Νέες αιχμές κατά της Μαρίας Καρυστιανού αφήνει η Κατερίνα Μουτσάτσου, λίγες ημέρες μετά την αποχώρησή της από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, επαναφέροντας στο προσκήνιο την εσωκομματική κρίση που δοκιμάζει το κόμμα. Με εκτενή ανάρτησή της, απαντά σε δημόσιες αναφορές για όσους αποχώρησαν, υποστηρίζοντας ότι επιχειρείται να υποβαθμιστεί η συνεισφορά τους και να παρουσιαστεί η εργασία τους «σαν να μην υπήρξε ποτέ».
Η Κατερίνα Μουτσάτσου στρέφεται εμμέσως αλλά σαφώς προς τη Μαρία Καρυστιανού και την ηγεσία της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, απορρίπτοντας αιχμές σύμφωνα με τις οποίες όσοι εγκατέλειψαν το κόμμα ενδιαφέρονταν για «θεσούλες» ή προσωπική προβολή. «Θεωρώ άδικο να υποβαθμίζεται σήμερα δημόσια η συνεισφορά ανθρώπων επειδή επέλεξαν να αποχωρήσουν ή να παρουσιάζεται η παρουσία τους και η εργασία τους σαν να μην υπήρξαν ποτέ», αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Οφείλω να αποκαταστήσω τα πραγματικά δεδομένα»
Η πρώην συνεργάτιδα του κόμματος εξηγεί ότι αρχικά δεν είχε πρόθεση να δημοσιοποιήσει ζητήματα σχετικά με την εσωτερική λειτουργία των ομάδων εργασίας και ειδικότερα του Τομέα Πολιτισμού. Οπως αναφέρει, όμως, η διαρροή εσωτερικού μηνύματος που είχε στείλει κατά την αποχώρησή της, σε συνδυασμό με όσα ακολούθησαν δημοσίως, την οδήγησαν στην απόφαση να τοποθετηθεί.
«Διατυπώθηκαν, και συνεχίζονται να διατυπώνονται δημόσια, αναφορές που δημιουργούν την εντύπωση ότι η συμμετοχή μου στον πολιτικό φορέα περιορίστηκε απλώς σε μια “παρουσίαση του κινήματος” την 21η Μαΐου 2026 στη Θεσσαλονίκη, ή ότι “όσοι αποχώρησαν τα έκαναν όλα για θεσούλες”, προσωπική προβολή, ή “δεν έκαναν τίποτε”», σημειώνει.
«Θεωρώ ότι οφείλω, με σεβασμό προς όλους, να αποκαταστήσω τα πραγματικά δεδομένα», προσθέτει.
Ελπίδα για τη Δημοκρατία: Οι δύο προγραμματικές προτάσεις
Η Κατερίνα Μουτσάτσου αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της συμμετοχής της στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», η οποία διήρκεσε περισσότερο από δύο μήνες, εργάστηκε πάνω σε δύο ολοκληρωμένες προγραμματικές προτάσεις.
Η πρώτη αφορούσε τον Πολιτισμό και την Πολιτιστική Κληρονομιά και περιλάμβανε, όπως εξηγεί, θέσεις για την προστασία μνημείων και αρχαιολογικών χώρων, τον δημόσιο χαρακτήρα της πολιτιστικής κληρονομιάς, τον ρόλο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και του ΟΔΑΠ, καθώς και τη διαχείριση και ανάδειξη της πολιτιστικής περιουσίας.
Η δεύτερη αφορούσε τον ελληνικό κινηματογράφο και την οπτικοακουστική πολιτική, με προτάσεις για τη χρηματοδότηση της ελληνικής παραγωγής, τη λειτουργία ενός «Νέου ΕΚΚΟΜΕΔ», τα κίνητρα παραγωγής, τις διεθνείς συμπαραγωγές και τη διανομή.
«Δεν επρόκειτο για κάποιες γενικές σκέψεις ή για υλικό μιας παρουσίασης. Ηταν αποτέλεσμα πολλών ωρών έρευνας, μελέτης, επεξεργασίας στοιχείων, επαφών, συναντήσεων και συγγραφής συγκεκριμένων πολιτικών προτάσεων», τονίζει.
Στο σημείο αυτό αφήνει ακόμη μία αιχμή για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος, σημειώνοντας ότι ήδη από τις 20 Ιουνίου είχε αρχίσει να καταθέτει προτάσεις στην επίσημη πλατφόρμα του Τομέα Πολιτισμού. «Δυστυχώς, ένα σημαντικό μέρος αυτών δεν έτυχε της προσοχής κανενός “στελέχους-στρατιώτη” της “Ελπίδας”», αναφέρει.
Μια οφειλόμενη ενημέρωση για τη συμμετοχή μου στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», και κυρίως για τη δουλειά μου στον Τομέα Πολιτισμού.
— Katerina Moutsatsos (@katmouts) August 14, 2026
Δεν είχα πρόθεση να δημοσιοποιήσω ζητήματα που αφορούσαν την εσωτερική λειτουργία των «ομάδων εργασίας» της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», και… pic.twitter.com/4I1lKhhlmh
Η συνάντηση με τους εργαζομένους του υπουργείου Πολιτισμού
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην πρωτοβουλία για συνάντηση με εκπροσώπους των εργαζομένων του υπουργείου Πολιτισμού, την οποία, όπως σημειώνει, είχε επιδιώξει μαζί με τον Θανάση Αυγερινό ήδη από τον Ιούνιο.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε με την πρόεδρο του Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού Δέσποινα Κουτσούμπα και τα μέλη του Δ.Σ. Λιώνη Δέδε και Δημήτρη Κουφοβασίλη και διήρκεσε περισσότερο από δύο ώρες.
Σε αυτήν συμμετείχε διαδικτυακά και η Μαρία Καρυστιανού.
«Αυτή ακριβώς θεωρούσα ότι έπρεπε να είναι η διαδικασία για τη διαμόρφωση ενός σοβαρού πολιτικού προγράμματος: έρευνα, τεκμηρίωση, διάλογος με τους ανθρώπους του χώρου και στη συνέχεια συγκεκριμένες προτάσεις – όχι απλώς μια “παρουσίαση” προγράμματος», σημειώνει η Μουτσάτσου.
«Δεν διαγράφονται αναδρομικά ο χρόνος και η εργασία»
Η πρώην συνεργάτιδα του κόμματος επιμένει ότι δεν δημοσιοποιεί τα παραπάνω για να διεκδικήσει «εύσημα», αλλά για να απαντήσει στην εικόνα που, κατά την ίδια, δημιουργείται για τα στελέχη που έχουν αποχωρήσει.
«Η πολιτική διαφωνία είναι θεμιτή. Η αποχώρηση, όπως και η κριτική αυτής, κατά την άποψή μου, είναι επίσης θεμιτή», αναφέρει και προσθέτει: «Ομως κανείς δεν πρέπει να θεωρεί ότι επειδή ένας άνθρωπος επέλεξε τελικά να αποχωρήσει, διαγράφονται αναδρομικά ο χρόνος, η εργασία, οι πρωτοβουλίες, οι επαφές και οι ιδέες του».
Παράλληλα, δημοσιοποιεί μέρος του αποχαιρετιστήριου μηνύματος που είχε απευθύνει στους πρώην συνεργάτες της, επιχειρώντας να καταστήσει σαφές ότι η αποχώρησή της δεν συνοδευόταν αρχικά από διάθεση προσωπικής αντιπαράθεσης.
«Ηταν τιμή μου να πορευτώ με ανθρώπους πανάξιους που διαθέτουν όραμα και αγωνίζονται για υψηλά ιδανικά, και ήμουν τυχερή που βρέθηκα να συμβάλλω με όσες δυνατότητες και γνώση είχα σε αυτή την προσπάθεια», είχε γράψει.
«Αυτό εξακολουθώ να πιστεύω», σημειώνει τώρα, επαναλαμβάνοντας ότι θεωρεί «άδικο» να υποβαθμίζεται η συνεισφορά όσων αποχώρησαν.
«Είμαι έτοιμη να δημοσιοποιήσω τα δύο προγράμματα»
Η Κατερίνα Μουτσάτσου προχωρά ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας έτοιμη να δώσει στη δημοσιότητα τα δύο προγράμματα που συνέταξε, ώστε, όπως λέει, να μπορεί ο καθένας να αξιολογήσει τη δουλειά που κατατέθηκε.
«Για λόγους διαφάνειας, είμαι ανά πάσα στιγμή έτοιμη να δημοσιοποιήσω τα δύο προγράμματα που συνέταξα, ώστε οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται να μπορεί να τα διαβάσει και να κρίνει ο ίδιος το εύρος, το περιεχόμενο και τη σοβαρότητα της δουλειάς που κατατέθηκε», αναφέρει.
Και καταλήγει: «Δεν επιθυμώ μια προσωπική αντιπαράθεση με κανέναν. Επιθυμώ όμως να προστατεύσω την αλήθεια για τη δουλειά που έγινε».
Ακόμα ένα επεισόδιο στην κρίση με την Μαρία Καρυστιανού
Η παρέμβαση Μουτσάτσου αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο σε μια παρατεταμένη περίοδο εσωτερικών αναταράξεων στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Στις 4 Αυγούστου του 2026 η ίδια, η Μαρία Ιωαννίδου και ο Τάκης Κοτσόργιος ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους, διευρύνοντας τον κύκλο των στελεχών που έχουν εγκαταλείψει το κόμμα.
Είχε προηγηθεί η διαγραφή του Θανάση Αυγερινού, ενώ στη συνέχεια πρώην στελέχη του Γραφείου Τύπου εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση κατά της Μαρίας Καρυστιανού και του στενού πυρήνα γύρω από την ηγεσία, χρησιμοποιώντας εκφράσεις περί «αυλικών», «μυστικοσυμβούλων» και «μικρού φοβικού αρχηγικού κόμματος».
Το νέο επεισόδιο δείχνει ότι η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται πλέον στις αποχωρήσεις αυτές καθαυτές, οι οποίες συνεχίζονται, αλλά επεκτείνεται στον τρόπο με τον οποίο αποτιμάται η προσφορά των πρώην στελεχών και, ευρύτερα, στον χαρακτήρα και στις εσωτερικές διαδικασίες της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».
