Οι τελευταίες εξελίξεις υπογραμμίζουν ότι η πορεία της Συμφωνίας των Πρεσπών μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ θα έχει έναν δύσβατο δρόμο μέχρι την τελική επικύρωσή της.
Τρεις ημέρες πριν από τις εκλογές στην Τουρκία… Ο ήλιος δύει. Εγώ μέσα σε ένα ταξί, κολλημένη στην κίνηση. Ξαφνικά ηχεί η φωνή του μουεζίνη. Το κάλεσμα προς τους πιστούς για προσευχή. Ο ταξιτζής κλείνει αμέσως τη μουσική. Τα ηχεία στα κιόσκια των κομμάτων χαμηλώνουν. Το ίδιο κάνουν και όλα τα μαγαζιά: καφετέριες, εστιατόρια, εμπορικά κέντρα, καταστήματα ρούχων, κομμωτήρια...
Αυτό το βράδυ του Ιουνίου άλλη μια εκλογική αναμέτρηση πέρασε στην ιστορία. Η Τουρκία και την Δευτέρα το πρωί θα έχει Πρόεδρο τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και θα συνεχίζει να περνάει μαύρες μέρες. Από τις πιο μαύρες της ιστορίας της.
Τα τελευταία χρόνια, το διεθνές ενδιαφέρον για την Τουρκία είναι αυξημένο για μια σειρά από λόγους. Αυτοί περιλαμβάνουν τη δυναμική οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας, σε συνδυασμό με έναν σχετικά νεαρό και αυξανόμενο πληθυσμό, την πολιτική μιας λαοφιλούς αλλά, ολοένα και πιο αυταρχικής διακυβέρνησης υπό την ηγεσία ενός χαρισματικού ισλαμιστή ηγέτη, του Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, καθώς και τον αμφισβητούμενο μακροπρόθεσμο γεω-στρατηγικό προσανατολισμό της Τουρκίας.
Κάθε επιτυχής διαπραγμάτευση καταλήγει σε έναν συμβιβασμό, ο οποίος βασίζεται σε μια υποχώρηση από τις αρχικές θέσεις. Στη συμφωνία της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ υπάρχουν κέρδη αλλά και απώλειες για την εθνική θέση. Το ζήτημα είναι πως σταθμίζονται και ποιο το τελικό ισοζύγιο;
Φαντάσου να είσαι αρχαιολόγος και να πέσεις σε μια ανασκαφή πάνω σε έναν τάφο μακεδονικό. Κάνεις τη δημοσίευση για τα ευρήματα σε διεθνές περιοδικό. Τι καταλαβαίνει ο ξένος που διαβάζει. Ότι ο τάφος είναι αρχαιοελληνικός ή η περιοχή ανήκει στη North Macedonia. Και αφού ο τάφος είναι μακεδονικός ο νεκρός ποιανού πρόγονος είναι; Ενός Greek ή ενός Macedonian;
Μεσοπρόθεσμο; Συντάξεις; Αφορολόγητο; Νέα μέτρα; Σας λένε τίποτε οι όροι αυτοί; Πως έγινε πάλι και ξεχάσαμε τα πάντα και ήρθε από το “πουθενά” αυτές τις ημέρες η συμφωνία για τη Μακεδονία που τελικά θα είναι Severna Makedonija, κανείς δεν το κατάλαβε...
Η ετήσια συνάντηση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), της συνομοσπονδίας των κεντροδεξιών κομμάτων της Ευρώπης, στο Μόναχο, όπου συμμετείχε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπενθυμίζει την κρίση της παράταξης.
Τα Ποσειδώνια, η μεγάλη συνάντηση της ελληνικής και της παγκόσμιας ναυτιλίας κάθε δυο χρόνια στην Αθήνα, προσφέρουν την κατάλληλη ευκαιρία για να επισημάνουμε τον ανεκτίμητο εθνικό ρόλο της ελληνόκτητης εμπορικής ναυτιλίας.
Η καταδίκη για διαφθορά μερικών υψηλόβαθμων στελεχών του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος απέδειξε ότι στην Ισπανία η ανεξάρτητη δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου λειτουργούν. Η υπερψήφιση της πρότασης μομφής εναντίον της κεντροδεξιάς κυβέρνησης μειοψηφίας και η αποπομπή του Μαριάνο Ραχόι από την πρωθυπουργία ήταν η φυσική κατάληξη του σκανδάλου διαφθοράς και συντελέσθηκε με υποδειγματικό τρόπο στο ισπανικό κοινοβούλιο, όπως προβλέπει το σύνταγμα της χώρας.
Στο αμερικανικό Κογκρέσο έχει κατατεθεί και εκκρεμεί προς ψήφιση μια τροπολογία εναντίον της Τουρκίας, η οποία καταδεικνύει την κρίση που διέρχονται οι αμερικανο-τουρκικές σχέσεις. Μερίδα των Ρεπουμπλικάνων, του κόμματος, που επί Νίξον, Ρέιγκαν και Μπους, αποτελούσε ένθερμο υποστηρικτή της Τουρκίας, ανησυχούν για τις ενέργειες της κυβέρνησης Ερντογάν και την απόκτηση του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400.
Η Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται να επιτίθεται στη διεθνή τάξη που η ίδια δημιούργησε μεταπολεμικά και, μέχρι πρόσφατα, συντηρούσε. Στα πρώτα θύματα συγκαταλέγονται η διεθνής συνεργασία για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και της παγκόσμιας προσφυγικής κρίσης, το διεθνές εμπόριο και, πιο πρόσφατα, η έτσι κι αλλιώς φλεγόμενη Μέση Ανατολή.
Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε νομίζαμε ότι θ' ασχοληθούμε με τον πριγκιπικό γάμο, άντε και με τον τελικό της ευρωλίγκας και έξω απ' την πόρτα. Και ξαφνικά τα social media γέμισαν με οργισμένες αναρτήσεις για τον ξυλοδαρμό του Γιάννη Μπουτάρη. Παρότι δεν ήταν ο πρώτος, ούτε και θα είναι ο τελευταίος δυστυχώς, γιατί τραμπούκοι πάντα θα υπάρχουν, η οργή ξεχείλιζε από facebook και twitter.
Η σύνοδος Ε.Ε.-Δυτικών Βαλκανίων στη Σόφια χθες επιχείρησε να αναστήσει τις ευρωπαϊκές προοπτικές της πολύπαθης περιοχής που περιλαμβάνει τέσσερις πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες, την Αλβανία και το Κόσοβο. Και μόνον το γεγονός ότι η προηγούμενη σύνοδος είχε διεξαχθεί στη Θεσσαλονίκη το 2003 πριν από δεκαπέντε χρόνια δείχνει το πόσο στο περιθώριο βρέθηκε η περιοχή, ιδίως με το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης το 2008 και της κρίσης του ευρώ το 2010.