Ντόναλντ Τραμπ και Μοτζταμπά Χαμενεΐ έχουν περισσότερα κοινά απ’ όσα νομίζουν, αναφέρει σε ανάλυσή της η Telegraph. Και οι δύο ηγέτες δεν μπορούν να προχωρήσουν σε παραχωρήσεις, από φόβο ότι θα φανούν αδύναμοι.
Ο ένας κρύβεται και φέρεται να επικοινωνεί στέλνοντας χειρόγραφα μηνύματα, ο άλλος βομαρδίζει το Truth Social. O ανώτατος ηγέτης του της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, δεν έχει εμφανιστεί δημόσια από την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, στις 28 Φεβρουαρίου. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεν σταματάει να κάνει αναρτήσεις και δηλώσεις σε κάμερες και τους δημοσιογράφους.
Ωστόσο, όσο διαφορετικά και αν είναι τα προφίλ και οι μέθοδοί τους, προσπαθούν να στείλουν το ίδιο μήνυμα, ότι κερδίζουν τον πόλεμο. Και αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα καθώς κανένας από τους δύο δεν έχει την πολυτέλεια να κάνει παραχωρήσεις υπό τον φόβο ότι θα φανεί αδύναμος, αναφέρει σε ανάλυσή της η Telegraph. Ο Χαμενεΐ γιατί δεν θέλει να φανεί αδύναμος στους σκληροπυρηνικούς και ο Τραμπ γιατί δεν θέλει να φανεί αδύναμος στη βάση του MAGA.
Ως αποτέλεσμα, από τη μία πλευρά, ο Χαμενεΐ απαιτεί την κατοχύρωση με ένα τρόπο του ελέγχου του Ιράν επί του Στενού του Ορμούζ. Από την άλλη, ο Τραμπ θέλει το Ιράν να παρακαλέσει για άρση των κυρώσεων ως απόδειξη ότι ο ναυτικός αποκλεισμός ήταν αποτελεσματικός και μπορεί να φέρει παραχωρήσεις από την πλευρά της Τεχεράνης για τα πυρηνικά χωρίς την διεξαγωγή άμεσων διαπραγματεύσεων.
Και οι δύο χρειάζονται τη συμφωνία, αν και κανένας τους δεν μπορεί να το παραδεχτεί δημόσια.
Το βράδυ της Κυριακής (03.05.2026), ο Τραμπ ανακοίνωσε την «Επιχείρηση Ελευθερία», για την συνοδεία πλοίων μέσω των Στενών του Ορμούζ. Η αναγκαιότητά της ήταν όχι επειδή είχε επιτύχει ο ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν, αλλά το ακριβώς αντίθετο, σημειώνει η Τelegraph επισημαίνοντας ότι ο πόλεμος κοστίζει στις ΗΠΑ περίπου 1 δισ. δολάρια την ημέρα, σύμφωνα με πηγές του Κογκρέσου.
Επίσης, δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή έδειξε ότι το 60% των Αμερικανών θεωρούν πλέον τον πόλεμο λάθος.
Ωστόσο, ο Τραμπ δεν μπορεί να αποσυρθεί χωρίς να κάνει παραχωρήσεις που να αποδεικνύουν ότι ο ναυτικός αποκλεισμός τελικά λειτούργησε.
Στην άλλη πλευρά, ο Χαμενεΐ βρίσκεται μπροστά από την ίδια παγίδα από την αντίθετη κατεύθυνση, σημειώνει η Τelegraph εξηγώντας ότι όποιο deal συμφωνηθεί με τις ΗΠΑ που φαίνεται να περιλαμβάνει παραχωρήσεις θα εξοργίσει τους σκληροπυρηνικούς, από την υποστήριξη των οποίων εξαρτάται για την πολιτική του νομιμοποίηση.
Ο Χαμενεΐ ανέλαβε την ηγεσία πριν από περίπου δύο μήνες κάτω από τις χειρότερες δυνατές συνθήκες, με τον πατέρα του να έχει μόλις δολοφονηθεί, τη νομιμότητά της εκλογής του να αμφισβητείται και τον ίδιο να έχει αναγκαστεί να κυβερνά εν καιρώ πολέμου χωρίς ποτέ να εμφανίζεται δημόσια.
Την ίδια ώρα όμως εκτιμάται ότι το Ιράν δεν μπορεί να αντέξει επ’ αόριστον το κλείσιμο του Ορμούζ. Με την οικονομία της χώρας σε κρίση, εκατομμύρια Ιρανοί έχουν χάσει τις δουλειές τους από την έναρξη του πολέμου.
Παράλληλα, κι ενώ γίνεται μια σημαντική διπλωματική προσπάθεια, ήρθε η επίθεση του Ιράν στη Φουτζάιρα – ένα λιμάνι πετρελαίου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων – που παρακάμπτει πλήρως το Ορμούζ. Η επίθεση αυτή υποδηλώνει, κατά τους αναλυτές, είτε ότι η Τεχεράνη προσπαθεί να επεκτείνει τη σύγκρουση πέρα από το στενό, είτε ότι οι διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης λαμβάνουν στοχευμένες αποφάσεις που περιπλέκουν τις διπλωματικές επιλογές του Χαμενεΐ.
Αντίστοιχα, οι απειλές που εκτοξεύει ο Τραμπ, τον δεσμεύουν να απαντήσει σε περίπτωση που υλοποιηθούν επιθέσεις από την Τεχεράνη, με τρόπους που μάλλον δεν βρίσκουν σύμφωνους τους στρατιωτικούς του συμβούλους.
Κατά τους αναλυτές, ο Τραμπ χρειάζεται σημαντική στρατιωτική δράση στο Ορμούζ και ο Χαμενεΐ χρειάζεται το Ιράν να φαίνεται επιθετικό, και όχι αδύναμο, την ώρα που και οι δύο έχουν στείλει το μήνυμα ότι η υποχώρηση ισοδυναμεί με παράδοση.
Έτσι, οι υποστηρικτές του Τραμπ αναμένουν ότι το Ιράν θα συντριβεί ή θα περιοριστεί ενώ οι σκληροπυρηνικοί Ιρανοί αναμένουν ταπείνωση των Αμερικανών, καταλήγει η ανάλυση.
