Γράφει ο Πρόεδρος της ΝΔ:
«Το χρονικό διάστημα 2007 – 2009 ήμουν πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής, η οποία εξέτασε σε βάθος το ζήτημα των πυρκαγιών και συνολικά της δασικής μας πολιτικής.
Ήταν τότε ακόμα νωπές οι μνήμες από τις καταστροφικές φωτιές της Πάρνηθας και της Ηλείας.
Ενώπιον της Επιτροπής κλήθηκαν και κατέθεσαν τις γνώσεις τους και την εμπειρία τους άνθρωποι που γνωρίζουν καλά το αντικείμενο. Η Επιτροπή κατέληξε σε ένα ομόφωνο πόρισμα σχετικά με τις δράσεις που θα έπρεπε να αναληφθούν για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των πυρκαγιών και για την αναγέννηση των πληγεισών περιοχών.
Δυστυχώς, πολλά από όσα είχαν τότε επισημανθεί δεν υλοποιήθηκαν.
Αυτή την ώρα δεν θέλω να επεκταθώ σε περαιτέρω κριτική. Εξάλλου, οι πολίτες – και ειδικά όσοι ζουν σε περιοχές που χτυπήθηκαν από τις φετινές πυρκαγιές – έχουν εικόνα του αν και κατά πόσο ήταν αποτελεσματική η αντίδραση του κρατικού μηχανισμού. Για το ποιοι ήταν άφαντοι, ενώ θα έπρεπε να είναι παρόντες.
Αυτό που όμως δεν γνωρίζουν οι πολίτες, είναι ότι οι ευρισκόμενοι σε αφάνεια κινητοποιήθηκαν και εμφανίστηκαν ως εκ θαύματος μόνο όταν πληροφορήθηκαν την προγραμματισμένη από χθες, σε συνεννόηση με τον Αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος, επίσκεψή μου στο Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού στο Αρχηγείο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, σήμερα το πρωί, στις 10:30.
Δεν με ενδιαφέρουν τα παιχνίδια εντυπώσεων και η επικοινωνιακή διαχείριση μιας οικολογικής καταστροφής. Την αφήνω εξ ολοκλήρου στους πολιτικούς που πολιτεύονται με όρους του χθες και ας θέλουν να εμφανίζονται ότι κομίζουν το «νέο» στην πολιτική. Σε αυτούς που κοιτούν το δάχτυλο (εν προκειμένω την κάμερα) και όχι το δάσος που κάηκε, ενδεχομένως και από δικές τους ευθύνες.
Αυτό που με ενδιαφέρει, είναι να γίνουν επιτέλους πράξη μια σειρά από προτάσεις που θα προστατεύσουν τα δάση μας και τις περιουσίες των πολιτών. Η δασική πολιτική δεν προσφέρεται για μικροκομματική αντιπαράθεση. Όπως και τα περισσότερα ζητήματα, στην ταραγμένη εποχή που ζούμε, αποτελεί και αυτή εθνική υπόθεση.
Πυρκαγιές είχαμε, έχουμε και θα έχουμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε και δεν πρέπει να κάνουμε περισσότερα και στο επίπεδο της πρόληψης, αλλά και στο επίπεδο της καταστολής για να περιορίζουμε – κατά το δυνατόν – το καταστροφικό τους έργο.
Πολύ περιληπτικά αναφέρω κάποιες σκέψεις που μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια νέα πολιτική αντιμετώπισης των πυρκαγιών:
– Προληπτικός καθαρισμός των δασών από οτιδήποτε μπορεί να λειτουργήσει ως εύφλεκτη ύλη. Διάνοιξη και άλλων αντιπυρικών ζωνών και δασικών δρόμων και τοποθέτηση δεξαμενών ανεφοδιασμού των ελικοπτέρων τουλάχιστον στα οικολογικά κρίσιμα περιαστικά δάση της Αττικής. Κάθε σχολείο υποχρεωτικά θα συμμετέχει μια μέρα σε διαδικασία καθαρισμού δάσους. Η προστασία των δασών δεν διασφαλίζεται μόνο το καλοκαίρι, αλλά και πολλούς μήνες νωρίτερα.
– Δημιουργία Ενιαίου Φορέα Δασοπροστασίας και συγκρότηση ειδικού σώματος δασοκομμάντος εντός της Πυροσβεστικής, οι οποίοι θα παρεμβαίνουν άμεσα στο αρχικό στάδιο της πυρκαγιάς, πριν αυτή εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα.
– Απόλυτη προτεραιότητα στην αναβάθμιση των εναέριων μέσων της Πολεμικής Αεροπορίας. Δεν γίνεται από τα 18 Canadair να πετάνε μόνον τα 6. Κάτι γίνεται λάθος. Ανάλυση κόστους -οφέλους κατά το πόσο συμφέρει η αγορά, σε σύγκριση με την ενοικίαση πυροσβεστικών ελικοπτέρων, που είναι πιο αποτελεσματικά σε πυρκαγιές σε δύσβατες περιοχές.
– Χρήση μέσων σύγχρονης τεχνολογίας που θα βοηθούν στον έγκαιρο εντοπισμό και στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών στο αρχικό τους στάδιο. Πλήρης επιχειρησιακή αξιοποίηση των χιλιάδων εθελοντών δασοπυροσβεστών κατ’ εφαρμογή του Νόμου 4249/2014.
– Καλύτερος συντονισμός κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων (Πυροσβεστικής, Δασικής Υπηρεσίας, Αυτοδιοίκησης, κ.λπ.), υπό την επίβλεψη της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας. Ξεκάθαρες αρμοδιότητες και γραμμές επικοινωνίας.
– Οι ειδικοί λένε ότι μετά την πυρκαγιά η φύση θα πρέπει να αφεθεί να κάνει τη «δουλειά» της, ώστε να έχουμε άμεση φυσική αναδάσωση, αλλά υπάρχουν πράγματα που και η πολιτεία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλουν να κάνουν. Έμφαση πρέπει να δίνεται στη συγκράτηση των εδαφών και στα αντιδιαβρωτικά και αντιπλημμυρικά έργα και φυσικά στην αποτροπή των όποιων καταπατήσεων και της βοσκής. Μόνο όταν διαπιστωθεί ότι δεν επιτυγχάνεται φυσική αναδάσωση, να προχωράμε σε τεχνητή αναδάσωση με βάση και τις επιταγές του Συντάγματος.
Και κάτι τελευταίο και πολύ σημαντικό. Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ. Ακραία καιρικά φαινόμενα και μεγάλες πυρκαγιές θα αντιμετωπίσουμε κι άλλες τα επόμενα χρόνια. Πρέπει να είμαστε καλά προετοιμασμένοι σε όλα τα επίπεδα.
Η πρόληψη είναι σαφώς προτιμότερη και έχει μικρότερο κόστος από την κατάσβεση και την αποκατάσταση. Αυτονοήτως αυτή πρέπει να είναι η προτεραιότητά μας.
Με αυτή την αφορμή, θέλω για μία ακόμη φορά να ευχαριστήσω απο καρδιάς όλους όσοι ξεπέρασαν τον εαυτό τους και κατέβαλλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες, σε όλη τη χώρα, για την αντιμετώπιση των καταστροφικών πυρκαγιών.
Οι ευχαριστίες μου είναι ειλικρινείς. Είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι σημαίνει να είσαι μερόνυχτα ξύπνιος, και συχνά πεινασμένος και διψασμένος, και να παλεύεις με τις φλόγες».
