Η απόφαση του ελληνικού δημοσίου να δηλώσει παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας στη δίκη των Τεμπών δεν είναι τυχαία. Η δικονονομική ενέργεια, με την οποία το ελληνικό δημόσιο γίνεται κατήγορος κατά τεσσάρων συγκεκριμένων κατηγορουμένων από τους 36 συνολικά, είναι δηλωτική των προθέσεων. Η απόφαση του ελληνικού δημοσίου να παρασταθεί ως πολιτική αγωγή μόνο για τους τρεις σταθμάρχες και τον Προϊστάμενό τους, δίνει το στίγμα και τη γραμμή που αναμένεται να κρατήσει η ελληνική Πολιτεία, διαρκούσης της δίκης, για την υπόθεση των Τεμπών.
Τι λέει λοιπόν η κίνηση αυτή, πίσω από τις γραμμές; Λέει ότι την κύρια ευθύνη για την πολύνεκρη σιδηροδρομική τραγωδία, κατά το ελληνικό δημόσιο, έχουν οι σταθμάρχες Λάρισας που τη μοιραία νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023 είχαν βάρδια στον Κεντρικό Σταθμό των τρένων στη Λάρισα. Ο 59χρονος, που έβαλε χειροκίνητα τα δύο τρένα στην ίδια γραμμή και οι δύο σταθμάρχες που έφυγαν νωρίτερα από τη λήξη του ωραρίου τους, με αποτέλεσμα να αφήσουν μόνο του έναν άπειρο σταθμάρχη να διαχειριστεί τη σιδηροδρομική κυκλοφορία. Όσο για την επιλογή να είναι στη βάρδια ένας άνθρωπος με σχεδόν μηδαμινή εμπειρία και εκπαίδευση στο αντικείμενο, το ελληνικό δημόσιο επιρρίπτει ευθύνη στον Προϊστάμενό του, που ήταν και ο μοναδικός μαζί με τον 59χρονο που κρατήθηκε προσωρινά για ένα διάστημα, μετά το πολύνεκρο δυστύχημα.
Όμως το πιο σημαντικό που συνάγεται από το γεγονός ότι το δημόσιο δήλωσε υποστήριξη της κατηγορίας μόνο σε βάρος των σταθμαρχών και του επιθεωρητή τους, είναι ότι στην πραγματικότητα, δε «βλέπει» ευθύνες ούτε του ΟΣΕ για τη λειτουργία των τρένων, ούτε των στελεχών της ΕΡΓΟΣΕ για τη μη υλοποίηση της σύμβασης για τη φωτοσήμανση και την τηλεδιοίκηση, ούτε της ΡΑΣ για την κακή κατάσταση στον ελληνικό σιδηρόδρομο, αλλά ούτε του Υπουργείου Μεταφορών για την επίβλεψη και τη χρηματοδότηση των έργων, εν έτει 2023.
Αυτή η επιλογή φαίνεται να ταυτίζεται με την θέση που εξέφρασαν πολλοί κυβερνητικοί παράγοντες, τις πρώτες κιόλας ώρες μετά το τραγικό δυστύχημα, για «ανθρώπινο λάθος», παραβλέποντας τις διαχρονικές παθογένειες, αλλά και τα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε ο σιδηρόδρομος τη στιγμή του πολύνεκρου δυστυχήματος.
Την επιλογή του δημοσίου αποδοκίμασαν ήδη συγγενείς θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών και δικηγόροι οικογενειών, κάνοντας λόγο για εξυπηρέτηση του κυβερνητικού αφηγήματος, ύβρη και εμπαιγμό των ανθρώπων που θρηνούν 57 ψυχές. Με διαδοχικές ανακοινώσεις τη στηλιτεύουν εκπρόσωποι των δικηγορικών συλλόγων που παρίστανται ως υποστηρίζοντες την κατηγορία στη δίκη, αλλά και πολιτικά πρόσωπα.
Σε κάθε περίπτωση είναι μια κίνηση που εξαρχής προκάλεσε ερωτήματα, με δεδομένο ότι στη δίκη των ελεγκτών της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (ο ένα αποβίωσε), το δημόσιο εκπροσώπησε τον θανόντα κατηγορούμενο για παράβαση καθήκοντος και αρνήθηκε (!) να δηλώσει υποστήριξη της κατηγορίας, αν και η δικογραφία περιγράφει ζημία του ελληνικού δημοσίου κατά 3,3 εκατομμύρια ευρώ από τη μη υλοποίηση της σύμβασης 717 για τα τρένα.
