Για όσους θέλουν να βλέπουν την πραγματικότητα, να πατούν στη γη και όχι να κινούνται όπως οι εγκλεισμένοι του φιλοσοφικού μύθου του σπηλαίου του Πλάτωνα που βλέπουν τις σκιές, αυτή τη στιγμή υπάρχει μία απαίτηση που μπορεί να ικανοποιηθεί από τρεις πολιτικές επιλογές.
Η απαίτηση είναι η εφαρμογή ενός κυβερνητικού προγράμματος με δύο σκέλη.
Το πρώτο σκέλος περιλαμβάνει τα μέτρα που μπορούν να αντισταθμίσουν τις επαχθείς συνέπειες του μνημονίου και το δεύτερο τις μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο μνημόνιο σε συνδυασμό με ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της οικονομίας, ώστε να δημιουργηθεί η ανταγωνιστική οικονομία που θα επιτρέψει τη διαρκή και αυτοτροφοδορούμενη ανάπτυξη η οποία θα στηρίζεται στην παραγωγή υπεραξίας για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.
Στις γενικές γραμμές ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και «Ποτάμι», αν αφαιρέσουν τις ιδεολογικές παρωπίδες και αγκυλώσεις και αν κινηθούν χωρίς τα φτηνά και προπαγανδιστικά ιδεολογήματα, μπορούν να βρουν ένα κοινό τόπο. Να συμφωνήσουν σε ένα πρόγραμμα το οποίο θα υλοποιήσουν μέχρι να σταθεροποιηθεί η οικονομία, να παγιωθεί η ανάπτυξη, να βγει η χώρα στις αγορές και στη συνέχεια να διεκδικήσουν την ψήφο του λαού με βάση του δικά τους ξεχωριστά προγράμματα.
Προς το παρόν το εγχείρημα δεν φαίνεται πολιτικά εφικτό εξαιτίας κυρίως της πρόταξης των ιδιαίτερων πολιτικών επιδιώξεων των κομμάτων και όχι επειδή δεν υπάρχει πραγματικά κοινός προγραμματικός τόπος. Αυτός στο μεγαλύτερο μέρος είναι εδώ και τον ορίζει το τρίτο μνημόνιο, ενώ και στο σκέλος της απάλυνσης και αντιμετώπισης των υφεσιακών και άδικων εισπρακτικών μέτρων, οι προαναφερόμενες τέσσερις πολιτικές δυνάμεις εκπέμπουν σε παραπλήσια μήκη κύματος.
Αν, όμως δεν καταφέρουν να συμπέσουν, που είναι και η πλέον πιθανή εκδοχή, τότε οι εκλογές είναι η άλλη ενδεικνυόμενη και απαραίτητη λύση. Εκλογές και μάλιστα το συντομότερο δυνατό ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να σχηματιστεί μία νέα κυβέρνηση (αυτοδύναμη ή συνεργασίας) που θα αναλάβει το τιτάνιο έργο να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα με κατευθυντήριες γραμμές παρόμοιες με εκείνες που περιγράψαμε.
Οι δυνατότητες επιτυχίας υπάρχουν. Τα κατάλληλα εργαλεία είναι εδώ. Εκείνο που δεν είναι σίγουρο είναι η ανταπόκριση του πολιτικού προσωπικού στις προκλήσεις και η δυνατότητα ανάληψης ευθυνών.
Και να μην ξεχνάμε ένα πράγμα. Όπως έδειξαν τα στοιχεία για την ανάπτυξη το δεύτερο τρίμηνο του 2015 και η οποία ήταν θετική κατά 1,4%, η ελληνική οικονομία, παρά την ακυβερνησία επί ΣΥΡΙΖΑ και την προεκλογική περιπέτεια από πέρυσι τον Οκτώβριο, έχει περισσότερες αντοχές απ΄ όσες φαντάζονται και εκτιμούν οι διάφοροι αναλυτές γι΄ αυτό και τους εξέπληξε η επίδοση του δεύτερου τριμήνου.
Η αντοχή αυτή δίνει περισσότερες πιθανότητες συντομότερης χρονικά και ταχύτερης αναστροφής της πορείας που προέκυψε από τα capital controls.
