Οι ιστορίες που άκουσαν… ως απίθανες. Εκτός από τα… γνωστά “θέλεις έναν καφέ παιδί μου” ή “έχω ωραίο νεραντζάκι, να σε κεράσω;” που τα… περίμεναν οι απογραφείς έχουν να διηγηθούν ιστορίες όπως την καταστροφή της Σμύρνης, τον πόλεμο του ’40 και … άλλα πλέον να διηγηθούν! Είναι οι … γνώσεις που απέκτησαν συζητώντας κυρίως με ηλ8ικιωμένους που ήθελαν να “σπάσουν” τη μοναξιά τους ξεστομίζοντας ακόμη και … επτασφράγιστα μυστικά!
Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση ηλικιωμένης, από το Παγκράτι. Η “πολύ καθώς πρέπει” και ευγενής κυρία, απαντώντας στην ερώτηση για την οικογενειακή της κατάστασή είπε χαιρέκακα: “Έχω δύο παιδιά, αλλά τα έχω αποκληρώσει εδώ και καιρό. Μην τους το πείτε πριν πεθάνω, για να με προσέχουν”…
Σε πολλές περιπτώσεις οι νέοι κατά κανόνα άνθρωποι που έκαναν την απογραφή ήρθαν αντιμέτωποι με τον… μικροαστισμό του Έλληνα.
Ευκατάστατη κυρία, με οικογένεια, πολύ φιλική και ευχάριστη, όταν ήρθε η στιγμή να απαντήσει στην ερώτηση για το επίπεδο της μόρφωσής της, σοβάρεψε απότομα και ανέφερε σχεδόν ψιθυριστά: “Είμαι απόφοιτος δημοτικού, αλλά λέω ότι έχω τελειώσει τη Φιλοσοφική. Στην πολυκατοικία είναι όλοι πανεπιστημιακής μόρφωσης και αισθανόμουν κάπως μειονεκτικά. Καταλαβαίνετε”.
Από τα… κορυφαία πάντως ήταν και η απάντηση ενός ηλικιωμένου στο θυροτηλέφωνο που είπε με έντονο ύφος για να γίνει… πιο πιστευτός “φύγετε, δεν μένει κανείς εδώ!”
