Η πυρκαγιά στην Παναγία των Παρισίων είναι μια «θεία δίκη», εκτίμησαν σερβικές ταμπλόιντ υπενθυμίζοντας στο κοινό τους ότι μια σημαία του Κοσόβου είχε υψωθεί στον καθεδρικό ναό για την εκατοστή επέτειο της εκεχειρίας του 1918.
«Τους βρήκε θεία δίκη», τιτλοφόρησαν άρθρα τους οι ταμπλόιντ Alo και Informer. Η Alo έβλεπε μια τιμωρία επειδή «έφτυσαν τα σερβικά θύματα» του πολέμου στο Κόσοβο.
Οι δύο εφημερίδες, οι οποίες πρόσκεινται στην κυβέρνηση, απέσυραν ωστόσο γρήγορα τα άρθρα αυτά το βράδυ της Δευτέρας.
Στο πλαίσιο των εορτασμών για την εκατοστή επέτειο από το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918), το εσωτερικό της Νοτρ Νταμ είχε σημαιοστολιστεί με τα χρώματα όλων των προσκεκλημένων στις τελετές, μεταξύ των οποίων και το Κόσοβο.
Η Σερβία, που δεν αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της πρώην νότιας επαρχίας της, είχε κάνει λόγο για «σκάνδαλο».
Οι σχέσεις ανάμεσα στο Παρίσι και στο Βελιγράδι ήταν ακόμη τεταμένες όταν ο πρόεδρος του Κοσόβου Χασίμ Θάτσι κάθισε στις 11 Νοεμβρίου σε ένα τιμητικό βήμα, ενώ ο ομόλογός του της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς, σε μια δευτερεύουσα θέση.
Στους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης, πολλοί ακολούθησαν τη θεματική που είχαν επιλέξει αρχικά οι Alo και Informer.
«Να καεί όποιος βομβάρδισε τις αθώες και αδύναμες Σερβική Δημοκρατία (τη σερβική οντότητα της Βοσνίας) και Σερβία», έγραψε για παράδειγμα στο Twitter ο Ράικο Βάσιτς.
20 χρόνια από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ
Η Σερβία τιμά την 20ή επέτειο από τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ που την ανάγκασαν να αποσύρει τα στρατεύματά της από το Κόσοβο, θέτοντας ντε φάκτο τέρμα στη σύγκρουση εναντίον των αυτονομιστών Αλβανών του Κοσόβου. Η εκστρατεία αυτή έχει εγγραφεί ως ταπείνωση και θεωρείται βαθύ τραύμα για τους Σέρβους.
Εκφράζονται ωστόσο και άλλες απόψεις: «Όλοι εκείνοι που χαίρονται απόψε έπρεπε να αναρωτηθούν ποιες είναι οι αμαρτίες μας, μετά την πυρκαγιά που κατέστρεψε τη σερβική εκκλησία του Αγίου Σάββα» στη Νέα Υόρκη το 2016, έγραψε ο Άλεξ Κριστάνοβιτς.
Ο πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς εξέφρασε την υποστήριξή του στη Γαλλία, λέγοντας πως «όλοι οι πολίτες της Σερβίας θλίβονται» και είναι μαζί με τους «Γάλλους φίλους» τους. Είπε πως η χώρα του είναι έτοιμη «να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση αυτού του συμβόλου του παγκόσμιου και του γαλλικού πολιτισμού».
