Πρόκειται για τη μοναδική γραπτή συμφωνία μεταξύ των τεσσάρων ιστορικών μελών του συγκροτήματος, του Τζον Λένον, του Τζορτζ Χάρισον, του Πολ Μακάρτνεϊ και του Ρίνγκο Σταρ και του μάνατζέρ τους, του Μπράιαν Επστάιν –του επονομαζόμενου και “Πέμπτου Μπιτλ”– ο οποίος πέθανε από υπερβολική δόση το 1967.
Το συμβόλαιο υπογράφηκε την 1η Οκτωβρίου 1962, μόλις τέσσερις ημέρες πριν κυκλοφορήσει το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος, το Love Me Do.
Οι Μπιτλς είχαν υπογράψει συμβόλαιο με τον Επστάιν όταν μπασίστας τους ήταν ακόμη ο Πιτ Μπεστ. Μετά την αντικατάστασή του από τον Ρίνγκο Σταρ, οι δύο πλευρές χρειάστηκε να βγάλουν ξανά τα στιλό από τις τσέπες τους.
Το έγγραφο αυτό υπογράφεται από τους μουσικούς αλλά και από τους πατεράδες του Πολ Μακάρτνεϊ και του Τζορτζ Χάρισον γιατί οι δυο τους ήταν κάτω των 21 ετών. Στους όρους αναφέρεται ότι ο Επστάιν αναλάμβανε μάνατζερ για μια πενταετία και θα λάμβανε ποσοστά ανάλογα με τα έσοδα του συγκροτήματος: 10% αν κέρδιζαν κάτω από 400 λίρες την εβδομάδα, 20% για κέρδη μεταξύ 400-800 λιρών και 25% για μεγαλύτερα ποσά.
Στις 19 Σεπτεμβρίου, το πρώτο συμβόλαιο ηχογράφησης των Beatles με τον Πιτ Μπεστ στο μπάσο πουλήθηκε έναντι 75.000 δολαρίων σε δημοπρασία στη Νέα Υόρκη. Οι μουσικοί, που τότε ήταν ακόμη εντελώς άγνωστοι, υπέγραψαν το συμβόλαιο αυτό το 1961 στο Αμβούργο, όπου έπαιζαν σε διάφορα κλαμπ. Ο δίσκος που κυκλοφόρησε από τη γερμανική εταιρεία Polydor τους ανέφερε ως Beat Brothers γιατί η ονομασία Beatles κρίθηκε αντιεμπορική για το γερμανικό κοινό. Ο δίσκος My Bonnie γνώρισε μέτρια επιτυχία, όμως ήταν αρκετή για να τραβήξει την προσοχή του Επστάιν ο οποίος τότε ήταν ιδιοκτήτης δισκοπωλείου στο Λίβερπουλ.
