Ο Ουόλτερ Μοντέιλ, εξέχουσα μορφή των Δημοκρατικών στα τέλη του 20ού αιώνα, αντιπρόεδρος των ΗΠΑ επί των ημερών του Τζίμι Κάρτερ, κατόπιν υποψήφιος για τον Λευκό Οίκο, που όμως υπέστη συντριπτική ήττα από τον Ρόναλντ Ρέιγκαν στις προεδρικές εκλογές του 1984, απεβίωσε χθες Δευτέρα στη Μινεάπολη σε ηλικία 93 ετών.
Ο Μοντέιλ, ο πρώτος υποψήφιος μεγάλου κόμματος για την προεδρία που επέλεξε μια γυναίκα –η βουλευτής της Νέας Υόρκης Τζεραλντίν Φεράρο– να είναι η υποψήφια αντιπρόεδρός του, ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «Φριτς».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο Μοντέιλ πίστευε σε μια ακτιβιστική κυβέρνηση και συμμετείχε ενεργά σε αγώνες για τα αστικά και ατομικά δικαιώματα, την κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού στα σχολεία, τα δικαιώματα των αγροτών και των εργατών και την προστασία των καταναλωτών, τόσο ως γερουσιαστής (1961-1976) όσο και ως ο αντιπρόεδρος του Τζίμι Κάρτερ στη μοναδική, ταραχώδη θητεία του τελευταίου στην προεδρία (1977-1981).
Θα διοριζόταν από τον Μπιλ Κλίντον πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ιαπωνία (1993-1996).
Ο Μοντέιλ δοκίμασε μια από τις πιο βαριές ήττες στην ιστορία των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ από τον δημοφιλή τότε πρόεδρο Ρέιγκαν, που τον σάρωσε στις 49 από τις 50 πολιτείες. Επικράτησε μόνο στη Μινεσότα, τη γενέτειρά του, και στην Ουάσινγκτον. Μεταξύ άλλων, ο τότε υποψήφιος πρόεδρος είχε δεσμευθεί ότι θα αύξανε τους φόρους και θα μείωνε το δημόσιο έλλειμμα. Χρόνια αργότερα, θα διαβεβαίωνε πως δεν μετάνιωσε ποτέ για τις εξαγγελίες του αυτές, που αρκετοί αναλυτές θεώρησαν πως τον καταδίκασαν: «έλεγα την αλήθεια», θα εξηγούσε στο PBS το 2004.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Αυτή δεν ήταν η τελευταία φορά που μια ήττα θα σηματοδοτούσε την πολιτική του συνταξιοδότηση.
Δεκαοκτώ χρόνια αργότερα, ο 74χρονος πλέον Μοντέιλ θα επιστρατευόταν από τους πενθούντες Δημοκρατικούς και θα γινόταν υποψήφιος για την πλήρωση της θέσης του Πολ Ουέλστοουν, ο οποίος σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα 11 ημέρες πριν από τις εκλογές του 2002. Υπέστη ξανά – οριακή, σε αυτή την περίπτωση – ήττα από τον Ρεπουμπλικάνο Νορμ Κόουλμαν, ο οποίος παρουσίασε τον αντίπαλό του ως απομεινάρι μιας εποχής που είχε παρέλθει.
Ο Ουόλτερ Μοντέιλ πιστωνόταν πως μεταμόρφωσε τον ρόλο του αντιπροέδρου, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες, αρκετές στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής.
