Το Κομίνο είναι ένα μικρό νησί της Μάλτας, που αποπνέει μια αίσθηση γαλήνης και φημίζεται για την απαράμμιλη ομορφιά των κρυστάλλινων νερών του και την λευκή αμμουδιά του.
Το νησί βρίσκεται ανάμεσα στα δύο μεγαλύτερα νησιά του αρχιπελάγους, τη Μάλτα και το Γκόζο, και αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Παράλληλα, είναι καταφύγιο πουλιών και προστατευόμενη περιοχή Natura 2000. Επίσης, έχει έκταση μόλις 3,5 τ.χλμ. και βρέχεται εξ ολοκλήρου από τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Το πιο διάσημο αξιοθέατο του Κομίνο είναι η γαλάζια λιμνοθάλασσα (Blue Lagoon), ένας μαγευτικός όρμος με γαλαζοπράσινα νερά που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο απ’ όλο τον κόσμο που θέλουν να απολαύσουν ήρεμες διακοπές, κάνοντας καταδύσεις ή θαλάσσσια σπορ.
Εκτός από τη λιμνοθάλασσα, το νησί διαθέτει εντυπωσιακές σπηλιές και απομονωμένες παραλίες, μακριά από την πολυκοσμία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Για μεγάλες περιόδους στην ιστορία του, το νησί ήταν αραιοκατοικημένο ή εγκαταλειμμένο εξ ολοκλήρου. Σήμερα, στο Κομίνο διαμένουν μονάχα δύο κάτοικοι. Διοικητικά ανήκει στο δήμο Γκατζνσιελέμ, του νοτιοανατολικού Γκόζο, απ’ όπου τους καλοκαιρινούς μήνες μεταβαίνουν στο νησί ένας αστυνομικός και ένας ιερέας, όταν παραστεί ανάγκη για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους τουρίστες.
Το Κομίνο κατοικείται από την εποχή των ρωμαϊκών χρόνων και το ελληνικό του όνομα, εκείνη την εποχή, ήταν «Ηφαιστεία» (ή Εφαίστεια) υποδηλώνοντας ότι υπήρχε κάποια είδους σχέση με τους αρχαίους Έλληνες.
Παρά το μικρό του μέγεθος, έχει ιστορική σημασία, καθώς φιλοξενεί το πύργο της Αγίας Μαρίας (στα μαλτέζικα Torri ta’ Santa Marija) ή πύργο Κομίνο (χτίστηκε το 1618), ένα παλιό οχυρό που χρησιμοποιούνταν ως παρατηρητήριο κατά την περίοδο του Μεσαίωνα για να αποτρέψει τις επιδρομές των πειρατών στα πλοία που πραγματοποιούσαν τη διαδρομή μεταξύ Μάλτας και Γκόζο.
Στα τέλη του 13ου αιώνα, το Κομίνο ήταν ο τόπος κατοικίας του εξόριστου Ισπανού φιλοσόφου Αβραάμ Αμπουλάφια (1240-1291), ο οποίος υποστήριζε ότι ήταν προφήτης. Στο Κομίνο ο Αμπουλάφια συνέθεσε το έργο του «Το Βιβλίο του Οιωνού» (Sefer του ha-Ot) και το «Λέξεις της Ομορφιάς» (Imre Shefer).
Οι Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Μάλτας χρησιμοποίησαν το νησί ως μέρος κυνηγιού και αναψυχής. Οι Ιππότες ήταν έδειξαν έντονο ενδιαφέρον για το τοπικό κυνήγι, το οποίο αποτελούνταν από αγριόγουρουνα και λαγούς. Αν κάποιος προέβαινε σε λαθροθηρία στο Κομίνο, καταδικαζόταν σε ποινή τριών ετών ως σκλάβος σε μαγειρεία.
Το 16ο και τον 17ο αιώνα, το Κομίνο χρησιμοποιήθηκε ως τόπος φυλάκισης ή εξορίας για περιπλανώμενους ιππότες. Οι ιππότες που καταδικάζονταν για δευτερεύουσες εγκληματικές ενέργειες τιμωρούνταν μερικές φορές με την τοποθέτησή τους στον πύργο του νησιού.
Κατά τη διάρκεια της γαλλικής κατοχής της Μάλτας, το Κομίνο χρησίμευσε ως τόπος καραντίνας και τα υπάρχοντα κτίρια χρησίμευσαν ως νοσοκομείο.
Το νησί χρησιμοποιήθηκε και ως χώρος κράτησης ατόμων που εκκρεμούσε η δίκη τους.
Την περίοδο 1982 – 2002, ο Πύργος χρησιμοποιήθηκε από τις Ένοπλες Δυνάμεις της Μάλτας για να αποτρέψει το παράνομο κυνήγι αποδημητικών πτηνών.
Το νησί έχει γίνει και σκηνικό για ταινίες του Χόλυγουντ.
Ο πύργος της Αγίας Μαρίας αποτέλεσε το σκηνικό της φυλακής για την ταινία ο «Κόμης Μόντε Κρίστο» (2002), που πρωταγωνιστεί ο Τζιμ Καβίζελ, υποδυόμενος τον Εντμόντ Νταντές, ενώ τα γαλήνια νερά της λιμνοθάλασσας εμφανίστηκαν στην ταινία «Τροία» (2004) με πρωταγωνιστή τον Μπραντ Πιτ που υποδύεται τον Αχιλλέα.
