Ανάρτηση για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία έκανε σήμερα (29.10.2026) η Μαρία Καρυστιανού κάνοντας αναφορά και στην τραγωδία των Τεμπών, όπου έχασε τη ζωή της η κόρη της, Μάρθη.
«Η σκέψη μας είναι στις οικογένειες στην Ισπανία, γιατί ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει το άδειο δωμάτιο, η κενή καρέκλα στο τραπέζι και αυτή η αγκαλιά που έφυγε για πάντα», ανέφερε στο βίντεό της η Μαρία Καρυστιανού.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η πρόεδρος της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» αναβίωσε τις φριχτές στιγμές που έζησε όταν τα δύο τρένα συγκρούστηκαν στα Τέμπη, με αφορμή τη σιδηροδρομική τραγωδία στο Τολέδο.
Ανέφερε μάλιστα πως μία τέτοια τραγωδία δεν οφείλεται μόνο σε ανθρώπινο λάθος αλλά σε ελλείψεις των συστημάτων ασφαλείας.
Η σκέψη μας είναι στις οικογένειες στην Ισπανία, γιατί εμείς ξέρουμε τι σημαίνει το άδειο δωμάτιο, το κενό στο τραπέζι, αυτή η αγκαλιά που έφυγε για πάντα. https://t.co/eIFdLYjK76
— Maria Karystianou (@mkaristianou) October 29, 2026
Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού
Οι εικόνες από το Τολέδο της Ισπανίας ξύπνησαν ξανά τις πιο σκοτεινές, ματωμένες μνήμες από την Τέμπη, αποδεικνύοντας αυτό που η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει κάτω από το χαλί. Ότι το λεγόμενο ανθρώπινο λάθος ποτέ δε δρα σε κενό αέρος. Χτίζεται μέρα με τη μέρα πάνω στα δόλια κενά των ελλιπών υποδομών, στα κουφάρια των ανενεργών συστημάτων τηλεδιοίκησης και βέβαια στην εγκληματική αδιαφορία εκείνων που δεν λογαριάζουν τις ζωές μας. Στην Ελλάδα το αίμα αποδείχθηκε φθηνότερο από τα εισιτήρια και η ασφάλεια στις ράγες έγινε θυσία στο βωμό της διαφθοράς και των ρουσφετιών.
Και τώρα ποιος γονιός μπορεί να αντέξει τον πόνο και τον φόβο για αυτή την επαναλαμβανόμενη τραγωδία; Η σκέψη μας είναι στις οικογένειες στην Ισπανία, γιατί ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει το άδειο δωμάτιο, η κενή καρέκλα στο τραπέζι και αυτή η αγκαλιά που έφυγε για πάντα. Όμως η θλίψη μας δεν είναι αδυναμία. Είναι η φλόγα μιας ελπίδας που δε σβήνει. Όπως στην Τέμπη, έτσι και παντού, η απαίτηση για απόδοση πραγματικών, ποινικών και πολιτικών ευθυνών είναι μη διαπραγματευτική. Τα τρένα δεν είναι κινητά για τα παιδιά μας. Είναι και πρέπει να είναι δημόσιο αγαθό που η κυβέρνηση όφειλε και εν γνώσει της απέτυχε οικτρά να προστατεύσει.
