Αποκλειστικό δημοσίευμα των New York Times αποκαλύπτει το παρασκήνιο στον Λευκό Οίκο το 2025 κατά τη διαχείριση της υπόθεσης των αρχείων Τζέφρι Επστάιν που απειλούσαν την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με εκτενές ρεπορτάζ των δημοσιογράφων, Maggie Haberman και Jonathan Swan, η διαχείριση της υπόθεσης Επστάιν προκάλεσε έντονη ανησυχία στους κόλπους της κυβέρνησης. Αλλεπάλληλες συσκέψεις πραγματοποιήθηκαν στην αίθουσα επιχειρήσεων του Λευκού Οίκου, με κορυφαίους συνεργάτες του προέδρου να αναζητούν τρόπους περιορισμού των πολιτικών επιπτώσεων, καθώς οι αποκαλύψεις γύρω από τον Τζέφρι Επστάιν απειλούσαν να εξελιχθούν σε μία από τις πιο δύσκολες δοκιμασίες της προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η σύσκεψη και η αρχή της κρίσης
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, στις 17 Ιουλίου 2025 πραγματοποιήθηκε κρίσιμη σύσκεψη στο Κέντρο Διαχείρισης Κρίσεων του Λευκού Οίκου, με τη συμμετοχή κορυφαίων συνεργατών του προέδρου.
Η συνάντηση δεν αφορούσε ζητήματα εθνικής ασφάλειας, αλλά τον πολιτικό χειρισμό των αρχείων Επστάιν, τα οποία είχαν αρχίσει να προκαλούν έντονες αντιδράσεις στην κοινή γνώμη και στο εσωτερικό του πολιτικού χώρου.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το FBI είχαν επιχειρήσει να αποσυμπιέσουν την κατάσταση, δηλώνοντας ότι δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη «λίστα πελατών». Η κίνηση αυτή, αντί να κατευνάσει τις αντιδράσεις, φαίνεται πως πυροδότησε ακόμη μεγαλύτερη πολιτική ένταση, κυρίως στη βάση του κινήματος MAGA.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Την ίδια περίοδο, η Wall Street Journal ετοιμαζόταν να δημοσιεύσει αποκαλύψεις για τη σχέση του Τραμπ με τον Επστάιν. Οι προσπάθειες του Ντόναλντ Τραμπ να αποτρέψει το δημοσίευμα απέτυχαν και οι συνεργάτες του βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια διπλή πρόκληση, αρχικά, να καθησυχάσουν τους υποστηρικτές τους και δεύτερον, δεν ήθελαν να ανοίξει ο δρόμος για νέες αποκαλύψεις.
Σε μία από τις πιο κρίσιμες συσκέψεις, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς υποστήριξε ότι η κυβέρνηση έπρεπε να δημοσιοποιήσει όλα τα διαθέσιμα έγγραφα, ακόμη και όσα περιείχαν αναφορές στον Τραμπ. Κατά την άποψή του, η πλήρης διαφάνεια θα αφαιρούσε το οξυγόνο από τις θεωρίες συνωμοσίας και θα απέτρεπε μια μακροχρόνια πολιτική φθορά.
Οι περισσότεροι παρευρισκόμενοι δεν συμμερίζονταν την άποψή του. Η επικεφαλής του προσωπικού του Λευκού Οίκου Σούζι Γουάιλς φέρεται να τον έχει χαρακτηρίσει ως «ιδιαίτερα επιρρεπή σε θεωρίες συνωμοσίας», ενώ ο ίδιος εισηγήθηκε ακόμη και κοινοβουλευτική έρευνα.
Ανάμεσα στα σενάρια που συζητήθηκαν ήταν η δημοσιοποίηση καταθέσεων ενόρκων από παλαιότερες υποθέσεις του Επστάιν ή ακόμη και μια συνέντευξη της Γκισλέιν Μάξγουελ, συνεργάτιδας και πρώην συντρόφου του Επστάιν, από αξιωματούχους του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Σύμφωνα πάντα με το ρεπορτάζ, εξετάστηκε ακόμη και το ενδεχόμενο να δοθεί χάρη ή μείωση ποινής στη Μάξγουελ με αντάλλαγμα τη συνεργασία της. Η ιδέα απορρίφθηκε γρήγορα, καθώς αρκετοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν ότι μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε τεράστιο πολιτικό κόστος.
Η κατάσταση επιδεινώθηκε όταν δημοσιεύτηκε το άρθρο της Wall Street Journal, το οποίο αποκάλυπτε ότι ο Τραμπ είχε συμμετάσχει σε λεύκωμα γενεθλίων που είχε οργανώσει η Μάξγουελ για τον Επστάιν το 2003. Η δημοσίευση προκάλεσε συναγερμό στον Λευκό Οίκο και οδήγησε τον Αμερικναό πρόεδρο να ζητήσει δημόσια τη δημοσιοποίηση μέρους των δικαστικών εγγράφων της υπόθεσης.
Στο μεταξύ, η κυβέρνηση Τραμπ βρισκόταν αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα που η ίδια είχε εν μέρει δημιουργήσει. Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ετών, προσωπικότητες του κινήματος MAGA, ανάμεσά τους ο Κας Πατέλ, ο Νταν Μποντζίνο, ο Τάκερ Κάρλσον και άλλοι σχολιαστές, είχαν υποστηρίξει επανειλημμένα ότι η αμερικανική κυβέρνηση έκρυβε κρίσιμες πληροφορίες για τον Επστάιν και τους ισχυρούς φίλους του.
Ιδιαίτερο πρόβλημα προκάλεσε η Γενική Εισαγγελέας των ΗΠΑ, Παμ Μπόντι. Τον Φεβρουάριο του 2025 είχε αφήσει να εννοηθεί ότι υπήρχε «λίστα πελατών» του Επστάιν και ότι βρισκόταν στο γραφείο της προς εξέταση. Λίγες ημέρες αργότερα διοργάνωσε εκδήλωση στον Λευκό Οίκο, κατά την οποία διανεμήθηκαν σε δεξιούς influencers φάκελοι με υλικό που παρουσιάστηκε ως «τα αρχεία Επστάιν».
Το πρόβλημα ήταν ότι τα περισσότερα έγγραφα είχαν ήδη δημοσιοποιηθεί στο παρελθόν. Αντί να αποκαλύψουν νέα στοιχεία, οι φάκελοι δημιούργησαν ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες και τελικά ενίσχυσαν την αίσθηση ότι η κυβέρνηση αποκρύπτει πληροφορίες.
Καθώς η πίεση μεγάλωνε, το υπουργείο Δικαιοσύνης ολοκλήρωσε την ανασκόπηση εκατομμυρίων σελίδων σχετικών εγγράφων. Σύμφωνα με τις εσωτερικές ενημερώσεις προς τον Τραμπ, υπήρχαν αρκετές αναφορές στο όνομά του, αλλά τίποτα που να θεωρείται επιβαρυντικό ή να δικαιολογεί ποινική διερεύνηση.
Τον Ιούλιο του 2025 εκδόθηκε τελικά το επίμαχο υπόμνημα που δήλωνε ότι δεν υπάρχει «λίστα πελατών» και ότι δεν προέκυπταν στοιχεία για ευρύτερη συνωμοσία. Η αντίδραση ήταν εκρηκτική.
Ο Νταν Μποντζίνο, που στο παρελθόν είχε κατηγορήσει δημόσια το αμερικανικό κράτος για συγκάλυψη, φέρεται να εξοργίστηκε. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, κατηγόρησε ευθέως την Παμ Μπόντι ότι χειρίστηκε καταστροφικά την υπόθεση και ζήτησε την παραίτησή της. Οι εντάσεις κορυφώθηκαν σε νέα σύσκεψη στον Λευκό Οίκο, όπου ο Μποντζίνο συγκρούστηκε ανοιχτά με την προσωπάρχη Σούζι Γουάιλς. Όταν του ζητήθηκε να στηρίξει τη γραμμή της κυβέρνησης, απάντησε ότι είχε προειδοποιήσει εγκαίρως για τις συνέπειες και αποχώρησε οργισμένος από τη συνάντηση.
Την ίδια στιγμή, ο Τζέι Ντι Βανς και ο Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ προειδοποιούσαν ότι η υπόθεση κινδύνευε να αποξενώσει ένα τμήμα των νεότερων ψηφοφόρων που είχαν στηρίξει τον Τραμπ. Παρά τις ανησυχίες αυτές, ο ίδιος ο πρόεδρος φέρεται να μην ήθελε να δοθεί μεγαλύτερη δημοσιότητα στο θέμα και ζητούσε από τους συνεργάτες του να το αφήσουν πίσω τους.
Οι πιέσεις από το Κογκρέσο, ωστόσο, συνεχίστηκαν. Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί βουλευτές ζήτησαν ευρύτερη δημοσιοποίηση εγγράφων, ενώ σταδιακά διαμορφώθηκε διακομματική πλειοψηφία υπέρ ενός νόμου που θα υποχρέωνε την κυβέρνηση να ανοίξει τα αρχεία.
Τελικά, στα τέλη του 2025, η κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με την αναπόφευκτη πραγματικότητα. Εκατομμύρια σελίδες εγγράφων δημοσιοποιήθηκαν, περιλαμβάνοντας χιλιάδες αναφορές σε πολιτικά πρόσωπα, επιχειρηματίες και άλλες δημόσιες προσωπικότητες.
Παρά το γεγονός ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες επέμειναν πως δεν βρέθηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν την ύπαρξη οργανωμένης συνωμοσίας ή μυστικής λίστας πελατών, η πολιτική ζημιά είχε ήδη γίνει.
Όπως καταλήγουν οι New York Times, η υπόθεση αποκάλυψε τα όρια της πολιτικής επιρροής του Τραμπ. Ο αμερικανός πρόεδρος μπορούσε να διαλύσει θεσμούς, να στρέψει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση εναντίον των εχθρών του και να φέρει τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου στο Οβάλ Γραφείο για να του αποτίσουν φόρο τιμής, αλλά δεν μπορούσε, όπως αποδείχθηκε, να κάνει τον Τζέφρι Επστάιν να εξαφανιστεί.
