Οι αρχές της βαυαρικής πόλης Βουνζίντελ, όπου βρίσκεται ο τάφος του Ρούντολφ Ες, του διαβόητου συνεργάτη του Αδόλφου Χίτλερ, αποφάσισαν να καταστρέψουν τον τάφο του. Επίσης προχώρησαν στην εκταφή του λείψανου του, λίγες εβδομάδες πριν την 24η επέτειο του θανάτου του, ώστε να πάψει επιτέλους να αποτελεί το μνήμα του προσκύνημα των νεοναζί.
Η εκταφή έγινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και χωρίς να έχουν ενημερωθεί τα μέσα ενημέρωσης, όπως διευκρίνισε ο αντιδήμαρχος της πόλης, Ρόλαντ Σέφελ. «Ελπίζουμε με αυτό τον τρόπο να πάψει να υπάρχει πάνω από την πόλη μας το καφέ φάντασμα», πρόσθεσε ο κ. Σέφελ, αναφερόμενος στο χρώμα πολλών μιλιταριστικών αμφιέσεων των νεοναζί, οι οποίοι συγκεντρώνονται πάνω από τον οικογενειακό τάφο κάθε χρόνο στην επέτειο της αυτοκτονίας του. Ο Ες έδωσε τέλος στη ζωή του στις 17 Αυγούστου 1987.
Οι κληρονόμοι του Ες, που λατρεύεται από τους οπαδούς της ακροδεξιάς στη Γερμανία, αποδέχτηκαν σιωπηρά την δικαστική απόφαση να αποτεφρωθούν τα λείψανά του και οι στάχτες να ριχτούν στη θάλασσα.
Ο Ες έχει μείνει στην ιστορία επειδή στις 10 Μαΐου 1941 πέταξε με μαχητικό αεροπλάνο και έπεσε με αλεξίπτωτο στη Σκοτία με σκοπό να συναντήσει μυστικά τον ηγέτη του βρετανικού ειρηνικού κινήματος, τον Δούκα του Χάμιλτον. Ηθελε να τον πείσει να σταματήσει ο πόλεμος μεταξύ Γερμανίας και Ηνωμένου Βασιλείου ώστε να μπορέσει ο Χίτλερ να στραφεί απερίσπαστος κατά της Σοβιετικής Ένωσης του Ιωσήφ Στάλιν. Οι Άγγλοι, που δεν είχαν καμία διάθεση να διαπραγματευτούν με έναν απεσταλμένο του “φύρερ”, όπως τον θεώρησαν, συνέλαβαν τον Ες. Την ίδια στιγμή η ναζιστική ηγεσία ανακοίνωνε τότε ότι ο Ες είναι παράφρων και “προδότης του γερμανικού έθνους”.
Μέχρι σήμερα δεν έχει εξακριβωθεί εάν ο Ες έκανε την πτήση αυτή με εντολή του Χίτλερ ή από δική του πρωτοβουλία, αν και πολλοι ιστορικοί εχουν διατυπώσει την άποψη πως ο Φίρερ αποκλείεται να μην ήταν έστω στο ελάχιστο ενήμερος για την παράτολμη αυτή πράξη του ανθρώπου που μέχρι τότε ήταν το «δεξί του χέρι».
Μετά τον πόλεμο ο Ες δικάστηκε και καταδικάστηκε σε ισόβια από το δικαστήριο στη Νυρεμβέργη. Πέρασε δεκαετίες έγκλειστος και αυτοκτόνησε στη φυλακή Σπαντάου του Βερολίνου σε ηλικία 93 ετών.
