Τα εκλογικά αποτελέσματα στην Σαξονία παρ’ ότι ήταν λίγο πολύ αναμενόμενα, προκάλεσαν πολιτικό σεισμό στην Γερμανία.
Και πολύ – πολύ αμηχανία, πέρα από την κρίση ηγεσίας στον συνασπισμό CDU/CSU – SPD.
Αμηχανία όσον αφορά την πολιτική και οικονομική ατζέντα συνολικά για την Γερμανία, άρα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωζώνη, δηλαδή και το Ευρώ.
Ασφαλώς η εκλογική νίκη του Afd στην Σαξονία, επειδή αποτελεί στοιχείο μία γενικότερης «τάσης» στην Γερμανία, δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί από τους πολιτικούς του αντιπάλους σαν τοπικό πρόβλημα της Σαξονίας. Και αυτό είναι το πρώτο στοιχείο που μπαίνει στο τραπέζι.
Εδώ θα ήταν χρήσιμο να θυμίσουμε για δεύτερη φορά από τις γραμμές αυτές, ότι η Σαξονία είναι το γερμανικό κρατίδιο που το 1923 είχε γίνει δυνατή στην πράξη η πρώτη «εκλογική» εργατική κυβέρνηση βασισμένη στην κυριαρχία των εργατικών Συμβουλίων. Μία κυβέρνηση που είχε τσακίσει κυριολεκτικά την άκρα δεξιά και τα «φράι κόρπς» (προπάτορες των ναζί), αλλά κατέρρευσε γρήγορα καθώς η επαναστατική έκρηξη του 2019 – 2023 έσβησε με την «βοήθεια» της Σοσιαλδημοκρατίας.
Όλοι γνωρίζουν ότι ο συνασπισμός των αντιπάλων του Afd από την δεξιά μέχρι και την αριστερά, ακόμα και αν επιτευχθεί δεν μπορεί παρά να είναι ένα προσωρινό μέσο αναχαίτισης της ανόδου του Afd στην τοπική κυβέρνηση.
Γιατί; Γιατί τα ζητήματα πάνω στα οποία έχει πατήσει για να κερδίσει την πλειοψηφική ψήφο στην ομοσπονδιακή Γερμανία είναι τρία βασικά ζητήματα που διαπερνούν τον «ιστορικό σκελετό» της χώρας.
Είναι ο πληθωρισμός και η ακρίβεια, είναι ο πόλεμος και είναι η ανεργία που αρχίζει να γίνεται αισθητή απειλή για την κοινωνική ασφάλεια μέσα στην οποία ζει μεταπολεμικά η γερμανική κοινωνία. Ασφαλώς η πολιτική εργαλειοποίηση της μετανάστευσης από το Afd έχει ενοποιήσει σε ένα πακέτο τα τρία προηγούμενα στοιχεία και τους έχει δώσει ένα σύνθημα που φαίνεται να σκεπάζει τα τρία στοιχεία.
Αλλά η βάση είναι ο πληθωρισμός και η απώλεια εισοδήματος, η επαπειλούμενη αύξηση της ανεργίας και ο πόλεμος (Ουκρανία) που ήδη κοστίζει στην Γερμανία λεφτά, δουλειές και ανασφάλεια.
Με αυτά τα δεδομένα δεν είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς γιατί ο άνθρωπος που συγκεντρώνει την ευθύνη και για τα τρία αυτά στοιχεία, ο καγκελάριος Μέρτς, εμφανίζεται στο μάτι αυτού του πολιτικού κυκλώνα που σαρώνει την Γερμανία.
Το αν θα αντικατασταθεί, πότε και από ποιόν δεν είναι ασφαλώς το μεγάλο ζήτημα και όλοι το γνωρίζουν.
Το μεγάλο ζήτημα είναι το τι θα κάνει η πολιτική ηγεσία στα τρία αυτά καυτά ζητήματα που διαμορφώνουν την «τάση» που έδωσε την εκλογική νίκη στο Afd. Αυτό το ερώτημα δεν αφορά μόνο στην Γερμανία, αφορά προφανώς και στην Γαλλία και σ’ ολόκληρη την Ευρωζώνη. Με άλλα λόγια και στο Ευρώ.
Αυτοί που κυβερνάνε μέχρι σήμερα και «θέλουν» περισσότερο πόλεμο, δεν φαίνεται να νοιάζονταν μέχρι την Κυριακή των εκλογών στην Σαξονία, για το αν κλείνει εργοστάσια η Φολκς Βάγκεν (μερικά τα μετατρέπει σε εργοστάσια πολεμικού υλικού) και δεν φαίνεται να ενοχλούνται – αφού αυξάνει τα κέρδη στα χρηματιστήρια – με τον πληθωρισμό.
Αυτοί διαμόρφωσαν τα πολιτικά αντανακλαστικά που έφεραν επι σκηνής το Afd. Αυτοί είναι πολιτικοί ηγέτες που βρίσκονται στην θέση τους μέσα από εκλογές (κυβερνήσεις), αλλά και οικονομικοί ηγέτες (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΝΑΤΟ, κ.λ.π.), που έχουν τοποθετηθεί από τους πολιτικούς στην θέση τους. Αυτοί είναι υποχρεωμένοι τώρα να πάρουν «θέση» με πραγματικούς όρους και όχι λόγια, απέναντι στα τρία βασικά στοιχεία, την ακρίβεια, την ανεργία και τον πόλεμο.
Οι «απαντήσεις», εφ’ όσον υπάρξουν, θα καθορίσουν την επόμενη ημέρα μαζί και τις πολιτικές προσδοκίες, όσων «δουλεύουν» μέσα από το ναζιστικής αναφοράς Afd.
