Όταν δεν πληρώνεις τα δανεικά στην τράπεζα, γίνεται το ίδιο. Έρχεται ο κλητήρας και σου παίρνει τις καρέκλες.
Η δήμευση ή η κατάσχεση περιουσίας στην χρεοκοπία σημαίνει απλά πως, είτε κλητήρας είτε εκκαθαριστής, η δουλειά είναι να μην χάσουν οι δανειστές ή να χάσουν όσο το δυνατόν λιγότερα.
Ο εκκαθαριστής είναι εκπρόσωπος και τοποτηρητής των συμφερόντων των δανειστών.
Και εξολοθρευτής, από τη φύση της δουλειάς του των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας ή του σπιτιού.
Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει. Το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δανείζουν χρήματα για να χάσουν όσο το δυνατόν λιγότερα, άμεσα από τα χρέη μας ή έμμεσα από τις ενδεχόμενες αλυσιδωτές επιπτώσεις της χρεοκοπίας μας.
Ο κ. Τόμσεν είναι ο εκκαθαριστής της Ελλάδας, εκπρόσωπος του ΔΝΤ. Το συμφέρον και οι επιδιώξεις του είναι ξεκάθαρες και απλές.
Το ΔΝΤ πιστεύει βαθιά στην θεωρία της εσωτερικής υποτίμησης, σαν φάρμακο στην χρεοκοπία. Πέφτουν οι μισθοί, πέφτει δηλαδή το κόστος παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών, άρα πέφτουν οι τιμές, άρα ξεκαθαρίζει το τοπίο και η ζήτηση λίγο πολύ διατηρείται, η αγορά δουλεύει γιατί μπορεί να παίρνεις λιγότερα αλλά και τα προϊόντα είναι φθηνότερα.
Δεν έχει νόημα να ψάξουμε σε ποιες , προ παγκοσμιοποιημένες συνθήκες αυτή η θεωρία στέκει ή δούλεψε. Εδώ πάντως μας κατέστρεψε. Βοήθησαν και η ανικανότητα που επέδειξε η πολιτική ηγεσία, και η λυσσασμένη αντίσταση που προέβαλλε και κάθε πελατειακό υποσύστημα του άρρωστου κράτους.
Το πρώτο μνημόνιο προέβλεπε ύφεση περίπου 8 %, δηλαδή το σοκ της προσαρμογής, της εσωτερικής υποτίμησης θα ήταν ότι, συνολικά η παραγωγή της χώρας θα έπεφτε κατά 8%. Δεν ήταν λίγο δεν ήταν και καταστροφικό. Αντεχόταν.
Η ύφεση ήταν 23% και τέλος δεν έχει.
Ούτε και το πείσμα του Τόμσεν. Που επιμένει σε μια εξαθλιωμένη χώρα και για άλλες περικοπές. Θεωρητικό σχήμα δεν αλλάζει. Μήπως έχει κι άλλο;
Έχουν κάποιο επιμέρους δίκιο οι άνθρωποι του ΔΝΤ; Πολλά. Η οικονομική χρεοκοπία δεν ήρθε ξαφνικά. Ήταν αποτέλεσμα της σαπίλας του κομματικού πελατειακού συστήματος της διακομματικής, χρεοκοπημένης διακυβέρνησης των 30 χρόνων.
Την βλέπουν τη σαπίλα και τρομάζουν. Δεν μας πιστεύουν. Κράτος φλύαρο, εκπρόσωποι αναξιόπιστοι. Όχι μόνο πολιτικοί αλλά και πανεπιστημιακοί, τραπεζικοί, δικαστές, συνδικαλιστές, μίντια.
Διαρθρωτικές αλλαγές μηδενικές. Οι μόνες οικονομίες γίνονται μέσα από εξάντληση, εξολόθρευση των μισθωτών και συνταξιούχων. Τα περίφημα οριζόντια μέτρα δεν τα προτείνει η τρόικα, απλά είναι τα μόνα που μπορεί να εφαρμόσει αποτελεσματικά το κράτος και η κυβέρνηση.
Στη φοροείσπραξη μηδέν, στην εισφοροείσπραξη χειρότερα.
Έτσι ο Τόμσεν, που δεν ξεχνάμε τα λεφτά των δανειστών προστατεύει, ζητά λιγότερα θα , θα , θα και περισσότερα απτά, συγκεκριμένα μέτρα. Μετά από 3 χρόνια μας κατάλαβαν κι αυτοί και μας σιχάθηκαν αρκετά, ώστε να δικαιολογούν ακόμη και συνειδησιακά τη σκατοδουλειά που κάνουν.
Ο κ. Τόμσεν όμως έχει αποτύχει. Θα φύγει γιατί πια ούτε το ΔΝΤ δεν εξυπηρετεί. Τα σκάτωσε στην Ελλάδα, απέτυχε στην Πορτογαλλία. Για δύο δις που είναι η διαφορά στα μέτρα που επίμονα ζητά για το 2013 ο Τόμσεν και η κυβέρνηση δεν συμφωνεί, η Ευρώπη δεν θα αποφασίσει να τινάξει την Ελλάδα στον αέρα. Είναι αυτονόητο και προκύπτει από τις δηλώσεις όλων των Ευρωπαίων ηγετών.
Ο κ. Τόμσεν θα μας αφήσει γιατί κάνει πλέον πεισματική κατάχρηση της θέσης και των αρμοδιοτήτων του. Δεν εξυπηρετεί τα αφεντικά του.
