελλειμματικό”.
Ο κ. Βενιζέλος, στο άρθρο του με τίτλο «Πόσο πρωτογενές πλεόνασμα μνήμης χρειάζεται;» αναφέρει ότι «οι φτηνές και ανεύθυνες αντιμνημονιακές δημαγωγίες της περιόδου 2010 – 2015 εκδικούνται σκληρά, όπως δείχνει η τρέχουσα πολιτική συζήτηση περί πρωτογενούς πλεονάσματος».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τονίζει ότι «χωρίς ικανοποιητικό ρυθμό ανάπτυξης είναι ανέφικτο και προφανώς εσφαλμένο να επιδιώκεται η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος» και σημειώνει ότι «στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα, πρωτίστως γιατί κατέγραψε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και είχε υπό έλεγχο τη δημοσιονομική της κατάσταση, για οκτώ συνεχή χρόνια, από το 1994 έως το 2003».
«Η επιδείνωση όμως που προκάλεσε η παρούσα κυβέρνηση με τους χειρισμούς της είναι δραματική. Σύμφωνα με την πρόσφατη μελέτη βιωσιμότητας που παρουσίασε το ΔΝΤ τον Ιούνιο του 2015 η προβολή για το 2060 έδινε ονομαστικό χρέος 100% του ΑΕΠ και ετήσιες μεικτές ανάγκες χρηματοδότησης κάτω από το 15% του ΑΕΠ. Μετά τον Ιούνιο του 2015 και όσα έγιναν, η προβολή δίνει για το 2060 χρέος 250% του ΑΕΠ και ετήσιες ανάγκες χρηματοδότησης που φτάνουν το 60% του ΑΕΠ. Οι αρνητικές επιπτώσεις διογκώνονται γεωμετρικά».
Ο κ. Βενιζέλος, σημειώνει επίσης ότι «η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ / ΑΝΕΛ που σήκωσε επί χρόνια τη σημαία για μηδενικό πρωτογενές πλεόνασμα και γενναίο ονομαστικό κούρεμα του χρέους, τώρα υπερασπίζεται ως «συνεπής Ευρωπαίος παράγων» τον στόχο του 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα με την υπόθεση ότι ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης θα είναι μόλις 1,1% -όχι 2,1% όπως προέβλεπε η DSA του 2012- και δηλώνει ικανοποιημένη με αόριστες μικρο-υποσχέσεις σχετικές με τη παρούσα αξία του χρέους, μηδαμινές σε σύγκριση με το ονομαστικό κούρεμα και τη μεγάλη η μείωση σε παρούσα αξία που έγινε το 2012!».
