Κάποια κρασιά γίνονται σημείο αναφοράς. Το Ασπρολίθι ανήκει αναμφίβολα σε αυτή την κατηγορία. Συμπληρώνοντας 35 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας, το ιστορικό λευκό του οινοποιείου Ρούβαλη δεν γιορτάζει μόνο μια επέτειο. Γιορτάζει μια ιδέα που άντεξε στον χρόνο: ότι ο Ροδίτης των Πλαγιών Αιγιαλείας μπορεί να σταθεί ισάξια απέναντι στα μεγάλα λευκά κρασιά του κόσμου.
Το 1990, όταν ο Άγγελος Ρούβαλης αποφάσισε να εμφιαλώσει έναν ορεινό Ροδίτη με διαφορετική φιλοσοφία, λίγοι μπορούσαν να φανταστούν την επίδραση που θα είχε αυτή η κίνηση στο ελληνικό κρασί. Εκείνη την εποχή, ο Ροδίτης αντιμετωπιζόταν κυρίως ως μια πολυφυτεμένη ελληνική ποικιλία, όχι όμως ως πρώτη ύλη για λευκά κρασιά υψηλής ποιότητας. Το Ασπρολίθι απέδειξε το αντίθετο, αναδεικνύοντας τις δυνατότητες της ποικιλίας και φέρνοντας στο προσκήνιο τον μοναδικό χαρακτήρα της ορεινής Αιγιάλειας.
Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της κυκλοφορίας του, η ετικέτα κέντρισε το ενδιαφέρον του διεθνούς οινικού κόσμου. Χαρακτηριστική παραμένει η αναφορά του σπουδαίου οινοκριτικού Steven Spurrier για τη σοδειά του 1995, όταν περιέγραψε το κρασί ως ανθικό, με διακριτό καπνιστό φρούτο, τραγανή ξηρότητα και εξαιρετική παρουσία στον ουρανίσκο. Ήταν μια πρώιμη διεθνής αναγνώριση που επιβεβαιώθηκε μέσα στα χρόνια και καθιέρωσε το Ασπρολίθι ως σημείο αναφοράς για τον ορεινό Ροδίτη.
Αυτό που κάνει όμως το Ασπρολίθι ξεχωριστό δεν είναι μόνο η ιστορία του. Είναι η συνέπειά του. Για 35 χρόνια δεν ακολούθησε μόδες ούτε προσπάθησε να προσαρμοστεί σε εφήμερες τάσεις. Αντίθετα, επέλεξε να υπηρετήσει σταθερά το terroir της Ορεινής Αιγιάλειας, αποτυπώνοντας κάθε χρόνο την προσωπικότητα ενός τόπου που συνδυάζει ορεινό ανάγλυφο, πετρώδη εδάφη, βόρεια έκθεση, συνεχή αερισμό, αλλά και την επίδραση της θάλασσας και των επτά ποταμών που διαμορφώνουν το μικροκλίμα της περιοχής.
Είναι αυτές οι συνθήκες που χαρίζουν στο κρασί τη χαρακτηριστική ορυκτότητα, το λεμονάτο φρούτο, την τραγανή οξύτητα και τη διακριτική αίσθηση αλμύρας που το συνοδεύει.
Σήμερα, το οινοποιείο έχει περάσει στα χέρια της νέας γενιάς. Η Θεοδώρα Ρούβαλη και ο Antonio Ruiz Pañego συνεχίζουν την πορεία που ξεκίνησε πριν από τρεισήμισι δεκαετίες, φέρνοντας μαζί τους εμπειρίες από κορυφαίες αμπελουργικές περιοχές του κόσμου, από τη Χιλή και τη Νέα Ζηλανδία μέχρι τη Γαλλία, την Αλσατία, το Μπορντώ και τη Βουργουνδία. Η φιλοσοφία, ωστόσο, παραμένει αμετάβλητη: περισσότερη γνώση του αμπελώνα, μεγαλύτερη ακρίβεια στην οινοποίηση και απόλυτος σεβασμός στην ταυτότητα του κρασιού. Παράλληλα, επενδύουν σε νέο ιδιόκτητο ορεινό αμπελώνα, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τον έλεγχο της πρώτης ύλης και τη δυνατότητα ανάδειξης του terroir.
Όπως επισημαίνουν οι ίδιοι, το Ασπρολίθι δεν είναι ένα κρασί που αλλάζει· είναι ένα κρασί που εξελίσσεται. Και ίσως αυτή να είναι η σημαντικότερη διαφορά. Η εξέλιξη δεν σημαίνει εγκατάλειψη της ταυτότητας, αλλά διαρκή προσπάθεια να εκφράζεται κάθε φορά με μεγαλύτερη ακρίβεια η αλήθεια του τόπου από τον οποίο γεννιέται.
Η διάρκεια αυτής της πορείας στηρίζεται επίσης στις σχέσεις εμπιστοσύνης με τους ίδιους αμπελουργούς, πολλοί από τους οποίους έχουν πλέον περάσει στη δεύτερη και τρίτη γενιά, καθώς και στη διατήρηση των ιστορικών αμπελοτοπιών που αποτελούν τον πυρήνα της ετικέτας. Είναι μια συνέχεια που δεν βασίζεται μόνο στις τεχνικές γνώσεις, αλλά κυρίως στη μνήμη, στη συνεργασία και στην πίστη ότι τα μεγάλα κρασιά χτίζονται αργά, με υπομονή και συνέπεια.
Η επέτειος των 35 χρόνων σηματοδοτείται και με την έκδοση ενός συλλεκτικού βιβλίου, το οποίο αφηγείται την παράλληλη πορεία του οινοποιείου και του ελληνικού κρασιού, φωτίζει τους ανθρώπους που συνέβαλαν στη δημιουργία του και αναδεικνύει το μοναδικό αμπελουργικό τοπίο των Πλαγιών Αιγιαλείας που εξακολουθεί να καθορίζει τον χαρακτήρα του. Γιατί, τελικά, το Ασπρολίθι δεν γιορτάζει απλώς μια επέτειο, αλλά τη σπάνια ικανότητα ενός κρασιού να παραμένει αυθεντικό, χωρίς ποτέ να σταματά να εξελίσσεται.
