Έχουμε επισημάνει πολλές φορές από αυτές τις γραμμές ότι η πραγματική «αξία» του χρυσού ελάχιστα μεταβάλλεται. Αυτό που αλλάζει είναι η σχετική ονομαστική τιμολόγησή του σε δολάρια.
Και ένας βασικός λόγος αυτής της τιμολογιακής μεταβλητότητας της τιμής του χρυσού σε δολάρια είναι η μεταβλητότητα της συναλλαγματικής ισοτιμίας του δολαρίου ανάλογα με το πώς συνδυάζεται η διεθνής κατάσταση με τις εξελίξεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Αν κοιτάξει κανείς για παράδειγμα τις συναλλαγματικές ισοτιμίες ευρώ – δολαρίου την τελευταία περίοδο, θα διαπιστώσει ότι στην συνδυασμένη διολίσθηση της πραγματικής αξίας των δύο νομισμάτων, η ταχύτητα της σχετικής πτώσης του ευρώ έναντι του δολαρίου ήταν πολύ μεγαλύτερη, γεγονός που υποστήριξε και την διαμόρφωση της σχετικής τιμολόγησης του χρυσού κοντά στα 4.145 δολάρια, που θα μπορούσε να είναι και χαμηλότερα.
Η «κατάσταση» όμως για το δολάριο δεν φαίνεται να γίνεται καλύτερη την επόμενη ημέρα.
Πληθωρισμός, εμπορική κρίση, ενεργειακή κρίση και κυρίως χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, προδικάζουν μεγαλύτερα και όχι μικρότερα προβλήματα… Αν σ’ αυτά προσθέσει κανείς και το κατά γενική ομολογία (σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Goldman Sachs) αμφισβητούμενο αποτέλεσμα της φαινομενικής υψηλής κερδοφορίας των Hyperscalers της ΑΙ στις χρηματιστηριακές τιμές την επόμενη περίοδο, τότε η επόμενη ημέρα για το δολάριο δεν διαφαίνεται ιδιαίτερα… καλή, σε σχέση με το σήμερα.
Με το δολάριο να αντιμετωπίζει αυτή την προοπτική, οι αντιδράσεις των αγορών συναλλάγματος στρέφονται με ιδιαίτερη ένταση στην κατεύθυνση της διαφοροποίησης, μεγάλο μέρος της οποίας πλέον καλύπτεται από την αγορά χρυσού. Μείζον παράδειγμα η εντατικοποίηση των αγορών χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες, με την Κίνα επικεφαλής να απορροφά με αυξανόμενη ταχύτητα σχεδόν ό,τι προσφέρεται στην αγορά.
Η δημιουργία μάλιστα της αγοράς χρυσού του Χονγκ Κονγκ, προφανώς για να αντιμετωπίσει τον μέχρι σήμερα έλεγχο της διεθνούς αγοράς από το Λονδίνο, φαίνεται σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί στον διεθνή οικονομικό Τύπο, να έχει διευκολύνει αυτή την τάση «διαφοροποίησης», που λειτουργεί σαν νομισματικό «χετζάρισμα» στον κίνδυνο που συσσωρεύεται στο δολάριο. Και αυτό δεν αφορά πλέον μόνο την Κίνα αλλά σχεδόν συνολικά τους Brics αλλά και χώρες του λεγόμενου δυτικού κόσμου.
Ίσως χρειάζεται να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σ’ αυτό, μετά την επισήμανση του προέδρου της Bundesbank σε πρόσφατη ομιλία του στην Ιταλία, σύμφωνα με την οποία για τις κεντρικές τράπεζες «Το επιχείρημα για περαιτέρω διαφοροποίηση προς τον χρυσό παραμένει ισχυρό…». Και το λέει αυτό ο επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας, που έχει το δεύτερο σε μέγεθος απόθεμα χρυσού στον κόσμο μετά την Fed…
Προσθέτουμε στο «μείγμα» αυτό και τον παρατεταμένο πληθωρισμό λόγω της ενεργειακής κρίσης και το αποτέλεσμα είναι μία σαφής στροφή σε αυξανόμενες αγορές χρυσού, που δεν περιορίζονται πλέον από τα δύο «μονοπώλια» του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης…
Ασφαλώς, όπως επισημαίνει φίλος της στήλης, δεν αποκλείεται για συγκυριακούς λόγους να υπάρξουν ενδιάμεσα σκαμπανευάσματα σ’ αυτή την τάση, κυρίως λόγω των επικείμενων αντιδράσεων της Fed (επιτόκια – QE/QT).
Αλλά και αυτά δεν θα αλλάξουν την βασική τάση της ανοδικής του πορείας όσον αφορά την δολαριακή του τιμολόγηση… Αυτό τουλάχιστον φαίνεται να είναι η άποψη της Bundesbank.
