Στην ουσία της ύπαρξης και στις ανθρώπινες σχέσεις εστιάζει το πρόγραμμα της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση για τη νέα σεζόν 2024-2025, το οποίο περιλαμβάνει σημαντικά ονόματα της παγκόσμιας σκηνής και θα ανακοινωθεί αναλυτικά τον Σεπτέμβριο.
Ωστόσο καταμεσής ενός καυτού καλοκαιριού, η Στέγη μας προετοιμάζει για το φθινόπωρο που έρχεται: η νέα σεζόν ανοίγει με τρεις μοναδικές στιγμές, το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου, με την ευχή «τρυφερές να είναι οι νύχτες μας».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ειδικότερα, στις 3 Οκτωβρίου, θα πραγματοποιηθεί το καθιερωμένο πάρτι στη γειτονιά της Στέγης στον Νέο Κόσμο που κάθε χρονιά ενώνει χιλιάδες ανθρώπους, με ένα ξεσηκωτικό ελληνικό και διεθνές lineup που θα ανακοινωθεί σύντομα.
Στις σκηνές της Στέγης, ξένοι σκηνοθέτες που έχουν κατακτήσει την παγκόσμια σκηνή σκηνοθετούν για πρώτη φορά Έλληνες ηθοποιούς. Η αρχή θα γίνει με τις Αυστραλές Nat Randall και Anna Breckon, που σκηνοθετούν τη Στεφανία Γουλιώτη στο «The Second Woman», έναν πρωτόγνωρο θεατρικό μαραθώνιο, ένα συναρπαστικό happening 24 ωρών, στην Κεντρική Σκηνή στις 5 Οκτωβρίου.
Μία γυναίκα, 100 άντρες, σε 24 ώρες. Εκατό φορές επαναλαμβάνεται η ίδια σκηνή, με τις δυναμικές να αλλάζουν και τη χημεία κάθε νέου ζευγαριού να αποκαλύπτει την ομορφιά και την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων ηλεκτρίζοντας τη σκηνή και την πλατεία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ενα μανιφέστο για τις ερωτικές σχέσεις, που κράτησε άγρυπνες τη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Άμστερνταμ, τη Βαρκελώνη και το Τορόντο, έρχεται στη Στέγη στην ελληνική εκδοχή του.
Οι σχέσεις είναι ο πυρήνας και της δεύτερης παραγωγής που θα ανοίξει τη Μικρή Σκηνή στις 10 Οκτωβρίου. Ο Tiago Rodrigues, καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν και δημιουργός του «Η Καταρίνα και η ομορφιά να σκοτώνεις φασίστες» που παρουσιάστηκε πέρυσι στη Στέγη, επιστρέφει για να παρουσιάσει, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το πρώτο του θεατρικό έργο, τον «Χορό των Εραστών».
Στην ελληνική εκδοχή σκηνοθετεί τους Νίκο Καραθάνο και Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, σε καλλιτεχνική συνεργασία με την Αργυρώ Χιώτη. Ένα έργο-ύμνος στην αγάπη και τη συντροφικότητα κι ένα μεγάλο ερωτικό ποίημα, όπου δύο ηθοποιοί γίνονται ένα. Δύο παράλληλοι μονόλογοι και δύο φωνές που ηχούν σαν μία, καθώς μιλούν σαν να ακολουθούν ο ένας την ανάσα και το καρδιοχτύπι του άλλου. Με αυτό τον τρόπο μάς αφηγούνται τις ελαφρώς διαφορετικές εκδοχές της μεγάλης ιστορίας αγάπης τους.
