Η Παυλίνα Βουλγαράκη μοιράστηκε συναισθήματα και περιέγραψε εικόνες από την τρομοκρατική επίθεση που έζησε στα 13 της, στο σπίτι που έμενε με τους γονείς και τα αδέρφια της. Από τότε, όπως έγραψε η τραγουδίστρια, έχει επηρεαστεί σημαντικά ο ύπνος της. Ποτέ δεν ξέχασε τα όσα έζησε. Τον τρόμο της όταν συνειδητοποίησε τον κίνδυνο και την πρώτη κίνηση, να πλησιάσει και να πάρει αγκαλιά τη νεογέννητη αδερφή της.
Η Παυλίνα Βουλγαράκη, κόρη του πρώην υπουργού της ΝΔ Γιώργου Βουλγαράκη προχώρησε σε ανάρτηση την Τετάρτη 1η Ιουλίου στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, μετά την τρομοκρατική επίθεση στη Θεσσαλονίκη, που στοίχισε τη ζωή στη μητέρα της Αφροδίτης Νέστορα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η τραγουδίστρια αναδημοσίευσε μία ανάρτηση, η οποία αναφερόταν στον θάνατο της Βάγια Νέστορα: «Μια μητέρα πέθανε από τρομοκρατικό χτύπημα σήμερα στην Ελλάδα. Η σκέψη μας με την Αφροδίτη και όλους τους». Η Παυλίνα Βουλγαράκη συνόδευσε το Instagram story της με το κομμάτι της Μωβ καληνύχτες.
Πλαισίωσε την ανάρτηση με ένα δικό της κείμενο, μέσα από το οποίο εξέφρασε τη συμπαράστασή της στην οικογένεια της Αφροδίτης Νέστορα, μεταφέροντας παράλληλα πώς είχε νιώσει εκείνη, όταν είχε ζήσει ένα αντίστοιχο περιστατικό.
Η Παυλίνα Βουλγαράκη, όπως σημειώνει, είχε πάρει αγκαλιά της αδερφή της, η οποία ήταν λίγων μηνών και αμέσως είχε πάει να ξυπνήσει τη μητέρα της. Έκτοτε, όπως εξομολογήθηκε, αντιμετωπίζει δυσκολία στον ύπνο της. Πιο αναλυτικά έγραψε στο Instagram story της: «Λυπάμαι με όλη μου την καρδιά. Κάποιες φορές με ρωτάνε τι σχέση έχω με τον ύπνο. Τον αναφέρω σε πολλά τραγούδια. Όντως έχω πολύ δύσκολη σχέση.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Σταμάτησα να κοιμάμαι πριν 23 χρόνια. Όταν άκουσα 8 μπαμ και σκέφτηκα ότι κάποιος έκανε κόντρες στον Λυκαβηττό μέχρι που ένιωσα παντού καπνούς και κατάλαβα ότι το σπίτι μας καίγεται. Πήρα στη αγκαλιά μου τη αδερφή μου που μόλις λίγους μήνες είχε γεννηθεί και ξύπνησα τη μητέρα μου. Τι θα γινόταν αν δεν είχα ξυπνήσει; Ας μην ξανά κοιμηθώ ποτέ να. Να μην χρειαστεί να μάθω».
Στη συνέχεια, η τραγουδίστρια έγραψε και μερικούς από τους στίχους του κομματιού της: «Προσπαθώ να μην γίνω μίσος. Προσπαθώ να γίνω αγάπη. Κι από τον σπόρο που σπείρατε ίσως. Να γίνω λουλούδι που ανθίζει με δάκρυ. Πέρασαν σας λέω τα χρόνια. Πέρασαν και ξύπνια αιώνια. Κοιμίζω με χάδια τα μίση. Μην μου γυρίσει και κάνω κακό. Ψάχνω ένα αστέρι να αποκοιμηθώ να φύγω σε ήσυχα μέρη μακριά από εδώ. Εκεί που η εκδίκηση είναι να αγαπώ».
