Στενά του Ορμούζ: Η «καρδιά» του πολέμου της Μέσης Ανατολής που δέχτηκε τα περισσότερα χτυπήματα – 20 νεκροί σε 68 «συμβάντα»

Οι περισσότερες απειλές και δεκάδες επιθέσεις κατά την διάρκεια του πολέμου μεταξύ Ιράν, ΗΠΑ και Ισραήλ στη Μέση Ανατολή «στοχεύουν» τα Στενά του Ορμούζ, το πλέον πιο στρατηγικής σημασίας πέρασμα στον κόσμο, που επηρεάζει την παγκόσμια οικονομία, και όχι μόνο αυτή των χωρών που «μάχονται» για τον έλεγχό τους.

Τους τελευταίους 6 μήνες τα Στενά του Ορμούζ και τα εμπορικά πλοία που τα διέρχονται έχουν βρεθεί στο στόχαστρο δεκάδων επιθέσεων, των ΗΠΑ αλλά και του Ιράν, που έχουν στοιχίσει τη ζωή σε πολλούς ναύτες.

Συνολικά, έχουν επιβεβαιωθεί 68 «συμβάντα» από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΝΟ) — στον Κόλπο, στον Κόλπο του Ομάν και στην Αραβική Θάλασσα: κατά μέσον όρο καταγράφεται ένα κάθε 2,5 ημέρες.

Τουλάχιστον 20 ναυτικοί ή λιμενεργάτες έχουν σκοτωθεί στα επεισόδια αυτά, άλλοι 35 έχουν τραυματιστεί κι ένας χαρακτηρίζεται επισήμως αγνοούμενος, κατά τα στοιχεία του οργανισμού, που ανήκει στο σύστημα του ΟΗΕ.

Σχεδόν στα μισά από τα «συμβάντα» έγιναν στόχοι πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια, στο 20% των περιπτώσεων πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και στο 15% πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου.

Η βρετανική υπηρεσία ενημέρωσης για την ασφάλεια της ναυτιλίας UKMTO, που υπάγεται στο υπουργείο Άμυνας, χαρακτηρίζει τα 47 από τα «συμβάντα» αυτά «επιθέσεις».

Τα περισσότερα από τα πλοία που χτυπήθηκαν έπλεαν υπό σημαία Λιβερίας (13), ακολουθούμενα από πλοία εγγεγραμμένα στον νηογνώμονα του Παναμά (10) και των νήσων Μάρσαλ. Πλοία υπό ιρανική σημαία στοχοποιήθηκαν σε τέσσερα από τα «συμβάντα».

Οι διακυμάνσεις στις διάφορες φάσεις του πολέμου.

Από την αρχή της σύρραξης, την 28η Φεβρουαρίου, ως την υπογραφή του λεγόμενου μνημονίου κατανόησης του Ισλαμαμπάντ, στα μέσα Ιουνίου, σημειωνόταν ένα συμβάν κάθε 2,3 ημέρες.

Τα επεισόδια την περίοδο αυτή είχαν αποτέλεσμα να σκοτωθούν 16 άνθρωποι και να τραυματιστούν άλλοι 19. Όλα καταγράφτηκαν στον Κόλπο, ανατολικά και δυτικά του Ορμούζ, καθώς και στα ανοικτά των ακτών του Ιράκ, του Ιράν, του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας, του Ομάν και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, περί την 7η Ιουλίου, η συχνότητά τους είχε υποδιπλασιαστεί, με ένα επεισόδιο κάθε 4,6 ημέρες. Κανένας ναυτικός ή λιμενεργάτης δεν αναφέρθηκε πως σκοτώθηκε, τραυματίστηκε ή κηρύχτηκε αγνοούμενος την περίοδο αυτή.

Τα τέσσερα στα πέντε συμβάντα την ίδια περίοδο ήταν συγκεντρωμένα στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά των ακτών του Ομάν, κοντά στο πιο στενό σημείο της θαλάσσιας οδού, κατά μήκος πορείας που δεν έχει εγκριθεί από τις ιρανικές αρχές.

Αφού η συμφωνία Ουάσιγκτον-Τεχεράνης έγινε κομμάτια, η συχνότητα εντάθηκε σε επίπεδο σχεδόν ίσο με εκείνο πριν από τις διαπραγματεύσεις· με άλλα λόγια καταγράφεται ένα επεισόδιο κάθε σχεδόν τρεις ημέρες κατά μ.ό., πάντα κατά τα δεδομένα του ΔΝΟ.

Τέσσερις ναυτικοί ή λιμενεργάτες σκοτώθηκαν, 16 τραυματίστηκαν κι ένας κηρύχτηκε αγνοούμενος σε αυτή τη φάση του πολέμου.