«Σήμερον μαύρος ουρανός, σήμερον μαύρη μέρα, σήμερον εσταυρώσανε, των πάντων βασιλέα... Σήμερον όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται... Κι η Παναγιά η δέσποινα κ' οι άλλες οι γυναίκες έπιασαν το στρατί - στρατί, στρατί το μονοπάτι...», αναφέρει ο Φ. Κόντογλου και σε αυτό ακριβώς το πνεύμα όλοι οι πιστοί στο Ρέθυμνο και όχι μόνο ακολουθούν βήμα το βήμα μέρα τη μέρα, την περασάδα, όπως λένε στην Κρήτη, της Μεγάλης του Χριστού Εβδομάδας.
Οι κουδουνάδες της Γέργερης ξεσήκωσαν την Λότζια στην καθιερωμένη επίσκεψή τους.
Είκοσι τρία χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης της Δράμας, στις βορειοανατολικές υπώρειες του Μενοίκιου όρους, απέναντι από το Φαλακρό όρος και πολύ κοντά στο φημισμένο σπηλαίο του ποταμού Αγγίτη εκτείνεται περήφανο και "λουσμένο" στη φύση ένα από τα πιο γραφικά χωριά της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας.
Τα «ρουγκατσάρια», είναι ένα έθιμο γνωστό που πραγματοποιείται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας αλλά και της Θεσσαλίας την περίοδο των Θεοφανείων.
Ο ιερέας του χωριού επισκέπτεται και «φωτίζει» τα σπίτια την παραμονή των Θεοφανείων. Ανήμερα της γιορτής των Φώτων και μετά τη ρίψη του Σταυρού στο νερό, τα σπίτια κατακλύζει το άρωμα του θυμιάματος για να φύγουν οι Καλικάτζαροι, τα γνωστά εύθυμα και άτακτα δαιμόνια της λαϊκής μας παράδοσής.
Τα Θεοφάνια είναι μεγάλη ετήσια χριστιανική εορτή της ανάμνησης της Βάπτισης του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Τα έθιμα είναι πολλά ανά περιοχή της Ελλάδας.
Η γιορτή των Φώτων, τα Θεοφάνεια, γιορτάζονται και στη Δυτική Κρήτη με τον παραδοσιακό τρόπο και τον αγιασμό των υδάτων όπως και σε όλες τις περιοχές της χώρας.
Μάσκες, κουδούνια και προβιές αλλά και προετοιμασίες με ιδιαίτερη φροντίδα για τον νεογέννητο Χριστό, μουσικές και κάλαντα, γεύση μελιού, άρωμα κανέλας και σύννεφα από άχνη κυριαρχούν στα χριστουγεννιάτικα έθιμα που θα αναβιώσουν και το επόμενο χρονικό διάστημα στις περιοχές της Μακεδονίας.
