Δεν είναι μόνο οι συνταξιούχοι που αναγκάστηκαν να μπουν σε μια ουρά για μέρες περιμένοντας να ανοίξουν οι πόρτες των τραπεζών. Όλη η Ελλάδα μετράει βήματα σε μια ουρά ως το ΑΤΜ. Τα 60 ευρώ που για χιλιάδες άτυχους που δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε νωρίς σε μια τράπεζα μετατρέπονται σχεδόν αυτόματα σε 50 ευρώ καθώς τα μηχανήματα στερεύουν από 20ευρα κάνουν ακόμη πιο δύσκολή την κατάσταση.
Οι περισσότεροι καθημερινά επιστρέφουν ξανά και ξανά σε μια ουρά. Η απάντηση στο ερώτημα “γιατί, δεν είναι αρκετά τα 50 ή τα 60 ευρώ για μερικές ημέρες;” είναι απλή. Πρώτα απ’ όλα υπάρχουν οικογενειάρχες που ναι, χρειάζονται καθημερινά περισσότερα χρήματα, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν να κάνουν πληρωμές και τέλος υπάρχουν άνθρωποι (μάλλον όλοι μας) που φοβούνται την επόμενη ημέρα, την πλήρη κατάρρευση και προτιμούν να έχουν συγκεντρωμένα έστω στο σπίτι τους με όλους τους κινδύνους τα χρήματά τους σε μορφή ευρώ!
Κάπως έτσι οι ουρές ταλαιπωρίας καθημερινά είναι μεγάλες. Είναι ουρές φόβου για το αύριο, μπροστά στο ενδεχόμενο ενός κουρέματος καταθέσεων, μπροστά στο ενδεχόμενο αλλαγής νομίσματος που θα σημάνει μεγάλη υποτίμηση στο εισόδημα και έτσι οι περισσότεροι προτιμούν καθημερινά να μαζέψουν λίγα λίγα όσα περισσότερα ευρώ μπορούν…
