Την ανάγκη έκδοσης νέας και σαφούς στο περιεχόμενό της εγκυκλίου, η οποία δεν θα αφήνει αμφιβολία σε σχέση με τη διενέργεια των εμβολίων ως προϋπόθεση για την εγγραφή μαθητριών και μαθητών στα σχολεία, επισημαίνει ο Συνήγορος του Πολίτη. Κι αυτό διότι η “μόδα” με γονείς να μην… εμπιστεύονται τα εμβόλια, έχει μάλλον “παραγίνει”.
Τα αιτήματα για τα εμβόλια
Η Αρχή έχει κάνει προτάσεις που, όπως αναφέρει σε ανακοίνωση, μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει δεκτές. Ιδιαίτερα απασχόλησε την Αρχή η στάση του υπουργείου Παιδείας, όπως αυτή έχει εκφραστεί με διαδοχικές εγκυκλίους από το 2013, σε σχέση με τη διενέργεια των προβλεπόμενων εμβολιασμών ως προϋπόθεση για την εγγραφή των παιδιών στην υποχρεωτική εκπαίδευση.
«Παρότι οι αντίστοιχες προβλέψεις για τους παιδικούς σταθμούς είναι σαφείς, η διευκρινιστική εγκύκλιος που δημοσίευσε το υπουργείο Παιδείας αφήνει το περιθώριο πολλαπλών ερμηνειών, με επικρατέστερη εκείνη που επιτρέπει στους γονείς να μην εμβολιάσουν τα παιδιά τους “για οποιουσδήποτε άλλους λόγους (προσωπικά δεδομένα και πιθανές παρενέργειες)…”», σημειώνει ο Συνήγορος του Πολίτη.
Τα εμβόλια, η ιλαρά και άλλες ασθένειες
Όπως τονίζει, η επιδημική έξαρση της ιλαράς στην Ελλάδα με ολοένα και μεγαλύτερο ρυθμό εξάπλωσής της, ο κίνδυνος μετάδοσης άλλων ασθενειών, καθώς και η ελλιπής προστασία των παιδιών που δεν μπορούν να εμβολιαστούν επειδή υπάρχουν πράγματι ιατρικές αντενδείξεις (π.χ. ανοσοκαταστολή), αλλά και συνολικά του πληθυσμού των παιδιών λόγω περιορισμού της εμβολιαστικής κάλυψης, επέβαλε την παρέμβαση της Αρχής, η οποία απέστειλε τις θέσεις της στο αρμόδιο υπουργείο δύο φορές.
Ο Συνήγορος του Πολίτη, το τελευταίο διάστημα, έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με το ζήτημα των γονέων που δεν επιθυμούν να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, παρά το γεγονός ότι δεν υφίστανται ιατρικές αντενδείξεις.
Σε συστάσεις που απευθύνονται προς ιδιώτες, ο Συνήγορος επισημαίνει ότι σε κάθε περίπτωση η αναγκαιότητα των εμβολιασμών υπογραμμίζεται από τον Διεθνή Οργανισμό Υγείας ως το σημαντικότερο όπλο ενάντια σε σοβαρά νοσήματα, επικίνδυνα για την υγεία και τη δημόσια υγεία μειώνοντας έτσι τη νοσηρότητα στον γενικό πληθυσμό. Ο εμβολιασμός, εξάλλου, θεωρείται ένας μηχανισμός συλλογικής ανοσίας, ο οποίος επιτυγχάνεται μόνο με την υψηλή εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού. Η υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών κρίνεται σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών.
