«Έμεινα έκπληκτος στη αρχή με τόσο χρόνο συμμετοχής, που μου έδινε ο κόουτς ΜακΧέιλ. Το να εμπιστεύεται τόσο πολύ έναν παίκτη, που στην ουσία βρίσκεται στην πρώτη χρονιά του σ’ αυτό το στυλ παιχνιδιού, επειδή, είναι διαφορετικά απ’ ό,τι στην Ευρώπη, ναι μεν έπαιξα κάποια χρόνια στην Ευρώπη, αλλά είναι εντελώς διαφορετικά εδώ, ήταν ωραίο για εμένα. Μου ‘δωσε θέληση να προσπαθώ σκληρά και προπονούμαι όλο και περισσότερο. Αλλά γνώριζα πως αυτό μπορεί ν’ αλλάξει απ’ τη μία στιγμή στην άλλη.
Ήρθαν σπουδαίοι παίκτες τώρα, όπως ο Κόρεϊ (σ.σ. Μπρούερ) κι ο Τζος (σ.σ. Σμιθ), επομένως πια δεν υπάρχει τόσος χώρος για εμένα στο rotation. Οι περισσότεροι απογοητεύονται και λένε “Γιατί δεν παίζω;”. Υπάρχουν δύο τρόποι να το αντιμετωπίσεις. Ο ένας είναι να απογοητευτείς και να τα παρατήσεις κι ο άλλος είναι να ‘σαι έτοιμος, απλώς να προπονείσαι, να ‘σαι έτοιμος κι όποτε σου δοθεί η ευκαιρία.
Είναι σαν πρόκληση, να προσπαθείς να τους διαψεύσεις, που δε σ’ έχουν τώρα στο rotation. Αλλά δεν είναι έτσι, επειδή, ξαναλέω, ο Μπρούερ κι ο Τζος κάνουν σπουδαία πράγματα για την ομάδα, η οποία είναι επιπέδου πρωταθλητισμού. Δεν μπορείς να παραπονιέσαι, όταν βρίσκεται σε μία τέτοια ομάδα. Απλώς προσπαθώ να μείνω συγκεντρωμένος, να δουλεύω σκληρά και την επόμενη φορά που θα βρεθώ στο παρκέ να αγωνιστώ για το καλύτερο. Ίσως μερικές φορές το καλύτερο για την ομάδα σου είναι να κουνάς την πετσέτα σου απ’ τον πάγκο, να δίνεις ενέργεια στους παίκτες στο παρκέ», είπε στην εκπομπή Red Nation Roundtable των Ρόκετς.
