Κυβέρνηση, κόμματα, συνδικαλιστές άρχισαν ήδη να προθερμαίνονται για το λαϊκίστικο κρεσέντο που θα ακολουθήσει και τις επόμενες ημέρες αναμένεται να κορυφωθεί και προπαντός να συσκοτίσει πλήρως τον ορίζοντα δυσκολεύοντας τις προσπάθειες των πολιτών να καταλάβει τι πρόκειται να συμβεί μετά την υπογραφή του μνημονίου τρία και κυρίως την εφαρμογή του.
Αν, μάλιστα επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις για εκλογές το Σεπτέμβριο ή το αργότερα το Νοέμβριο, τότε δεν πρόκειται να υπάρξει το παραμικρό διάλειμμα, το ελάχιστο ξέφωτο για καθαρή ενατένιση του ορίζοντα, για κατανόηση, για ψύχραιμη και ορθολογική αντιμετώπιση των όσων θα γίνουν τα επόμενα χρόνια.
Η κυβέρνηση από την πλευρά της θα προβάλει με κάθε μέσο τις όποιες ευνοϊκές διαφορές υπάρχουν στο νέο μνημόνιο με τις προηγούμενες συμφωνίες, πράγμα που ήδη έκανε με τα non paper που εξέδωσε το Μαξίμου. Αιχμή του δόρατος αναμένεται να είναι τα πολύ χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα που συμφωνήθηκαν σε σχέση με τα προηγούμενα και τα οποία, είναι γεγονός, πως μέχρι το 2018 θα απαιτούσαν πρόσθετα μέτρα πάνω από 20 δις. ευρώ.
Από την πλευρά τους τα κόμματα, όλα τα κόμματα, θα μας βομβαρδίσουν με τα φορομπηχτικά μέτρα (είναι γεγονός ότι η φοροκαταιγίδα είναι δυσβάσταχτη), την κατάργηση των πρόωρων συντάξεων (πολύ σωστά έκαναν και τις περικόπτουν), τις ασφαλιστικές επιβαρύνσεις και άλλες μνημονιακές πληγές.
Είναι γεγονός πως τα προαναφερόμενα τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από τα κόμματα είναι αληθινά. Όμως, συνιστά μέγιστο λαϊκισμό η κρίση, κριτική και απόρριψη ή αποδοχή του μνημονίου μόνο από αυτά.
Γιατί σε αυτό, αλλά και στα προηγούμενα μνημόνια υπάρχουν πολλές, πάρα πολλές παρεμβάσεις που θα έπρεπε δια ροπάλου να υλοποιηθούν (είναι το μεγάλο σφάλμα της τρόικας που δεν είχε επιμείνει με απειλή τη μη καταβολή των δόσεων αν δεν υλοποιηθούν, εκβιασμούς που όμως έκανε με ιδιαίτερη επιμονή για την περικοπή μισθών και συντάξεων) ώστε να εκσυγχρονιστεί η δημόσια διοίκηση, να μειωθεί η γραφειοκρατία, να αποδίδεται με μεγάλη ταχύτητα η δικαιοσύνη, να καθαρίσουν οι αγρότες από γιατρούς, δικηγόρους και άλλους που εμφανίζονται ως αγρότες και καρπώνονται επιδοτήσει που δεν δικαιούνται, να δημιουργούνται τάχιστα επιχειρήσεις, να παταχθεί η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή.
Εκτός από τα επαχθή και δύσκολα μέτρα που εκτός των άλλων απειλούν τη χώρα με ύφεση, υπάρχουν και οι παρεμβάσεις που δίνουν τη δυνατότητα για ανάπτυξη, για εκσυγχρονισμό της χώρας, για απόκτηση σύγχρονης και αποδοτικής δημόσιας διοίκησης και για δημιουργία ευνοϊκού επενδυτικού περιβάλλοντος.
Αυτά θα έπρεπε όλοι (κόμματα, οργανώσεις, πολίτες) να απαιτήσουμε από την κυβέρνηση να υλοποιηθούν, να εφαρμοστεί τάχιστα ένα εθνικό σχέδιο ανόρθωσης της οικονομίας, να εξοφληθούν γρήγορα οι οφειλές του Δημοσίου προς τους ιδιώτες ώστε να δοθεί ρευστότητα στην οικονομία, να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες για να αρχίσουν να δανειοδοτούν επιχειρήσεις και πολίτες, να επιταχυνθούν οι ιδιωτικοποιήσεις και προπαντός οι επενδύσεις που τις συνοδεύουν, ακόμα και να αλλάξουν ορισμένα από τα επαχθή μέτρα.
Ελπίδες και δυνατότητες υπάρχουν. Ας μη χάσουμε την ευκαιρία πνίγοντας τις προοπτικές στη λαϊκίστικη μεμψιμοιρία κυβέρνησης και κομμάτων.
Η χώρα μπορεί, οι πολίτες και οι επιχειρήσεις μπορούν να απαντήσουν στην πρόκληση. Το πολιτικό προσωπικό είναι έτοιμο να ξεχάσει το αμαρτωλό παρελθόν και να απαλλαγεί από τις μαυρογυαλούρικες συνήθειες που κουβαλά στο DNA του; Είναι το κρίσιμο ερώτημα και από την απάντηση θα εξαρτηθεί το μέλλον μας. Αλλιώς η αποτυχία θα φέρει νέους φόρους, δυστυχία, φτώχεια, παρακμή και εξαθλίωση.
