Με συγκλονιστικές περιγραφές από ανθρώπους που επέζησαν από τη σύγκρουση των δύο τρένων στα Τέμπη συνεχίστηκε η δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα. Επιβάτες που βρίσκονταν στο τρίτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας μίλησαν για τα δευτερόλεπτα του τρόμου, το σκοτάδι, τις φωνές και την αγωνιώδη προσπάθειά τους να βγουν ζωντανοί από το τρένο.
Οι μαρτυρίες στη δίκη για τα Τέμπη δεν περιορίστηκαν σε όσα συνέβησαν τη νύχτα της τραγωδίας. Οι επιζώντες περιέγραψαν και όσα ακολούθησαν, με τον φόβο να τους συνοδεύει ακόμη και σήμερα. Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η κατάθεση μιας μητέρας που ταξίδευε με το έξι μηνών μωρό της και χρειάστηκε να σταματήσει για λίγο, καθώς δεν μπορούσε να συγκρατήσει τη συγκίνησή της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Ξαναζούσα ότι έχασα το μωρό μου» – Η κατάθεση της μητέρας που λύγισε
Η Μαρία Λαζαρίδου ταξίδευε στο τρίτο βαγόνι μαζί με τη μητέρα της και το έξι μηνών παιδί της.
Μπροστά στο δικαστήριο περιέγραψε πόσο δύσκολο ήταν να επιστρέψει στην καθημερινότητά της μετά τη σύγκρουση.
«Αυτό που ζήσαμε δεν πρόκειται να φύγει από μέσα μας. Ειδικά το πρώτο διάστημα ήταν πολύ δύσκολο. Σε οποιαδήποτε λακκούβα, σε οποιαδήποτε στροφή, τα απότομα φρεναρίσματα, όλα αυτά ξυπνούσαν αυτό που ζήσαμε. Ακόμα και σήμερα επανέρχονται αυτές οι εικόνες ξανά και ξανά. Το βράδυ ξαναέβλεπα τις ίδιες σκηνές. Ξαναζούσα ότι έχασα το μωρό μου», κατέθεσε.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η συναισθηματική φόρτιση ήταν τόσο μεγάλη, ώστε η γυναίκα αναγκάστηκε να διακόψει την κατάθεσή της.
Στο ίδιο βαγόνι βρίσκονταν και η Zagrida Plasa με τα δύο ανήλικα παιδιά της, καθώς και ο Αναστάσιος Κουμπούρης.
«Νόμιζα ότι θα πεθάνω» – Η έξοδος από το παράθυρο και οι φλόγες
Ο Αναστάσιος Κουμπούρης περιέγραψε πώς κατάφερε να σωθεί, τονίζοντας ότι η επιλογή του να μην καθίσει στο κυλικείο εκείνο το βράδυ αποδείχθηκε καθοριστική.
«Ήταν ίσως η πρώτη και η τελευταία φορά που δεν έκατσα στο κυλικείο. Κατά τύχη γλύτωσα. Νόμιζα θα πεθάνω. Αμυδρά θυμάμαι να βγαίνει κάποιος από ένα παράθυρο και τον ακολούθησα. Πηδήξαμε από εκεί στο χωράφι. Το πρώτο που αντίκρισα ήταν το δεύτερο βαγόνι που καιγότανε. ‘Ακουγα ουρλιαχτά, άτομα να προσπαθούν να σωθούν. Μετά από αυτό, είναι όλα πολύ δύσκολα. Νοιώθω αρκετά πιο αδύναμος από εκείνη την ημέρα και μετά», κατέθεσε.
Όπως είπε, η μυρωδιά του «καμένου σιδήρου» έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη του.
Θυμήθηκε επίσης όσα αντίκρισε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, όπου έφταναν τραυματίες από το σημείο της σύγκρουσης και άνθρωποι αναζητούσαν τους δικούς τους.
«Οπότε ξεκίνησα να νοιώθω ενοχές, γιατί ήμουν εγώ τυχερός που κατάφερα να επιζήσω», ανέφερε.
«Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να γλιτώσουν τα παιδιά μου»
Η Zagrida Plasa, που ταξίδευε μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της, περιέγραψε τις στιγμές αμέσως μετά τη σύγκρουση.
«Όταν έγινε η σύγκρουση, αυτό που νιώσαμε ήταν ένα δυνατό τίναγμα για μερικά δευτερόλεπτα και μετά πέσαμε όλοι μπροστά και γύρισε το βαγόνι μας. Εγώ χτύπησα στο τραπεζάκι. Μετά ήταν το απόλυτο σκοτάδι. Ξεκινήσανε οι τσιρίδες, οι φωνές και ήταν σαν να βλέπαμε τον θάνατο με τα μάτια μας. Νόμιζα ότι μπορεί να πέφταμε σε γκρεμό. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν απλώς να γλιτώσουν τα παιδιά μου. Φώναζα τα ονόματα τους, για να δω αν ήταν καλά», κατέθεσε.
Η γυναίκα μίλησε για την αγωνία της να βγάλει τα παιδιά της από το βαγόνι προτού φτάσει η φωτιά.
Όπως εξήγησε, όμως, ο φόβος δεν τελείωσε όταν κατάφεραν να σωθούν.
«Από εκεί και πέρα ξεκινάει άλλος Γολγοθάς. Κάθε θόρυβος, κάθε απότομη κίνηση, είναι ο φόβος και ο τρόμος. Φοβάμαι τα πάντα», πρόσθεσε.
Στο δικαστήριο κατέθεσε και η Χρυσάνθη Κρεβάικα, η οποία εργαζόταν ως καθαρίστρια στην επιβατική αμαξοστοιχία τη νύχτα του δυστυχήματος.
«Άκουσα ένα μπαμ και εκτινάχθηκα στην μέση του τρένου», είπε, περιγράφοντας τη δύναμη της σύγκρουσης.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η πρόεδρος του δικαστηρίου ρώτησε τους μάρτυρες εάν το τρένο είχε σταματήσει μετά την αναχώρησή του από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Λάρισας και πριν από τη σύγκρουση.
Κανένας από όσους κατέθεσαν δεν ανέφερε ότι είχε γίνει τέτοια στάση.
Με τις μαρτυρίες των επιζώντων και της εργαζόμενης ολοκληρώθηκε η σημερινή συνεδρίαση.
Η δίκη συνεχίζεται αύριο, με τις καταθέσεις της οικογένειας του Ντένις Ρούτσι.
