Παρ όλα αυτά πέρασε σχεδόν απαρατήρητη τόσο από τον καταπτοημένο ή αδιάφορο πληθυσμό όσο και από τον κυβερνητικό μηχανισμό για τον οποίο τα τελευταία δυο χρόνια ισχύει μόνιμα το … «τέτοια ώρα τέτοια λόγια» . Το είπε καθαρά ο αρμόδιος υπουργός, πως δεδομένων και γνωστών των ελλείψεων σε υλικό γίνεται το καλύτερο δυνατό στο επίπεδο του προσωπικού, που ζει με τον εφιάλτη των περικοπών στα ειδικά μισθολόγια.
Δυστυχώς, στη κατάσταση χρεοκοπίας που βρίσκεται η χώρα δεν μπορεί να ορθώσει άμυνες σε κανένα επίπεδο. Δεν μπορούσε, ούτε πριν από πέντε χρόνια στην μείζονα τραγωδία της Ηλείας όταν η κυβέρνηση Καραμανλή μοίραζε τα προεκλογικά πεντοχίλιαρα σε κάθε τυχόντα και τα σούπερ –πούμα, που τώρα σαπίζουν, έκαναν ακόμη και επικοινωνιακού τύπου διασώσεις.
Πριν από πέντε χρόνια η χώρα ήδη βρισκόταν στη καταστροφική τροχιά προς τη χρεοκοπία και οι κυβερνητικοί διαχειριστές είτε δεν καταλάβαιναν είτε έκαναν τα κορόιδα. Είπε και κάτι άλλο ο κ. Δένδιας για τις πυρκαγιές , πως δεδομένων των σοβαρών ενδεικτικών στοιχείων για εμπρησμούς κινητοποιείται, πέραν της Αστυνομίας και η ΕΥΠ.
Αλήθεια , εδώ δεν κουνήθηκε φύλλο τον περασμένο χειμώνα γύρω από τις αποδιδόμενες στον πρώην Τούρκο πρωθυπουργό, Μ. Γιλμάζ, αποκαλύψεις για πληρωμένους εμπρησμούς στα Ελληνικά νησιά, την δεκαετία του ’90. Και τότε υπήρχαν τα ίδια ζόρια με την επόμενη δόση και τα προαπαιτούμενα για την συνέχιση της σταδιοδρομίας μας στο ευρώ, δηλαδή της συνέχισης της στοιχειώδους καταβολής μισθών του δημοσίου και των συντάξεων.
Οπότε τι να κάνουμε αν κάηκαν περιουσίες και άνθρωποι σε Ικαρία και Σάμο πριν από δεκαπέντε χρόνια, αν κάηκε και ξανακάηκε η Ρόδος. Αν πλήγηκε και η Χίος που κατά τραγική ειρωνεία, πριν από λίγες μέρες ήταν στο επίκεντρο για τη μεγάλη τουριστική κίνηση που της επέφερε η απελευθέρωση της βίζας για τις επισκέψεις των γειτόνων.
Δεν μπορεί να ορθώσει άμυνες μια χώρα που ξεπουλήθηκε επί τρεις δεκαετίες στη υλοποίηση άχρηστων εξοπλιστικών , προς όφελος μεσαζόντων και παντοειδών διαχειριστών. Και που, συν τοις άλλοις, κατακλύσθηκε μεθοδευμένα από πληθυσμούς που δεν θα μπορέσει να διαχειριστεί ή να ενσωματώσει. Στα πολιτικά λόγια η ρατσισική βία δεν είναι ανεκτή, αλλά στην πραγμαικότητα του κοινωνικού στίβου καλπάζει.
Κατά τα άλλα ο πρωθυπουργός, που παραδίδει σταδιακά τον πυρήνα των κρατικών λειτουργιών σε ένα μεσσηνιακό λόμπι φίλων με όρους μανατζερίστικης δεξιοφροσύνης, επισημαίνει στους εταίρους πως αν δεν μας δώσουν την δόση του Οκτώβρη πτωχεύουμε. Και αυτοί, ιδρώνουν.
