Στο βενζινάδικο η ερώτηση είναι πλέον καθημερινή. «Πόσο να βάλω;». Η απάντηση, όλο και συχνότερα, ίδια: «Είκοσι». Γέμισμα τέλος. Λίγη βενζίνη για να βγει η διαδρομή ως τη δουλειά και μετά βλέπουμε.
Με την αμόλυβδη να κινείται στα 2,20 ευρώ, το εικοσάρικο αγοράζει περίπου εννέα λίτρα. Τόσο μεταφράζεται στην αντλία η καθημερινότητα εκείνων που ο Χάρης Θεοχάρης τοποθέτησε απέναντι από τους «νοικοκύρηδες» της παράταξής του. Οι «κακομοίρηδες» έχουν κι αυτοί δουλειές, παιδιά, λογαριασμούς. Απλώς ο μισθός τους τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας.
Σήμερα ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε πρόσθετη κρατική στήριξη στο ντίζελ. Για τη βενζίνη δεν ανακοίνωσε αντίστοιχη νέα ενίσχυση. Συνεχίζεται η έκπτωση των διυλιστηρίων, αλλά ο οδηγός καλείται πάλι να βρει τη διαφορά στην τσέπη του.
Και την βρίσκει. Κόβει κάτι από το σούπερ μάρκετ, αφήνει έναν λογαριασμό πίσω, αναβάλλει μια ανάγκη. Γιατί το αυτοκίνητο που τον πηγαίνει στο μεροκάματο δεν κινείται με ανακοινώσεις.
Ο πρωθυπουργός των «νοικοκύρηδων» άφησε τους «κακομοίρηδες» να κάνουν τους λογαριασμούς τους μπροστά στην αντλία. Με είκοσι ευρώ βενζίνη να προσπαθούν να φτάσουν μέχρι την Παρασκευή.
Κι αντί η κυβέρνηση να τους βοηθήσει να βγάλουν τον μήνα, στελέχη της τους αποκαλούν «κακομοίρηδες».
Και όσο η αντλία αδειάζει την τσέπη τους τόσο η αλαζονεία ξεχειλίζει.
