Επιστήμονες επανέφεραν μία γυναίκα – «βαμπίρ» από τους νεκρούς 400 χρόνια μετά. Ο σκελετός της βρέθηκε θαμμένος στην Πολωνία με δρεπάνι γύρω από τον λαιμό της και λουκέτο κλειδωμένο στο πόδι, αποδεικνύοντας ότι θεωρούνταν πολύ επικίνδυνη την εποχή που ζούσε.
Χρησιμοποιώντας DNA, τρισδιάστατη εκτύπωση και πηλό μοντελοποίησης, μια ομάδα επιστημόνων ανακατασκεύασε το 400χρονο πρόσωπο της Ζωσίας από την Πολωνία, αποκαλύπτοντας την ανθρώπινη ιστορία που είναι θαμμένη από υπερφυσικές πεποιθήσεις.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Θαμμένη σε ένα νεκροταφείο στο Pien, στη βόρεια Πολωνία, η νεαρή γυναίκα ήταν μια από τα δεκάδες άτομα που φοβόντουσαν οι γείτονές της ότι ήταν «βαμπίρ». Την είχαν θάψει με ασημένια αντικείμενα, ένα δρεπάνι και ένα λουκέτο στο πόδι, πιστεύοντας ότι έτσι δεν θα μπορούσε να ζωντανέψει λόγω της υπερφυσικής μορφής της.
«Είναι πραγματικά ειρωνικό, κατά κάποιο τρόπο», είπε ο Σουηδός αρχαιολόγος Oscar Nilsson. «Αυτοί οι άνθρωποι που την έθαψαν, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να την εμποδίσουν να επιστρέψει από τους νεκρούς… κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να την επαναφέρουμε στη ζωή».
Η «επαναφορά» που έκανε ο Nilsson ξεκίνησε με τη δημιουργία ενός τρισδιάστατου τυπωμένου αντιγράφου του κρανίου, προτού χτίσει σταδιακά στρώματα πηλού πλαστελίνης για να σχηματίσει ένα πρόσωπο που μοιάζει ζωντανό.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Χρησιμοποίησε τη δομή των οστών σε συνδυασμό με πληροφορίες για το φύλο, την ηλικία, την εθνικότητα και το κατά προσέγγιση βάρος για να εκτιμήσει το βάθος των χαρακτηριστικών του προσώπου.
«Είναι συγκινητικό να βλέπεις ένα πρόσωπο να επιστρέφει από τους νεκρούς, ειδικά όταν γνωρίζεις την ιστορία για αυτό το νεαρό κορίτσι», είπε ο Nilsson.
Ο Nilsson είπε ότι ήθελε να φέρει τη Zosia πίσω «ως άνθρωπο και όχι ως αυτό το τέρας που είναι θαμμένο». Η Ζωσία, όπως την ονόμασαν οι ντόπιοι, βρέθηκε το 2022 από μια ομάδα αρχαιολόγων από το Πανεπιστήμιο Nicolaus Copernicus του Τορούν.
Ήταν σε ηλικία 18-20 ετών όταν πέθανε. Η ανάλυση του κρανίου της Zosia δείχνει ότι υπέφερε από κάποιο πρόβλημα υγείας που προκαλούσε λιποθυμία και σοβαρούς πονοκεφάλους, καθώς και πιθανά προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως είπε ο Nilsson.
Σύμφωνα με την ομάδα του Nicolaus Copernicus, το δρεπάνι, το λουκέτο και ορισμένα είδη ξύλου που βρέθηκαν στον τάφο θεωρούνταν ότι είχαν μαγικές ιδιότητες που προστατεύουν από τους βρικόλακες.
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή της Zosia, αλλά ο Nilsson και η ομάδα Pien λένε ότι τα αντικείμενα που είχε θαφτεί δείχνουν ότι είναι από μια πλούσια, πιθανώς ευγενή, οικογένεια.
Η Ευρώπη του 17ου αιώνα στην οποία έζησε είχε καταστραφεί από τον πόλεμο, κάτι που όπως είπε ο Nilsson, δημιούργησε ένα κλίμα φόβου στο οποίο η πίστη στα υπερφυσικά τέρατα ήταν συνηθισμένη.
