Και όχι μόνο η κυβέρνηση είναι αρραγής αλλά σύμφωνα με τον Νίκο Παππά θα ολοκληρώσει με επιτυχία το έργο για το οποίο εξελέγη τον Σεπτέμβριο του 2015. Άλλωστε, η εξάντληση της 4ετίας είναι ούτως ή άλλως ο στόχος.
«Είμαστε στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας και είμαστε όλοι δεσμευμένοι από αυτό. Παράλληλα τα περιθώρια άσκησης πολιτικής στην κατεύθυνση των δικών μας προτεραιοτήτων ημέρα με την ημέρα θα μπορούν ν’ αυξάνονται», επεσήμανε σε συνέντευξή του στην Αυγή.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Σε άλλο σημείο της συνέντευξής του, ο κ. Παππάς, είπε ότι το πρόγραμμα «μπορεί υπό προϋποθέσεις, βεβαίως, να βγει, αλλιώς η χώρα δεν θα μπει σε τροχιά ανάπτυξης». Ερωτηθείς για τη «συσπείρωση του παλιού πολιτικού συστήματος από τον Κ. Μητσοτάκη έως τον Κ. Σημίτη και τον Γ. Στουρνάρα», ο κ. Παππάς είπε ότι «δείχνει την ανησυχία για κάποιο νεύρο που χτυπήσαμε όταν ανοίξαμε υποθέσεις που αφορούν και τους ίδιους».
Σύμφωνα με τον υπουργό Ψηφιακής Πολίτικής, παραμονή του ΔΝΤ προϋποθέτει, «όπως το ίδιο λέει», τα μηδενικού αθροίσματος μέτρα για το 2019 και το 2020 αλλά και τα μέτρα για το χρέος. Ο κ. Παππάς αν και διατηρεί επιφυλάξεις στο κατά πόσο υπάρχει συνολικό φρένο στην οικονομία, εξέφρασε τη βεβαιότητά του ότι η απώλεια χρόνου μπορεί να αναπληρωθεί διότι «οι δυναμικές τις οποίες έχει επιδείξει η ελληνική οικονομία είναι πάρα πολύ βαθιά ριζωμένες».
Ερωτηθείς αν και οι επόμενες αξιολογήσεις θα έχουν την «ίδια δραματοποίηση», επισήμανε, κατά πρώτον, ότι η κωλυσιεργία αφορά πολιτικές συγκρούσεις και όχι οικονομικά δεδομένα. Στη συνέχεια, τόνισε, ότι από τη συνολική αυτή εμπειρία, εξάγεται το συμπέρασμα, «το μάθημα», πως απαιτείται ενίσχυση της ρητορικής και της δράσης για πάρα πολύ σοβαρές αλλαγές σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Συμπερασματικά, θα έλεγα ότι ευρωπαϊσμός χωρίς φεντεραλισμό είναι κενό γράμμα» επεσήμανε χαρακτηριστικά. Πρόσθεσε ότι η Ευρώπη είναι σε σταυροδρόμι και ή θα πάει προς τα ακροδεξιά επιστρέφοντας πάλι στον εθνικισμό και στην ιδεολογία του μίσους ή θα προκρίνει την προοδευτική και αριστερή ατζέντα, εκτιμώντας ταυτόχρονα ότι τμήματα της σοσιαλδημοκρατίας έχουν αρχίσει να αναθεωρούν στρατηγικές επιλογές στις οποίες προέβησαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
