Καρυστιανού μέσα από την αίθουσα: «Τη δική του παιδιού μου δε θα τη δω από ντουβάρι» – Φωνές και γιουχαΐσματα από τους συγγενείς

Δικηγόροι και συγγενείς συνεχίζουν να διαμαρτύρονται παρά τις αλλαγές.

Η οικογένεια Ρούτσι διαμαρτύρεται πως δεν βλέπει τίποτα, ενώ σε έξαλλη κατάσταση η Μαρία Καρυστιανού άρχισε να φωνάζει πως: «Τη δίκη του παιδιού μου δεν θα τη δω από το ντουβάρι. Θα έρθω μπροστά κι ας παρανομώ».

«Δεν ξέρω πόσες... πολλές αλλαγές μπορεί να χωρέσουν σε μία συγκεκριμένη αίθουσα, χωρητικότητας τετρακοσίων ατόμων. Γνωρίζω μόνο ότι το κόστος πάλι ανέβηκε, θα δούμε τελικά πού θα καταλήξει αυτό. Το σημαντικό για εμάς είναι να μπορούμε να χωράμε όλοι στην αίθουσα, μαζί με τους δικηγόρους μας, και να μπορέσει να διεξαχθεί κανονικά η διαδικασία. Αυτό είναι το σημαντικό». 

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έστρεψε τα πυρά της κατά του Κουτσόλαμπρου, Προέδρου ΔΣΑ, λέγοντάς του πως κάνει δημόσιες σχέσεις με τον Φλωρίδη στις πλάτες των θυμάτων: «Τους βλέπεις τους γονείς που είναι; Εσύ ήσουν με τον Φλωρίδη».

Στη συνέχεια επιτέθηκε στον Θ. Μαντα, εκπρόσωπο της Ολομέλειας Δικηγόρων: «Ούτε ανακοίνωση δεν βγάλατε ούτε για Σεβαστιδη ούτε για τη διάταξη της προέδρου του δικαστηρίου». 

«Δεν έχουν θέση οι αστυνομικοί ανάμεσα σε δικηγόρους και έδρα. Τις δίκες δεν τις κάνουν τα υπουργεία, τις κάνουν τα δικαστήρια» τόνισε.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου φαίνεται να τα τραβάει εικόνες με το κινητό της.

«Αυτό που ακούω και από τις δηλώσεις, αλλά και από όσα έγιναν, μου δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα. Βλέπω ότι γίνεται πάλι ένα «μπάζωμα», αυτή τη φορά σε σχέση με τη διαδικασία της δίκης. Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο κάποιοι θέλουν να επιλέγουν ποιοι δημοσιογράφοι θα μπουν και ποιοι όχι. Για μένα είναι ξεκάθαρο: πρέπει να μπουν όλοι.

Εμείς, ως συγγενείς, θέλουμε να είμαστε όλοι μαζί στην αίθουσα. Δεν πρόκειται να διαχωριστούμε. Έχουμε έρθει ενωμένοι, όπως ενωμένος είναι και ο κόσμος που βρίσκεται έξω και μας στηρίζει.

Ζητάω το αυτονόητο: να αφεθεί η δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Δεν γίνεται να παρακαλάμε συνεχώς για δικαιοσύνη. Χρειάζεται σεβασμός - έστω και λίγος - προς εμάς, που μετακινούμαστε κάθε φορά από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις, με μεγάλο κόστος και κόπο.

Θέλω να ξεκινήσει η δίκη, αλλά να ξεκινήσει σωστά. Όχι με παρεμβάσεις ή με δικαστές που παίρνουν διαταγές. Ελπίζω πραγματικά ότι μέσα στην αίθουσα θα υπάρξει έστω ένας δικαστής που θα κάνει σωστά τη δουλειά του και θα αποδοθεί δικαιοσύνη».

«Σήμερα θα έπρεπε αυτοί που σκότωσαν τα παιδιά, αυτοί που σκότωσαν τους ανθρώπους, αυτοί που η αδιαφορία τους οδήγησε στον θάνατο 57 συνανθρώπους μας, αυτοί που η αδιαφορία τους οδήγησε σε βαρύτατους τραυματισμούς και ανεπούλωτα τραύματα, να βρίσκονται με σκυμμένο το κεφάλι.

Και θα 'πρεπε βέβαια, τους γονείς, τους συγγενείς, τα αδέλφια, τις οικογένειες, να τους περιμένουν με ένα λουλούδι. Αντί γι' αυτό, βλέπουμε εχθροπάθεια, φόβο, στοχοποίηση. Βλέπουμε λοιδορίες, ειρωνείες, και σπίλωση για τους συγγενείς και τους τραυματίες και τους συνηγόρους τους. Βλέπουμε δηλαδή την απόλυτη κατάπτωση, την απόλυτη ύβρη, τον απόλυτο ξεπεσμό στην ιστορία αυτής της χώρας. Στις χιλιάδες χρόνια ιστορίας αυτής της χώρας δεν έχει υπάρξει τέτοια ύβρις, να μεταχειρίζονται γονείς και συγγενείς και οικογένειες σαν εχθρούς, σαν κακοποιούς, και να τους συμπεριφέρονται σαν να δικάζονται τα παιδιά τους που σκοτώθηκαν και όχι εκείνοι που τα σκότωσαν. Η δική μας αγωνία και ο δικός μας αγώνας είναι για δικαιοσύνη.

Και βέβαια, η δικαιοσύνη δεν απονέμεται ούτε σε συνθήκες περιστολής ελευθεριών και δικαιωμάτων, ούτε σε συνθήκες φίμωσης του Τύπου και των μέσων ενημέρωσης, ούτε σε συνθήκες εκφοβισμού των οικογενειών και πολλαπλού καθεστωτικού τραμπουκισμού εναντίον των συνηγόρων, των οικογενειών. Είναι προφανές ότι συγκρούονται, το έχω ξαναπεί, δύο κόσμοι: ο κόσμος των τεράτων και ο κόσμος των ανθρώπων. Θα νικήσουν οι άνθρωποι. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Θα νικήσει η δικαιοσύνη.

Δεν θα επικρατήσουν αυτοί που θέλουν την παραγραφή, και ξέρετε ποιοι είναι. Είναι αυτοί που χαρακτήρισαν πλημμελήματα τις ανθρωποκτονίες, τους θανάτους, που είναι κακουργήματα, και τώρα λένε ότι θα παραγραφούν. Είναι αυτοί που κράτησαν έξω από το κατηγορητήριο τα πολιτικά πρόσωπα. Είναι αυτοί που, μονοί διπλοί, έχουν πέσει να μας πείσουν ότι εδώ δικάζονται κυρίως πλημμελήματα, ήσσονος απαξίας, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι δεν έχουν διατυπωθεί κατηγορίες για τα περισσότερα κακουργήματα. Αυτοί θέλουν την παραγραφή. Το έχουν ξανακάνει. Το κάνανε στη Siemens, το κάνανε στη λίστα Λαγκάρντ, το κάνανε στο Μάτι... το έχουν ξανακάνει. Ξανά και ξανά. Εμείς είμαστε εδώ για να ακυρώσουμε τα σχέδιά τους. Για να φέρουμε δικαιοσύνη».

«Μέσα να δούμε πώς είναι η διαρρύθμιση του χώρου. Ελπίζω σήμερα με λίγο κατανόηση από όλες τις πλευρές, να μπορέσουμε επιτέλους να ξεκινήσει τουλάχιστον η νομιμοποίηση της δίκης. Δηλαδή, σήμερα είναι μια μέρα, αν και απ' ό,τι ακούγεται θα υπάρξει μια αναβολή λόγω του ότι κάποιοι ένορκοι δεν μπορούν ή δεν έχουν ειδοποιηθεί, δεν υπάρχουν ένορκοι.

Οπότε θα χρειαστεί πάλι μια διαδικασία να κληρωθούν άλλοι ένορκοι, οπότε θα υπάρξει πάλι μια αναβολή πάνω σε αυτό το θέμα. Αν προλάβουμε σήμερα μαζί με τους συνηγόρους μας να κάνουμε τη νομιμοποίηση, θα είναι ένα καλό ξεκίνημα. Πιστεύω να μην είναι, παιδιά, όπως ήταν την προηγούμενη εβδομάδα.

Θα το δούμε, θα το δούμε. Βγαίνοντας θα μπορέσω να σας πω περισσότερα πράγματα. Αν δεν δω τον χώρο, δεν μπορώ να σας πω, αλλά το σωστό είναι ότι η συζήτηση πρέπει να γίνει. Ας κάνουμε λίγο υπομονή, είναι η πρώτη μέρα. Ξέρω ότι το ενδιαφέρον, και το δικό σας και του κόσμου, είναι πάρα πολύ μεγάλο. Ας κάνουμε λίγο υπομονή.

Οι συγγενείς πρέπει να είναι μέσα στην αίθουσα, γιατί πρέπει να υπάρχει μια συνεννόηση με τους δικηγόρους μας. Αργότερα που θα ξεκινήσουν οι καταθέσεις, θα υπάρξουν μάρτυρες... οπότε πρέπει να υπάρχει κάποια συνεννόηση μεταξύ εμάς και με τους δικηγόρους μας».

«Είμαι η Ανδρεάδου Κανελα, μητέρα της Αφροδίτης. Με αγωνία, βρισκόμαστε πάλι εδώ στα δικαστήρια. Και με την ελπίδα να κυλήσουν όλα ομαλά. Ε, δεν υπάρχει περίπτωση να διαπραγματευτούμε να βρεθούμε στην ίδια αίθουσα. Ε, και ελπίζουμε όλα να κυλήσουνε έτσι όπως πρέπει. Έτσι όπως πρέπει, για να τιμήσουμε τα παιδιά μας».

Σε όλες τις θέσεις υπάρχουν ιδιότητες, κατηγορούμενοι, δημοσιογράφοι, συγγενείς θυμάτων κτλ.

«Σήμερα θα ζητήσουμε με υπομονή και επιμονή από τις εισαγγελείς, να κάνουν το καθήκον και να τιμάνε τον όρκο που έχουν δώσει στη σχολή τους. Θέλουμε ότι η αίθουσα που θα μπούμε σήμερα να έχει χωρητικότητα για τους γονείς και να έχει τάξη. Οι αρμόδιοι πρέπει να συμβάλουν σε μία ομαλή διαδικασία για να μη σταματήσει η δίκη, να μην γίνει διακοπή δίκης. Εμείς οι γονείς δεν θα σωπάσουμε ποτέ μέχρι αυτά τα παιδιά να δικαιωθούν.

Οφείλουμε όλοι να γίνει μία σήμερα ομαλή δίκη. Τι ζητάμε; Ζητάμε μία δίκαιη δίκη. Ζητάμε ότι αυτές οι ψυχές, ακόμα δεν έχει χαλαρώσει η ψυχή τους. Θέλουμε από την εισαγγελέα και από τον πρόεδρο να κατανοήσει και μας τους γονείς. Να μας βάλει επάνω, μέσα στην αίθουσα, για να δούμε μπροστά στα μάτια όλων, τους... όλους τους μπροστά μας, και να μας πουν τι μας έχουν κάνει αυτά τα τρία χρόνια.

Ευχαριστούμε όλους και θα θέλουμε όλοι μας. Εγώ θέλω συνεννόηση με όλους τους γονείς. Θα απαιτώ αυτό: Ένας από τους γονείς να είναι μέσα στους 100, τουλάχιστον ένας γονιός από τα θύματα. Ευχαριστούμε πολύ».

«Για δεύτερη ημέρα, για να επιτέλους να αρχίσει αυτή η πολύκροτη δίκη της δολοφονίας των 57 ανθρώπων στα Τέμπη. Και ευελπιστώ να έχουνε γίνει οι απαραίτητες διορθώσεις, ούτως ώστε αυτή η αίθουσα, η οποία είναι και η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, καταλαβαίνετε πώς το λέω, ε, ειρωνικά και δεικτικά, ε, ούτως ώστε να μπούνε τα πράγματα στη σειρά και να αποδοθούν οι ευθύνες στους ενόχους. Έλα μου ντε που οι κατηγορούμενοι σνομπάρουν τη δικαιοσύνη και δεν έρχονται.

Έλα μου ντε που στην προηγούμενη φορά, από τους 36 κατηγορούμενους ήρθανε μόνο τρεις. Οι υπόλοιποι 33, είχαν το δικαίωμα βέβαια να το κάνουνε, αλλά σνομπάρισαν τη δικαιοσύνη και την έγραψαν στα παλαιότερα των παπουτσιών τους. Ήθελα να ήξερα, εάν κάποιος δικαστεί για να μπει στη φυλακή, ο δικηγόρος θα μπει ή ο κατηγορούμενος; Ή θα τα βρουν μεταξύ τους τότε; Καταλαβαίνετε με ποια έννοια το λέω.

Πέρα από αυτό, η δίκη αυτή, η αίθουσα, πρέπει να είναι ανάλογη της σημασίας και της σπουδαιότητας του γεγονότος. Για μία δίκη του αιώνα, επειδή κάποιος συνάδελφός σας είπε τα δικά του, όχι μόνο το ΑΚΑ δεν θα έφτανε, αλλά ούτε το Γουέμπλεϊ. Αυτά είχα να σας πω.

Φρονώ ότι οι αστυνομικοί δεν χρειάζονται, αλλά δεν μπορούν και οι αστυνομικοί να παίξουν το ρόλο της ταξιθέτριας. Το θεωρώ υποτιμητικό κάτι τέτοιο. Αλλά... φρονώ ότι όλοι οι συγγενείς των 57 πρέπει να είναι στην ίδια αίθουσα και live να ακούνε. Μου είναι αδιανόητο να κοιτάζω τη δίκη που αφορά το παιδί μου και να την κοιτάζω μέσα από το μόνιτορ ή να μου έχουνε ντροπιαστικούς περιοριστικούς όρους».

«Σήμερα με συνθήκες που ελπίζουμε να είναι καλύτερες, ελπίζουμε να ξεκινήσει η δίκη. Η επιθυμία όλων των εντολέων μας, των ανθρώπων που έχουν χάσει τους δικούς τους, είναι να ξεκινήσει η δίκη και να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Όμως εμείς, οι δικηγόροι και οι δικαστές, θα πρέπει να εξασφαλίσουμε όλες τις συνθήκες της δίκαιης δίκης. Δηλαδή, οι συνεδριάσεις είναι δημόσιες. Στις συνεδριάσεις αυτές θα μπορούν και θα πρέπει να προσέρχεται όχι μόνο ο διάδικος, ο δικηγόρος, ο κατηγορούμενος και ο υπερασπιστής του κατηγορουμένου, αλλά να μπορεί να προσέρχεται - εκτός από εσάς, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης - και ο απλός κόσμος.

Το ακροατήριο το οποίο προβλέπεται σε όλες τις περιπτώσεις. Δυστυχώς, από την πρώτη μέρα με τα ευτράπελα και τα απαράδεκτα τα οποία συναντήσαμε, είδαμε μία αίθουσα που είναι πρωτοφανής για τα παγκόσμια δικαστηριακά δεδομένα, δηλαδή μία αίθουσα-μεζονέτα. Στην ουσία, ως αίθουσα μας χαρακτήρισαν όλο το κτίριο που υπάρχει πίσω μας και το οποίο κτίριο είναι η είσοδος ενός αιθρίου και ένας πρώτος όροφος. Ένας χώρος λοιπόν ο οποίος δεν ξέρουμε αν είναι χώρος κύριας χρήσης. Και για τον λόγο αυτόν αιτηθήκαμε χθες στην Πολεοδομία της Λάρισας να κάνει επιτόπια αυτοψία.

Αυτό το κοινοποιήσαμε και στους αρμόδιους δικαστικούς λειτουργούς, και στον κύριο Φλωρίδη, και στον Εισαγγελέα της έδρας, και στον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Γιατί; Γιατί θέλουμε η δίκη να ξεκινήσει χωρίς προβλήματα. Αλλά πρέπει κάποιος, υπεύθυνα, να μας εξασφαλίσει ότι ο χώρος είναι κατάλληλος για δικαστική αίθουσα κύριας χρήσης. Όχι χώρος αιθρίου, κυλικείου ή εισόδου. Το ζήσατε, το ζούμε κι εμείς. Δεν μπορεί να υπάρχει ένας χώρος όπου από τα βίντεο θα είναι οι διάδικοι και θα παρακολουθούν τη δίκη χωρίς να μπορούν να συμμετέχουν, και από δίπλα θα υπάρχουν σκάλες, θα υπάρχει είσοδος για τις τουαλέτες και λοιπά. Δεν είναι αυτή δικαστική αίθουσα, επαναλαμβάνω, είναι αίθουσα-μεζονέτα.

Τώρα, αυτό που ζητούμε εμείς είναι η αίθουσα αυτή να εξασφαλίσει όλες τις συνθήκες για να παρευρίσκονται άπαντες. Θα το ζητήσουμε, θα το δούμε, και ελπίζω δηλώσεις του τύπου ότι υπάρχουν δήθεν «αγανακτισμένοι, εξοργισμένοι άνθρωποι» που ακούστηκαν από τον Άρειο Πάγο, και αντίστοιχες από τον κύριο Σεβαστίδη – που ήταν απόντες τρία χρόνια σε όλα τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι συγγενείς και ξαφνικά εμφανίστηκε και τοποθετήθηκε θεωρώντας άφαντους όλους εμάς τους δικηγόρους και στοχοποιώντας μία δικηγόρο, πρόεδρο του συγκεκριμένου κόμματος που ξέρετε, την κυρία Κωνσταντοπούλου.

Είμαστε 600 δικηγόροι με 60 και πάνω δικηγορικούς συλλόγους, με την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων, και ζητούμε τις απαραίτητες συνθήκες για να μπορέσουμε να ξεκινήσουμε. Είδατε ότι τοποθετήθηκαν καρεκλάκια τα οποία έχουν επάνω ένα τραπεζάκι τύπου αεροπλάνου. Είναι ποτέ δυνατόν - αναρωτιέμαι - να μπορέσω εγώ (και κάλεσα τον κύριο Σεβαστίδη γι' αυτό, που είναι συνδικαλιστής) να ακουμπήσω και να απλώσω σε αυτό το τραπεζάκι την ογκωδέστατη δικογραφία; Ούτε το βούλευμα των 1.200 σελίδων δεν μπορώ να αφήσω επάνω και να αντέξει το βάρος του. Καταλαβαίνετε ότι όλοι οι δικηγόροι θέλουμε να γίνει η δίκη, και επιχειρήματα του τύπου καθυστερήσεις κ.λπ. είναι ψευδεπίγραφα για να δικαιολογήσουν δεν ξέρω ποιους, πάντως όχι εμάς. Δεν είμαστε άφαντοι, υπάρχουν όλοι, όλοι οι συνήγοροι».

Αποστολή στην Λάρισα: Θανάσης Γερασιμίδης, Κώστας Χάλκος