Η συμφωνία είναι προ των πυλών. Αν δεν υπάρξει κάποια κολοσσιαία έκπληξη και ανατροπή της τελευταίας στιγμής λίγο πριν από την εκπνοή του Ιουνίου και πιο συγκεκριμένα στις 26, 27 ή 28 του μηνός θα πέσουν οι υπογραφές.
Το ακριβές περιεχόμενο δεν το γνωρίζουμε. Ομως, εξ’ όσων έχουν αποτελέσει αντικείμενο διαρροής μας οδηγούν στην εκτίμηση ότι η συμφωνία μαζί με τον Ιούλιο θα φέρουν πολιτικές εξελίξεις.
Από τη στάση των πολιτικών δυνάμεων διαφαίνονται τρία σενάρια.
Το πρώτο είναι το πιο λάιτ. Η κυβέρνηση με την υπάρχουσα πλειοψηφία περνάει τη συμφωνία στη Βουλή και ακολουθεί ανασχηματισμός. Νέα πρόσωπα εισέρχονται στην κυβέρνηση και απομακρύνονται εκείνοι που αμφισβητούν σφόδρα τη συμφωνία γιατί κρίνεται πως δεν έχουν τα κατάλληλα εφόδια να την υλοποιήσουν.
Που σημαίνει ότι για τη συμμετοχή ή όχι στο κυβερνητικό σχήμα η στάση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στη διάρκεια της διαπραγμάτευσης θα παίξει καθοριστικό ρόλο.
Στα κρίσιμα υπουργεία τα οποία επιφορτίζονται με την υλοποίηση των συμφωνημένων μεταρρυθμίσεων τοποθετούνται “σωματοφύλακες” του πρωθυπουργού.
Ορισμένοι βουλευτές δεν ψηφίζουν, όμως δεν τίθεται ζήτημα πλειοψηφίας, ούτε δεδηλωμένης Τη συμφωνία υπερψηφίζουν επίσης βουλευτές από το “Ποτάμι”, το ΠΑΣΟΚ και ενδεχομένως και της Νέας Δημοκρατίας, παρότι ασκείται κριτική σε υψηλούς τόνους για την καθυστέρηση σύναψης συμφωνίας, αλλά και για τα μέτρα τα οποία θα μπορούσε να είναι πιο ελαφριά αν η κυβέρνηση δεν έχανε χρόνο στις διαπραγματεύσεις.
Το δεύτερο σενάριο προβλέπει πως οι ΑΝΕΛ λόγω του ΦΠΑ στα νησιά δεν υπερψηφίζουν τη συμφωνία, ενώ τον ίδιο δρόμο ακολουθεί και μικρός αριθμός βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.
Ομως, η συμφωνία υπερψηφίζεται χάρη στις δυνάμεις που και στο πρώτο σενάριο την υπερψήφισαν. Ομως, σχηματίζεται νέα κυβέρνηση η οποία στηρίζεται σε νέα πλειοψηφία η οποία απαρτίζεται από το ΣΥΡΙΖΑ, το Ποτάμι και ενδεχομένως το ΠΑΣΟΚ, εξέλιξη που ύστερα από την αποχώρηση του Βαγγέλη Βενιζέλου από την προεδρία και υπό ορισμένες προϋποθέσεις θα μπορούσε να έχει κάποιες πιθανότητες.
Η νέα κυβερνητική πλειοψηφία ικανοποιεί και ένα μέρος των Ευρωπαίων, όπως ο κύριος Σουλτς και οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες οι οποίοι δεν επιθυμούσαν, ούτε επιθυμούν τη συμμετοχή των ΑΝΕΛ στην κυβέρνηση.
Το τρίτο σενάριο είναι το πιο ριζοσπαστικό. Οι ΑΝΕΛ δεν ψηφίζουν τη συμφωνία, ενώ και σημαντικός αριθμός βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει πολύ έντονη δυσαρέσκεια και δεν ψηφίζει.
Η συμφωνία υπερψηφίζεται μεν, αλλά οι απώλειες είναι τόσο μεγάλες που η κυβέρνηση αδυνατεί να έχει πλειοψηφία μόνο με το “Ποτάμι¨, ενώ και η δεδηλωμένη έχει χαθεί.
Σε αυτή την περίπτωση η Βουλή διαλύεται και προκηρύσσονται εκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ απαλλάσσεται από τους διαφωνούντες βουλευτές και κατεβαίνει στις εκλογές με κύριο όπλο τον Τσίπρα και σύνθημα ότι απέτρεψε τη χρεοκοπία της χώρας, επιχειρώντας να διεκδικήσει και ένα μέρος των κεντρώων ψηφοφόρων.
Το ποιο σενάριο θα δούμε να υλοποιείται τις επόμενες εβδομάδες θα εξαρτηθεί από το περιεχόμενο της συμφωνίας, από την ικανότητα του κυρίου Τσίπρα να πείσει τα όργανα του κόμματος και την κοινοβουλευτική ομάδα για την αναγκαιότητα σύναψης της συμφωνίας, καθώς και από την εκτίμηση της Αριστερής Πλατφόρμας και άλλων βουλευτών για την παραβίαση των “κόκκινων” γραμμών.
Πάντως, σημαντικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις θα διαδραματίσουν τυχόν αναπτυξιακά αντισταθμιστικά μέτρα και η ρύθμιση ή καλύτερα η ισχύς της δέσμευσης για ρύθμιση του χρέους.
