Τα μέτρα της Κύπρου κατά της ακρίβειας έρχονται και εκθέτουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη μιας και όταν μια άλλη κυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μειώνει τη φορολογία σε βασικά αγαθά, η Αθήνα οφείλει να εξηγήσει γιατί επιμένει να εισπράττει φόρο από το καθημερινό καλάθι μιας κοινωνίας που ασφυκτιά.
Η Κύπρος επεκτείνει τον μηδενικό ΦΠΑ σε κρέατα, ψάρια, πουλερικά, ψωμί, γαλακτοκομικά, καφέ, ζάχαρη και βρεφικές τροφές, από τις 12 Οκτωβρίου 2026 έως τις 31 Μαΐου 2027. Στην Ελλάδα, τα τρόφιμα εξακολουθούν κατά κανόνα να επιβαρύνονται με ΦΠΑ 13%. Η διαφορά καταγράφεται στην απόδειξη του σούπερ μάρκετ, εκεί όπου τελειώνουν τα επικοινωνιακά τεχνάσματα της κυβέρνησης και αρχίζει η αριθμητική της επιβίωσης των πολιτών που κάποιοι υπουργοί χαρακτηριζουν… κακομοίρηδες.
Για το Μαξίμου, αυτο που βλέπουμε ειναι πως η οικονομία προσφέρεται μονο για πανηγυρικές παρουσιάσεις. Για τον εργαζόμενο, όμως, είναι ο μισθός που εξαντλείται πριν τελειώσει ο μήνας. Για τον συνταξιούχο, είναι οι περικοπές στο φαγητό και στη θέρμανση. Για μια οικογένεια με μικρά παιδιά, είναι η αγωνία μπροστά στο ράφι με τις βρεφικές τροφές. Πάνω σε αυτές τις ανάγκες το κράτος εξακολουθεί να εισπράττει το μερίδιό του.
Αυτή η φορολογική επιβάρυνση έχει πολιτική υπογραφή. Η κυβέρνηση επιλέγει ποιους φόρους μειώνει, ποιες δαπάνες χρηματοδοτεί και ποια κοινωνικά στρώματα καλούνται να περιμένουν. Οφείλει, επομένως, να αναλάβει την ευθύνη για τη θέση που δίνει στην ανακούφιση των νοικοκυριών μέσα στις προτεραιότητές της.
Η Κύπρος παρατείνει επίσης για ολόκληρο το 2027 την επιδότηση ρεύματος για περίπου 23.300 ευάλωτα νοικοκυριά, καλύπτοντας το 100% της αύξησης, και για περίπου 82.500 εμπορικούς καταναλωτές, με κλιμακωτή επιδότηση έως 85%. Πρόκειται για στήριξη με συγκεκριμένους δικαιούχους και διάρκεια, στοιχεία απαραίτητα για όποιον προσπαθεί να προγραμματίσει τα έξοδά του.
Οι διαφορετικές δημοσιονομικές συνθήκες των δύο χωρών απαιτούν προσαρμογή των μέτρων. Απαιτούν επίσης σοβαρή κοστολόγηση από την ελληνική κυβέρνηση. Πόσο θα κόστιζε μια προσωρινή κατάργηση του ΦΠΑ σε επιλεγμένα βασικά τρόφιμα; Από πού θα χρηματοδοτούνταν; Ποιο θα ήταν το όφελος για τους καταναλωτές; Το αόριστο «δημοσιονομικό περιθώριο» έχει γίνει πολύ βολικό καταφύγιο για μια εξουσία που ζητά θυσίες χωρίς να εξηγεί επαρκώς τις επιλογές της.
Και αν η κυβέρνηση φοβάται ότι η μείωση του φόρου θα απορροφηθεί από την αγορά, ας επιβάλει διαφάνεια στις τιμές, συστηματικούς ελέγχους και κυρώσεις. Η προστασία του καταναλωτή είναι κυβερνητική δουλειά. Η αδυναμία ελέγχου της αγοράς επιβαρύνει την κυβέρνηση, όχι το αίτημα για φορολογική ανακούφιση.
Το κυπριακό παράδειγμα βάζει στο τραπέζι μια υπαρκτή επιλογή. Το Μαξίμου καλείται να απαντήσει με αποφάσεις για τα τρόφιμα, τη θέρμανση και το ρεύμα. Οι πολίτες έχουν ακούσει αρκετές περιγραφές της δυσκολίας τους από εκείνους που διαθέτουν την εξουσία να παρέμβουν.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κρίνεται από όσα μπορεί να αγοράσει ο μισθός. Και για τον πολίτη που μετρά τα κέρματα στο ταμείο, κάθε κυβερνητικός πανηγυρισμός ακούγεται σαν πρόκληση.
