Τα βασικά συστατικά αυτής της συνεδρίασης:
– Η εκλογή του “προεδρικού” Τάσου Κορωνάκη στη θέση του Γραμματέα της ΚΕ με ποσοστό που κατά τι ξεπέρασε το 50%, αφού πήρε 102 ψήφους σε 199 ψηφίσαντες (..σε σύνολο 200 μελών της ΚΕ), έναντι 64 του προερχόμενου από την “αριστερή πλατφόρμα” Αλέκου Καλύβη και 32 “λευκών” ψηφοδελτίων
– Η υπερψήφιση της τροπολογίας/πρότασης της “αριστερής πλατφόρμας” κατά της συμφωνίας του Eurogroup σε ποσοστό που ξεπέρασε το 40%, καθώς ψήφισαν υπέρ και “προεδρικοί”(!)
– Η εκλογή νέας 11μελούς Πολιτικής Γραμματείας με την “Ενιαία Λίστα” (“προεδρικοί”) να λαμβάνει 110 ψηφοδέλτια και να εκλέγει 6 έδρες (Ηλιόπουλος Νάσος, Λάμπρου Πάνος, Μπουρνούς Γιάννης, Παπαδόπουλος Χριστόφορος, Ρήγας Παναγιώτης και Σβίγκου Ράνια), την “Αριστερή Πλατφόρμα” 63 ψήφους και 4 έδρες (Καλύβης Αλέκος, Λεουτσάκος Στάθης, Νταβανέλος Αντώνης και Παπαδόγιαννη Σόφη), το “Κόμμα Κίνημα” (ΚΟΕ) 21 ψηφοδέλτια και 1 έδρα (Ρινάλντι Ρούντι), Ανεξάρτητοι Ανένταχτοι 2 ψηφοδέλτια και καμία έδρα, ενώ 3 ψήφισαν λευκό.
Ανέκαθεν η ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ και η ίδια η επικράτηση του Αλέξη Τσίπρα τα προηγούμενα χρόνια μέχρι και σήμερα είναι μια άσκηση ισορροπιών μεταξύ αντικρουόμενων “τάσεων” και “συνιστωσών”, ωστόσο από τις διήμερες εργασίες της ΚΕ που αποτέλεσαν ένα πρώτο άτυπο εσωκομματικό “δημοψήφισμα” διεφάνη μια σαφής προσπάθεια του κόμματος να χτυπήσει ίσως πρόωρα καμπανάκι απέναντι στις κυβερνητικές επιλογές.
Πάντως παρά τον…“διχασμό” που αποτυπώθηκε ιδίως στις ψηφοφορίες για τον Γραμματέα και την τροπολογία της “αριστερής πλατφόρμας” κατά της συμφωνίας με τους δανειστές, το “σχέδιο απόφασης” εγκρίθηκε τελικά με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, γεγονός που αναδεικνύει την ιδιομορφία του κόμματος που δεν συνάδει ίσως με τα πρότυπα άλλων κόμματων, από τη στιγμή που μπορεί να συνυπάρξουν μέχρι αυτή την ώρα τουλάχιστον “υποστηρικτές” και “επικριτές” της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ισορροπώντας πάνω σε μια λεπτή…”κόκκινη γραμμή”
Η ‘αριστερή παλτφόρμα” του Παναγιώτη Λαφαζάνη μπορεί να πανηγυρίζει για την αξιοσημείωτη αύξηση των δυνάμεων της, ωστόσο και σε αυτήν πτέρυγα γνωρίζουν ότι το κόμμα μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις αλλά δεν κυβερνά, ιδίως όταν υπάρχουν πολύ σοβαρά θέματα και προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση Τσίπρα και στις οποίες δεν χωρούν ασκήσεις εσωκομματικής τακτικής και ισχύος.
Έτσι “προεδρικοί” και “εσωκομματική αντιπολίτευση” καλούνται από κοινού με τον νέο μήνα να αντιμετωπίσουν 3 προκλήσεις:
– την Τουρκία που δοκιμάζει πλέον τις αντοχές της Ελλάδας «κόβοντας» το Αιγαίο στα δύο και “κτυπώντας” ουσιαστικά την εθνική μας κυριαρχία σε μια μάλιστα κρίσιμη οικονομικά για την χώρα
– τις “συμμαχίες/ισορροπίες” που πρέπει να διαμορφώσει με τους “μεγάλους παίχτες”, όταν μάλιστα η Ουάσιγκτον δεν καλοβλέπει τα φλερτ της ελληνικής κυβέρνησης με Μόσχα και Πεκίνο, και με το Βερολίνο να πιέζει στη γραμμή της λιτότητας και της δημοσιονομικής πειθαρχίας
– τη μάχη των πληρωμών καθώς την Τετάρτη ξεκινά η μακρά λίστα πληρωμών της ελληνικής κυβέρνησης, με την πρώτη ανανέωση εντόκων γραμματίων που πρέπει να γίνει τον Μάρτιο αφού μέσα στον μήνα που διανύουμε θα πρέπει να βρεθούν και να πληρωθούν 2,5 δισ. ευρώ για τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας
– την εφαρμογή της λίστας μεταρρυθμίσεων μέτρο-μέτρο, νομοσχέδιο-νομοσχέδιο κόντρα σε προεκλογικές δεσμεύσεις και εξαγγελίες αλλά και προώθησης ευρύτερα του κυβερνητικού έργου ενάντια ενδεχομένως στις απαιτήσεις των δανειστών
