Κι αυτό παρόλο που ο έλληνας φορολογούμενος έχει ήδη πληρώσει για το υπερσύγχρονο ηλεκτρονικό σύστημα “Εύδημος” που θεωρητικά έχει αρχίσει να λειτουργεί από το … 2003. Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε.
Σε πρώτη φάση, αυτό που διαπίστωσαν οι ελεγκτές θέλοντας να δουν πώς καταρτίζεται ένας προϋπολογισμός είναι ότι αυτός καταρτίζεται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και στη συνέχεια εγκρίνεται από τη Βουλή, αφού πρώτα υποστεί “προσαρμογές”. Το πώς ορίζονται οι προσαρμογές ποτέ δεν κατάλαβαν οι ελεγκτές που μιλούν για αδιαφανείς διαδικασίες.
Δεύτερο ενδιαφέρον είναι το πώς ελέγχονται οι δαπάνες. Για να γίνει αυτό πρέπει να συμπληρωθούν κουτάκια που να γράφουν το έτος, το φορέα (πχ υπουργείο), τον κωδικό, τον προμηθευτή, τον αρ. Πρωτοκόλλου κλπ. Αυτή η διαδικασία – όπως λένε – αφενός μπορεί να γίνει χωρίς να ελεγθεί η ουσία και αφετέρου μπορεί να κρατήσει μήνες…
Πόσο καιρό παίρνει για να φτάσει ένα τιμολόγιο από μία υπηρεσία, πχ. υπουργειό, οργανισμό κλπ στο υπουργείο Οικονομικών; Μπορεί να κάνει όπως διαπίστωσαν και έναν χρόνο ή και παραπάνω. Έτσι είναι αδύνατο να παρακολουθήσει κανείς τον προϋπολογισμό ανά μήνα και τα στοιχεία που ανακοινώνονται δεν αντιστοιχούν στα πραγματικά. Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν οργανισμοί στους οποίους εμφανίζονται συνεχώς οφειλές από το πουθενά.
Πέρα από αυτά, οι ελεγκτές είδαν ότι, για όποια καθυστέρηση κανείς δεν είναι υπόλογος, ο έλεγχος δαπανών δεν είναι ουσιαστικός αλλά τυπικός, καταγράφονται μόνο συνολικά ποσά και δεν υπάρχουν άλλες λεπτομέρειες ακόμη και αν κάποιος ήθελε να ελέγξει, δεν τιμωρείται ποτέ κανείς. Το πιο τυπικό παράδειγμα για υπόθεση που πέρασε χωρίς να τιμωρηθεί κανείς ήταν το μηχανογραφικό σύστημα του ΙΚΑ που έπρεπε να στοιχίσει 3 εκ. και τελικά στοίχισε 100!
