“Μόλις μίλησα με τις κόρες του, πέθανε το πρωί ενώ πήγαινε στον κομμωτή του. Έπεσε στο πεζοδρόμιο και δεν στάθηκε δυνατόν να τον επαναφέρουν” στη ζωή, είπε ο Φαμπιέν Λεκέβρ. Ο τραγουδιστής είχε αποχαιρετίσει το κοινό του από σκηνής πριν από λίγους μήνες, τον περασμένο Ιανουάριο, όταν έδωσε την τελευταία συναυλία της καριέρας του.
Ο Μπεάρ γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1930 στο Κάιρο και ήταν γιος ενός ορκωτού λογιστή. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στη Μέση Ανατολή, την Ιταλία και την Ελλάδα.
Αφού εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, άσκησε διάφορα επαγγέλματα (αντέγραφε παρτιτούρες, δίδασκε μαθηματικά και σχεδίαζε, ως μηχανικός, γέφυρες και δρόμους) ενώ ταυτόχρονα έγραφε τραγούδια για την Πατασού (“Bal chez Temporel”), την Ζιζί Ζενμέρ (“Il y a plus d’ un an”, “Je suis la femme”) και την Ζιλιέτ Γκρεκό (“Qu’on est bien”). Συνεγάστηκε επίσης με τον Ιβ Μοντάν, την Κολέτ Ρενάρ, τον Μορίς Σεβαλιέ, την Μαρί Λαφορέ και την Δαλιδά.
Ερμήνευε και ο ίδιος τα τραγούδια του στα καμπαρέ του Παρισιού. Το 1957 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο και έναν χρόνο αργότερα, έγινε διάσημος με το τραγούδι “L’eau vive” που συνέθεσε για την ομώνυμη ταινία του Φρανσουά Βιγιέρ. Από τη μια στιγμή στην άλλη, όλη η Γαλλία τραγουδούσε τη σύνθεσή του, την οποία επρόκειτο να διδαχθούν τα επόμενα χρόνια πολλές γενιές Γάλλων μαθητών.
Την ίδια χρονιά, το 1958, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Olympia, όπου 60 χρόνια αργότερα θα έδινε και την τελευταία συναυλία της καριέρας του. Το 1963 ίδρυσε δική του εταιρεία παραγωγής και τα επόμενα χρόνια ερμήνευσε μεγάλα τραγούδια όπως τα “Il n’y a plus d’ apres”, “Couleurs vous êtes des larmes”, “Les grands principes”, “A Amsterdam”, “Les souliers”, “Poste restante”, “Le grand chambardement” και “La vérité”, ενώ από το 1966 μέχρι το 1972 ήταν παραγωγός της τηλεοπτικής εκπομπής Bienvenue.
Τη δεκαετία του ’80 προσβλήθηκε από καρκίνο και αποσύρθηκε για μικρό διάστημα από το προσκήνιο. Επέστρεψε όμως και πάλι στη σκηνή στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Ο τελευταίος του δίσκος, το “Le meilleur des choses”, κυκλοφόρησε το 2010.
Ο Γκι Μπεάρ είχε γράψει μία ποιητική συλλογή και δύο άλλα βιβλία. Από τους δύο γάμους του απέκτησε δύο κόρες. Είχε τιμηθεί με πολλά βραβεία αλλά αστειευόταν για αυτά: “Ανησυχώ πολύ… Όταν βρέχει βραβεία, ο θάνατος πλησιάζει. Και μετά τον θάνατο, έρχονται τα χειρότερα” είχε δηλώσει πρόσφατα ο καλλιτέχνης.
