Λίγο πριν τις γιορτές, σε έναν δρόμο της Γλυφάδας που τον τελευταίο καιρό αλλάζει ρυθμό και ταυτότητα, άνοιξε το Αναψυκτήριο. Δεν εμφανίστηκε ως «νέα άφιξη» ούτε ως ακόμα ένα project με μεγάλες δηλώσεις. Άνοιξε σχεδόν αθόρυβα, αλλά ο κόσμος το αγκάλιασε με ενθουσιασμό και ήδη δεν πέφτει καρφίτσα. Αναμενόμενο: το concept ξεκινά από το φαγητό και απλώνεται στον χώρο, στη μουσική, στην παρέα, στα χνάρια των φημισμένων κέντρων της παραλιακής κι εκείνου του θρυλικού πάρτι στη Βουλιαγμένη του Λουκιανού Κηλαϊδόνη.
Σε έναν χώρο που ευνοεί το μαζί, το νέο εστιατόριο λειτουργεί ως σημείο συνάντησης προσφέροντας φαγητό που δεν ποντάρει σε περίτεχνες περγαμηνές και ταιριαστές προτάσεις σε κοκτέιλς και κρασί. Θα το βρείτε δίπλα στο Pere Ubu, στη θέση όπου παλαιότερα λειτουργούσε το Sea Spice, αλλά βάζουμε στοίχημα ότι δεν θα το αναγνωρίσετε. Η μεταμόρφωση είναι πλήρης και περιλαμβάνει μια ανοιχτή κουζίνα, μια μεγάλη μπάρα και τραπέζια που ενώνονται και χωρίζουν εύκολα, τόσο μέσα στη σάλα όσο κι έξω στο πεζοδρόμιο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνεις ότι στο Αναψυκτήριο η κίνηση και ο χρόνος έχουν σημασία και παρά το γεγονός ότι στον τοίχο ο προτζέκτορας προβάλει συνεχώς σκηνές από τα Φιλαράκια και το Παρά Πέντε, εδώ δεν παίζει σκηνοθετημένη «εμπειρία». Υπάρχει μια μαγική 90’s ροή που δεν την φτιάχνουν μόνο το ντεκόρ με τα ποδοσφαιράκια και τα ηλεκτρονικά arcadia, αλλά οι άνθρωποι.
Στις επάλξεις βρίσκεται ο πάντα cool σεφ Θάνος Φέσκος, μαζί με τον σεφ και επί χρόνια συνεργάτη του Δημήτρη Χατζηδημητρίου. Ο πρώτος διαθέτει ένα αστεράτο βιογραφικό που δύσκολα χωρά σε λίγες γραμμές και περνά από την Κοπεγχάγη, την Αθήνα και τις Κυκλάδες κι ο δεύτερος βαθιά γνώση της χρήσης της πρώτης ύλης και της επεξεργασίας της ζύμης. Αυτό όμως που έχει ενδιαφέρον εδώ δεν είναι τι έχουν κάνει στο παρελθόν, αλλά το τι επιχειρούν να κάνουν τώρα: να μαγειρέψουν φαγητό απλό, καθημερινό και νόστιμο.
Ο ξυλόφουρνος παίζει κεντρικό ρόλο. Σχεδόν όλα τα πιάτα είτε περνούν από εκεί είτε «κουβαλούν» με κάποιο τρόπο την επιρροή του. Οι ζύμες, τα ψωμιά και οι λοιπές παρασκευές γίνονται επιτόπου, ενώ το μενού από ότι μάθαμε, θα αλλάζει συχνά, χωρίς να χάνει τον comfort χαρακτήρα του. Σε αυτό το σημείο αξίζει να σταθούμε λίγο και να παρατηρήσουμε πόσο καλά έχει αντιληφθεί ο Φέσκος την σύνδεση με μια εποχή που ο ίδιος πρακτικά δεν έχει ζήσει.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Κι όμως οι διπλοτηγανισμένες πατάτες, που στις σερβίρουν στο τραπέζι σου περιχύνοντας πάνω τους αυγό χτυπημένο στο ποτήρι, όπως έκαναν οι μαμάδες μας, ακουμπούν απευθείας στις αναμνήσεις εκείνης της περιόδου, ενώ το πιάτο ενισχύεται γευστικά με λίγη φρέσκια τρούφα και παλαιωμένη φέτα από τον Κωσταρέλο. Η «ανοιχτή» μαραθόπιτα κινείται σε αντίστοιχα μονοπάτια με τα σέσκουλα και τα μυρώνια να «ξαπλώνουν» σε μια αφράτη και ταυτόχρονα τραγανή ζύμη, ενώ ο κόκορας στιφάδο με τα σιουφιχτά έχει όλο τον ρουστίκ χαρακτήρα που θα περίμενε κανείς από αυτό το πιάτο.
Αν αγαπάτε πάντως την πάστα, τα μακαρόνια με κιμά που θα βρείτε εδώ θα σας θυμίσουν αυτά που τρώγατε στο σπίτι, χάρη στα ένα τσικ παραπάνω από αυτό που πρέπει βρασμένα ζυμαρικά. Θα σας εκπλήξουν όμως ευχάριστα, γιατί στήνονται από την ανάποδη, δηλαδή πάνω στη στρώση από πληθωρικό κιμά μπαίνουν τα μακαρόνια, τα οποία στη συνέχεια πασπαλίζονται με μπόλικο, τριμμένο κεφαλοτύρι. Μη διστάσετε, επίσης, να δοκιμάσετε το γιουβέτσι με φρέσκο φιλέτο συναγρίδας (αυτό ήταν το ψάρι ημέρας) με al dente κριθαράκι μικρής παραγωγής και φυσικά τα κεφτεδάκια, το απόλυτο έδεσμα των πάρτι, με μπόλικο δυόσμο, σάλτσα ντομάτας περασμένη από τον ξυλόφουρνο και πουρέ πατάτας.
Σημαντικό ρόλο στην εμπειρία που προσφέρει το Αναψυκτήριο παίζει φυσικά και το ποτό. Η λίστα των cocktails, επιμελημένη από τον Γιάννη Κορυζή, κάνει come back στα κλασικά, με ελληνικές πρώτες ύλες και καθαρές γεύσεις που συνοδεύουν το φαγητό αντί να το καπελώνουν. Plus έχουν και φανταστικά ονόματα όπως Ντελούλου, Τάκης και Τζιτζί, λες και ξεπήδησαν από βιντεοκασέτες άλλων εποχών. Η λίστα των κρασιών, από τον έμπειρο και πάντα κεφάτο Σωτήρη Γιαννικόπουλο, κινείται στην ίδια λογική: ελληνικός αμπελώνας και δυνατές επιλογές, οι οποίες λειτουργούν άψογα στο τραπέζι.
Για το τέλος κρατήστε χώρο για την πάστα αμυγδάλου με ολόκληρα καραμελωμένα αμύγδαλα και butter scotch σιρόπι, μια φινετσάτη, αλλά πεντανόστιμη νότα, καθώς και για την πάστα φλώρα με μαρμελάδα από κόκκινα φρούτα και παγωτό. Είναι ψημένη και σερβιρισμένη σε μεταλλικό ταψάκι, μάλλον για να ταιριάζει ταμάμ με αυτές που έψηνε η γιαγιά Ντακ ή εκείνες που χάρισαν το όνομα και τη γλύκα τους στη Μαίρη Αρώνη στην ταινία «Μια τρελή τρελή οικογένεια».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το Αναψυκτήριο στη Γλυφάδα δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτα. Δεν «επανεφευρίσκει» την ελληνική κουζίνα, ούτε τη μεταφράζει σε κάτι άλλο και αποφεύγει με δεξιοτεχνία την παγίδα του ρετρό. Μπορεί στα ηχεία να ακούγεται «…ήταν όλοι τους εκεί η Σοφία κι ο Σταμάτης, Πάνος, Στάθης και Καιτούλα κι ο Χαλίφης της Βαγδάτης» κι εσύ να ψιθυρίζεις τους γνώριμους στίχους, αλλά δεν σφίγγεται η ψυχούλα σου από νοσταλγία. Αντιθέτως, χαίρεσαι, φοράς το πιο πλατύ σου χαμόγελο, απολαμβάνεις το φαγητό σου, ειδικά αν βρίσκεσαι στη μπάρα και σηκώνεις το ποτήρι σου ψηλά. Viva La Vida που τραγουδούσαν και οι Coldplay.
Info: Κύπρου 74, Γλυφάδα
Τηλ. 2121054489
Κόστος €25 – €30 (χωρίς ποτό)
