«Δεν μου αρέσουν τα νούμερα; Τότε είναι ψεύτικα». Αυτή είναι, ουσιαστικά, η μέθοδος του Ντόναλντ Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος, μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο, φαίνεται αποφασισμένος να επιβάλει τη δική του πραγματικότητα — ακόμα και αν αυτό σημαίνει να παρακάμψει ή να αποδυναμώσει τους θεσμούς των ΗΠΑ, σύμφωνα με ανάλυση των New York Times από τον ανταποκριτή του μέσου στον Λευκό Οίκο, Πίτερ Μπέικερ.
Δεδομένα, κλίμα, μουσεία, υπηρεσίες πληροφοριών: ό,τι αντιβαίνει στο αφήγημα του Ντόναλντ Τραμπ λογοκρίνεται, διαγράφεται ή αλλοιώνεται στις ΗΠΑ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Μία επίθεση στα γεγονότα
Τελευταίος στόχος του Τραμπ ήταν η επικεφαλής της ομοσπονδιακής υπηρεσίας που δημοσιεύει τα στατιστικά της επαγγελματικής απασχόλησης, Έρικα ΜακΈνταρφερ. Αποπέμφθηκε αιφνιδίως έπειτα από μια έκθεση που κρίθηκε δυσμενής από τον πρόεδρο. Η αιτιολόγηση; Τα στοιχεία ήταν «πειραγμένα» — χωρίς καμία απόδειξη, μόνο «κατά τη γνώμη μου», όπως είπε ο ίδιος. Ωστόσο, η μηνιαία αναθεώρηση που επικρίνει ο Λευκός Οίκος είχε δημοσιευθεί… πριν από τις εκλογές και όχι μετά, όπως επισημαίνει το άρθρο των New York Times.
Οι συνέπειες είναι σοβαρές. Παρατηρητές προειδοποιούν ότι αυτού του είδους η πίεση στις επίσημες στατιστικές απειλεί άμεσα τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών. «Οι υπηρεσίες όπως το Γραφείο Στατιστικής Εργασίας πρέπει να λειτουργούν ανεξάρτητα», τόνισε η Γκρέτσεν Γκόλντμαν, πρώην σύμβουλος του Μπάιντεν. «Αλλιώς, απομακρυνόμαστε από μια κυβέρνηση που βασίζεται στην πραγματικότητα».
Ένα αυταρχικό μοντέλο
Όπως υπενθυμίζει ο Πίτερ Μπέικερ, ο Τραμπ έχει μακρά ιστορία παραποίησης των στοιχείων: από τροποποιήσεις χαρτών και εκτιμήσεων για την προσέλευση στην ορκωμοσία του, μέχρι ψεύτικες προβλέψεις για την οικονομία. Όμως, όπως επισημαίνουν ειδικοί, η δεύτερη θητεία του σηματοδοτεί μια πιο ριζοσπαστική στροφή: επιδιώκει να επιβάλει την εκδοχή του σε ολόκληρη τη διοίκηση.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η ανάλυση των NYT καταγράφει 402 «επιθέσεις κατά της ομοσπονδιακής επιστήμης» μέσα σε έξι μήνες, σχεδόν διπλάσιες απ’ ό,τι στην πρώτη θητεία. Εκθέσεις αλλάζουν, στελέχη αποπέμπονται, και τμήματα ιστοσελίδων διαγράφονται.
Ακόμα και θεσμοί με παραδοσιακή ουδετερότητα — όπως το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου — δέχονται επιθέσεις. Ο Τραμπ τους κατηγορεί για μεροληψία, ξαναγράφει την ιστορία της αναμέτρησής του με την Χίλαρι Κλίντον, και αμφισβητεί τα πορίσματα για τη ρωσική εμπλοκή στις εκλογές.
Οι παραλληλισμοί με αυταρχικά καθεστώτα είναι ξεκάθαροι: Ρωσία, Κίνα, Τουρκία — όλες έχουν παραποιήσει ή κρύψει επισήμως τα στατιστικά τους. «Ο περιορισμός της πρόσβασης στη γνώση είναι επίσης μια μορφή εξουσίας», τονίζει στο άρθρο ο φιλόσοφος Μάικλ Π. Λιντς.
Η απόλυση της ΜακΈνταρφερ προκάλεσε αντιδράσεις ακόμα και σε κύκλους που πρόσκεινται στον Τραμπ. Όμως το μήνυμα είναι σαφές: όσοι δεν ευθυγραμμίζονται με το προεδρικό αφήγημα, απομακρύνονται. Ακόμα και όταν το μόνο που κάνουν είναι να μετρούν θέσεις εργασίας.
