Όπως ανακοίνωσε το κομμουνιστικό κόμμα της Ρωσίας, ο βραβευμένος το 2000 με Νόμπελ Φυσικής άφησε την τελευταία του πνοή στην Αγία Πετρούπολη το Σάββατο (2.3.2019).
Ο Αλφέροφ ήταν ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και διετέλεσε βουλευτής του ρωσικού κοινοβουλίου, καθώς και πρύτανης του Ακαδημαϊκού Πανεπιστημίου της Ρωσίας.
Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Φυσικής για την ανάπτυξη των ετεροδομών των ημιαγωγών που χρησιμοποιούνται σε υψηλές ταχύτητες και οπτικοηλεκτρονική.
Με τις έρευνές του ο Ρώσος επιστήμονας συνετέλεσε σημαντικά στην ανάπτυξη των δορυφορικών τηλεπικοινωνιών που αποτελούν τη βάση για τεχνολογικά επιτεύγματα όπως η κινητή τηλεφωνία, τα Blu Ray, τα DVD και τα CD players και οι υπολογιστές.
Είχε μοιραστεί το σχεδόν 1 εκατομμύριο δολάρια έπαθλο με δύο Αμερικανούς επιστήμονες, τον Χέρμπερτ Κρέμερ και τον Τζακ Κίλμπι.
Γεννημένος το 1930 στη Λευκορωσία, τότε τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης, ο Αλφέροφ ήταν θερμός υποστηρικτής του κομμουνισμού.
Χάρις στο έργο του είχε τιμηθεί πολλές φορές με επιστημονικά βραβεία και ήταν επίτιμο μέλος ερευνητικών ινστιτούτων, ανάμεσά τους και η Αμερικανική Εθνική Ακαδημία Επιστημών.
Ήταν ο πρώτος Ρώσος που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ από το 1990 που είχε γίνει αποδέκτης του Νόμπελ Ειρήνης ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
Ο Αλφέροφ είχε πάρει το όνομά του από έναν Γάλλο σοσιαλιστή, τον Ζαν Ζορές, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του – ο οποίος σκοτώθηκε στη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου – ονομαζόταν Μαρξ από τον Καρλ Μαρξ.
Στην ομιλία που είχε εκφωνήσει κατά την παραλαβή του βραβείου Νόμπελ είχε επισημάνει ότι η Φυσική έχει προκαλέσει πολλά οφέλη αλλά και δεινά στην ανθρωπότητα τον 20ο αιώνα και είχε προειδοποιήσει ότι τα μέσα ενημέρωσης θα μπορούσαν να γίνουν εργαλείο εκμετάλλευσης στα λάθος χέρια.
“Η γνώση είναι εξουσία, αλλά η εξουσία πρέπει να βασίζεται στη γνώση”, είχε πει.
