Τα έργα και όχι τα λόγια είναι συνήθως – και ιδιαίτερα στην διεθνή πολιτική όπως και την καθημερινή ζωή , αυτό που μετράει και δίνει ή όχι, λύσεις στα προβλήματα. Στις αγορές ενέργειας αυτό ισχύει πολύ περισσότερο. Οι λέξεις -ιδιαίτερα αυτές του Τράμπ- κοστίζουν λίγο. Οι αποφάσεις και οι πράξεις της αγοράς, πολύ.
Με βάση αυτόν τον «χρυσό κανόνα» της πολιτικής και της οικονομίας μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι η Κίνα, τον Μάρτιο, με τιμές 50% υψηλότερες από τον Φεβρουάριο, συνέχισε να αυξάνει τα αποθέματά της σε πετρέλαιο. Δεν περίμενε να γίνει κάτι για να πέσουν οι τιμές. Δεν διαπραγματεύτηκε χαμηλότερες τιμές με την προοπτική επικείμενης εκτόνωσης. Αγόρασε.
Και συνεχίζει να αγοράζει ακόμα και μετά την αποχώρηση των ΗΑΕ από τον ΟΠΕΚ, που από πολλούς χαρακτηρίστηκε σαν η μεγάλη ιστορική ευκαιρία για την μείωση των τιμών του πετρελαίου.
Αυτή η σταθερή στάση της Κίνας είναι από αυτή την άποψη μια «κίνηση», μία έμπρακτη και ενδεικτική αξιολόγηση της πραγματικής κατάστασης που εξελίσσεται στα Στενά του Ορμούζ.
Τι κάνει το Πεκίνο; Τα «νέα» από τα ΜΜΕ της Κίνας, επιβεβαιώνουν ότι ολοκλήρωσε βιομηχανική εγκατάσταση παραγωγής diesel από άνθρακα, και συνεχίζει να δημιουργεί μονάδες άνθρακα -περίπου 250 – 300 βρίσκονται υπό κατασκευή- και διατηρεί τα υψηλότερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο χωρίς καμία πρόθεση να τα μειώσει.
Μια χώρα που πιστεύει στη σύντομη επανέναρξη των εξαγωγών μέσω Ορμούζ δεν δεσμεύει κεφάλαια και υποδομές με αυτό τον τρόπο. Ειδικά η Κίνα.
Όλα δείχνουν πλέον πως το Πεκίνο ετοιμάζεται για παρατεταμένη «απουσία κανονικότητας», ή αλλιώς αβεβαιότητα διαρκείας. Καλό είναι αυτό να το πάρουμε στα σοβαρά.
Αυτή η οπτική εξέτασης των γεγονότων, πέρα από τις αλλεπάλληλες και πολλές φορές αλληλοαναιρούμενες δηλώσεις του Τράμπ, φωτίζει πολύ πιο καθαρά και τη «λογική» της πραγματικής αμερικανικής στάσης.
Μετά την πρόσκαιρη εκεχειρία, το αμερικανικό ναυτικό ανέλαβε τον έλεγχο των Στενών, μετατρέποντας σε de facto αποκλεισμό αυτό που ξεκίνησε ως πολεμική σύγκρουση…
Η προφανής αλήθεια εδώ είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν κάθε βραχυπρόθεσμο οικονομικό και πολιτικό «κίνητρο» να μην βιαστούν περισσότερο, καθώς τα ορυκτά καύσιμα που ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από τις ΗΠΑ από τον Καναδά ως τη Βενεζουέλα, αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία για τις διεθνείς ενεργειακές ανάγκες.
Την ίδια στιγμή με τον αποκλεισμό, οι χώρες παραγωγοί του Κόλπου έχουν φτάσει να έχουν ένα ελλειμματικό ισοζύγιο εξαγωγών σχεδόν 14 εκατ. βαρέλια την ημέρα στον υπόλοιπο πλανήτη. Ένα από τα άμεσα αποτελέσματα αυτής της «αλλαγής» είναι ότι αντιμετωπίζουν την προοπτική έλλειψης ρευστότητας σε δολάρια και ζητάνε τώρα από την Fed, γραμμές swap σε δολάρια!
Σε αυτό το πλαίσιο, αν εξετάσει κανείς την αποκαλούμενη από κάποια ΜΜΕ «ιστορική» αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ, μπορεί να δεί ότι στην πραγματικότητα δεν αλλάζει τίποτα το καθοριστικό στους συσχετισμούς, που να αφορά τις εξαγωγές πετρελαίου και την τιμή του.
Όπως εξηγήθηκε από παράγοντες του ΟΠΕΚ ο αγωγός Habshan-Fujairah που παρακάμπτει τα Στενά και εξυπηρετεί τα ΗΑΕ, λειτουργεί ήδη στο 70% της δυναμικότητάς του. Στην καλύτερη περίπτωση δηλαδή, τα Εμιράτα, αν χρησιμοποιήσουν το 100% της ικανότητας του αγωγού, μπορούν να προσθέσουν 700-800 χιλιάδες βαρέλια ημερησίως στις εξαγωγές. Πολύ μακριά από το «κενό» των 14 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως. Πρόκειται για κάλυψη του 5% του προβλήματος. Το υπόλοιπο 95% του προβλήματος παραμένει ακριβώς εκεί που ήταν.
Η «εικόνα» που θα πρέπει να δούμε είναι πως η πραγματική διαπραγμάτευση «διεξάγεται» στη μόνη συνάντηση -που δεν έχει γίνει ακόμα- που έχει πραγματικό νόημα, εκείνη που θα γίνει (;) μεταξύ του Τραμπ και του Σι. Και έχει «καθυστερήσει» λόγω του πολέμου στον Κόλπο. Σ’ αυτή την συνάντηση και στις όποιες αλλαγές στο εσωτερικό και στην σύνθεση του ΟΠΕΚ κρίνεται ο πόλεμος και η ενεργειακή κρίση. Έως τότε, μέχρι δηλαδή να γίνει η συνάντηση Σι – Τραμπ στο Πεκίνο -εφ’ όσον τελικά γίνει- η σιωπηλή «στάση» του Πεκίνου, είναι αύξηση στα ενεργειακά αποθέματα, περισσότερος άνθρακας και diesel από κάρβουνο.
Αυτή η «στάση» έχει περισσότερη σημασία για το κατά πόσο θα συνεχιστεί η κρίση στον Κόλπο, από το αν τα ΗΑΕ έφυγαν ή όχι από τον ΟΠΕΚ. Και οι τιμές του πετρελαίου το δείχνουν αυτό με απόλυτη σαφήνεια…
