και είναι αυτό που καθορίζει πόσο πεινασμένος νιώθει κάποιος και, έτσι, πόσο τρώει και πόσο λίπος συσσωρεύει στο σώμα του.
Πριν από τρία χρόνια, οι επιστήμονες είχαν βρει ότι παραλλαγές του γονιδίου FTO σχετίζονται με αύξηση 70% στον κίνδυνο εμφάνισης παχυσαρκίας, με αποτέλεσμα όσοι άνθρωποι φέρουν δύο αντίγραφα μιας γενετικής παραλλαγής, να είναι κατά μέσο όρο τρία κιλά παχύτεροι από όσους φέρουν διαφορετικές παραλλαγές του γονιδίου.
Όμως, μέχρι τώρα οι γενετιστές δεν ήσαν βέβαιοι αν το γονίδιο απλώς σχετιζόταν με την παχυσαρκία ή όντως την προκαλούσε.
“Η έρευνα μάς κάνει σίγουρους ότι το FTO είναι ένα σημαντικό γονίδιο που συμβάλλει στην παχυσαρκία. Υπερβολική ενεργοποίηση αυτού του γονιδίου μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικό φαγητό και σε παραπάνω κιλά” δηλώνουν οι επιστήμονες.
Οι ερευνητές, όπως είπαν, αισιοδοξούν ότι στο μέλλον θα αναπτυχθούν φάρμακα (με την μορφή χαπιών κατά της παχυσαρκίας), τα οποία θα καταστέλλουν τη δράση του FTO κι έτσι θα «φρενάρουν» την όρεξη. Διευκρίνισαν πάντως ότι θα χρειαστεί χρόνος για κάτι τέτοιο και η επιτυχία δεν είναι εξασφαλισμένη, αλλά η προοπτική είναι πολλά υποσχόμενη.
ΠΗΓΗ ΑΠΕ-ΜΠΕ
