Νέα απόφαση δικαιώνει συγγενείς θύματος της φονικής φωτιά στο Μάτι αναγνωρίζοντας την ευθύνη του Δημοσίου για μια σειρά παραλείψεων που οδήγησαν στον τραγικό αποτέλεσμα της 23ης Ιουλίου 2018 με τα 104 θύματα.
Η απόφαση εκδόθηκε από το Διοικητικό Πρωτοδικείο της Αθήνας στο οποίο προσέφυγαν οι συγγενείς μίας 73χρονης γυναίκας η οποία έχασε τη ζωή της κατά τη διάρκεια της φωτιάς που έκανε στάχτη το Μάτι.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το δικαστήριο επιδικάζει αποζημίωση στους συγγενείς της συνολικά 150.000 ευρώ απορρίπτοντας επί της ουσίας όλους τους ισχυρισμούς που προέβαλε το Ελληνικό Δημόσιο.
Στη δικαστική απόφαση αναλύεται η ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου για την εθνική τραγωδία και απορρίπτονται οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί του.
Το Δημόσιο, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της πολυσέλιδης δικαστικής απόφασης, προβάλει την άποψη ότι η οργανωμένη απομάκρυνση των πολιτών δεν ήταν ενδεδειγμένο μέτρο «για την ασφαλή απομάκρυνση του πληθυσμού, καθόσον η απόσταση ανάμεσα στο μέτωπο της πυρκαγιάς, όταν αυτό πλέον κατέστη μη αντιμετωπίσιμο και στην ακτογραμμή είναι μόλις 5 χιλιόμετρα, από την έναρξη δε της προσπάθειας κατάσβεσης της πυρκαγιάς στην γέννησή της (στην περιοχή Νταού Πεντέλης) περί ώρα 17:00 έως την είσοδο της πυρκαγιάς στον οικισμό του Νέου Βουτζά μεσολάβησε ελάχιστο χρονικό διάστημα (και πάντως λιγότερο από ώρα) και έπνεαν άνεμοι έντασης 10 και 11 μποφόρ, οι οποίοι μετέφεραν καπνούς και καύτρες εκατοντάδες μέτρα μπροστά από το μέτωπο με αποτέλεσμα να μην ήταν δυνατή η έγκαιρη εκκένωση, ενώ εντός και πέριξ των οικισμών οι οδοί είναι μικροί και δαιδαλώδεις (χωρίς ρυμοτομία και με αδιέξοδα)».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Συνεπώς, κατά το εν λόγω ισχυρισμό, πιθανή απόπειρα για μαζική απομάκρυνση του συνόλου των κατοίκων των πληττόμενων οικισμών, υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την ημέρα, θα ήταν ατελέσφορη και επικίνδυνη, προκαλώντας πανικό στους πολίτες, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση δεν θα είχαν ασφαλές καταφύγιο, αφού όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων στην ακτογραμμή της περιοχής εννέα άτομα πνίγηκαν, παρασυρόμενα από τα θαλάσσια ρεύματα. Εξάλλου, σύμφωνα με το εναγόμενο, δεν είχε καταρτιστεί σχέδιο οργανωμένης εκκένωσης του οικισμού του Νέου Βουτζά.
Επιπλέον, κατά το Ελληνικό Δημόσιο κάθε πολίτης, στο πλαίσιο της ατομικής του ευθύνης, οφείλει να γνωρίζει και να εφαρμόζει τις οδηγίες της Γ.Γ.Π.Π. για την πρόληψη και την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, σύμφωνα με τις σαφείς οδηγίες της Γ.Γ.Π.Π., οι οποίες είναι ελεύθερα προσβάσιμες μέσω διαδικτύου από την ιστοσελίδα της Γ.Γ.Π.Π. (www.gscp.gr) σε όλους και, άρα, και στους πολίτες των οποίων τα σπίτια βρίσκονται μέσα ή κοντά σε δάσος, όπως στην περίπτωση του Νέου Βουτζά.
Προκαλεί μάλιστα ιδιαίτερη εντύπωση ότι με βάση τα σχετικά έγγραφα το Δημόσιο συντρέχει περίπτωση συνυπαιτιότητας της αποβιωσάσης συγγενούς των εναγόντων, δεδομένου ότι αυτή συντέλεσε υποστηρίζει ότι η απανθρακωμένη γυναίκα είχε ποσοστό συνυπαιτιότητας κατά ποσοστό 95% στην πρόκληση ζημίας, «επειδή αποφάσισε αυτοβούλως, αντίθετα με τις γενικές οδηγίες της Γ.Γ.Π.Π. και ακαίρως να εξέλθει της οικίας της, παρά το γεγονός ότι η διαφυγή της δεν ήταν εξασφαλισμένη, ενόψει μάλιστα ότι η οικία της επί της οδού Αμφιτρίτης 18 στο Νέο Βουτζά δεν υπέστη ζημίες παρά μόνο στον περιβάλλοντα χώρο αυτής».
Τελικά, το Διοικητικό Πρωτοδικείο κατέληξε να δικαιώσει τους συγγενείς του 73χρονου θύματος καταλήγοντας ότι
«τα αρμόδια όργανα του Πυροσβεστικού Σώματος… ουδέποτε εξέτασαν τη δυνατότητα οργανωμένης προληπτικής απομάκρυνσης πολιτών και παρέλειψαν να διατυπώσουν εγκαίρως εισήγηση για την οργανωμένη προληπτική απομάκρυνση».
Στο διά ταύτα της δικαστικής απόφασης επισημαίνεται ότι υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς των οργάνων του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου και της επελθούσας ζημίας. Και προσθέτουν οι δικαστές ότι «είναι απορριπτέα όσα προβάλλει το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο, σχετικά με τη διακοπή του αιτιώδους συνδέσμου λόγω της συνδρομής γεγονότος ανωτέρας βίας, εξαιτίας των συνθηκών της συγκεκριμένης πυρκαγιάς, της ταχύτητας και του τρόπου εξάπλωσής της, της πολεοδομικής διάταξης των πληγέντων οικισμών και των σχεδόν θυελλωδών έως πολύ θυελλωδών ανέμων που έπνεαν, καθιστώντας αντικειμενικώς αδύνατη την κατάσβεσή της, σε συνδυασμό με τις 15 συνολικά δασικές πυρκαγιές που είχαν εκδηλωθεί την ίδια ημέρα στην επικράτεια, μεταξύ των οποίων και εκείνη της Κινέτας στον νομό Αττικής».
