Γι’ αυτό, όπως τονίζουν, πρέπει κανείς να παίρνει κι άλλες προφυλάξεις, όπως να φοράει καπέλο ή ένα φανελάκι και να μην κάθεται πολλή ώρα στον ήλιο.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρίτσαρντ Μαρέ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature» σύμφωνα με το BBC και τη «Γκάρντιαν» μελέτησαν τις βιολογικές επιπτώσεις που έχει η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία (UV) στο δέρμα των ποντικιών και την πιθανότητα αυτά να εμφανίσουν μελάνωμα, την πιο επιθετική και θανατηφόρα μορφή δερματικού καρκίνου.
Η νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει τις συστάσεις των αρμοδίων Αρχών ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να επαναπαύονται στα αντηλιακά και να νομίζουν ότι, χάρη σε αυτά, μπορούν να κάθονται στον ήλιο όσο θέλουν. Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, η υπεριώδης ακτινοβολία μπορεί να κάνει ζημιά στα ίδια τα γονίδια, ο ρόλος των οποίων είναι να προστατεύουν τον οργανισμό από τις επιβλαβείς επιπτώσεις της και από τις γενετικές βλάβες γενικότερα. «Αυτό δείχνει πόσο επικίνδυνος είναι αυτός ο καρκινογόνος παράγων (σ.σ. της ηλιακής ακτινοβολίας)» δήλωσε ο κ. Μαρέ.
Οι υπεριώδεις ακτίνες προκαλούν μετάλλαξη στο γονίδιο p53, το οποίο -υπό φυσιολογικές συνθήκες- προστατεύει το σώμα από τυχόν ζημιές στο DNA. Η έρευνα στα πειραματόζωα έδειξε ότι ναι μεν το αντηλιακό με δείκτη προστασίας 50 μπορεί να μειώσει την ένταση της γενετικής βλάβης, καθυστερώντας έτσι την εμφάνιση του μελανώματος, όμως επουδενί δεν παρέχει απόλυτη προστασία, με συνέπεια η υπεριώδης ακτινοβολία είναι πάντα σε θέση να προκαλέσει καρκίνο, αν και με κατά περίπου 30% πιο αργό ρυθμό.
Οι επιστήμονες προειδοποίησαν ότι μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πως έγιναν «ανίκητοι» επειδή έβαλαν αντηλιακό και έτσι μένουν πολύ περισσότερο χρόνο στον ήλιο, αντί να καταφύγουν στη σκιά, με αποτέλεσμα το δέρμα τους να εκτίθεται τελικά πιο πολύ. Επίσης επισήμαναν πως όταν το δέρμα «καίγεται» λόγω του ήλιου, αυτό αποτελεί ξεκάθαρο σημάδι πως το DNA στα κύτταρα του δέρματος έχει υποστεί βλάβη, πράγμα που, με το πέρασμα του χρόνου, μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο.
