Σε μια κίνηση που δείχνει και πάλι την επιθυμία του να είναι η Εκκλησία περισσότερο επιεικής έναντι των καθολικών που αντιμετωπίζουν προβλήματα, ο Φραγκίσκος επανέλαβε την παραδοσιακή διδασκαλία ότι ένας γάμος δεν μπορεί να λυθεί, όμως απλοποίησε τις διαδικασίες ακύρωσης του γάμου που θεωρούνταν από πολλούς δυσκίνητες, μακροχρόνιες, ξεπερασμένες και δαπανηρές.
Η ακύρωση είναι η απόφαση ότι ένας γάμος δεν είναι έγκυρος σύμφωνα με τον εκκλησιαστικό νόμο, επειδή δεν τηρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, όπως η ελεύθερη βούληση, η ψυχική ωριμότητα και η διάθεση για τεκνοποιία.
Ο Φραγκίσκος δήλωσε πως οι διαδικασίες είναι ανάγκη να επιταχυνθούν ώστε οι Καθολικοί που ζητούν διαζύγια εγκεκριμένα από την Εκκλησία να μην “καταπιέζονται για καιρό από το σκότος της αμφιβολίας” για το αν ο γάμος τους θα μπορούσε να ακυρωθεί
