Η συντετριμμένη μητέρα Kate McLoughlin από τη Μελβούρνη έχασε πριν από έναν χρόνο τον 19χρονο γιο της Zachary. Τον είχε δει το μοιραίο απόγευμα στην κουζίνα και την είχε ρωτήσει τι είχαν για φαγητό πριν φύγει από το σπίτι. Της είπε πως θα πήγαινε να παίξει μπάσκετ με ένα φίλο του, αλλά δεν γύρισε ποτέ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Λίγες ώρες αργότερα οι αστυνομικοί χτυπούσαν την πόρτα του σπιτιού της. Ο γιος της είχε βάλει τέλος στη ζωή του. Είχε γράψει ένα σημείωμα αυτοκτονίας στο κινητό του τηλέφωνο όπου εξέφραζε την αγάπη για την πρώην κοπέλα του, ενθάρρυνε τα αδέρφια του να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και ευχαριστούσε τους γονείς του για την όμορφη ανατροφή του. Στο τέλος τους αποχαιρετούσε, γράφοντας πως αυτός ο κόσμος δεν ήταν για αυτόν.
Η Kate δεν θα μάθει ποτέ γιατί. Δεν υπήρχαν ενδείξεις. Κανένα σημάδι. Θυμάται πως δεν ήξερε γιατί οι αστυνομικοί χτύπησαν την πόρτα της. Ο Zach είχε δει έναν φίλο να χάνει τη ζωή του από καρκίνο των οστών και δύο φίλους του να βάζουν τέλος στη ζωή τους. Μετά από την αυτοκτονία του Zach ένας ακόμα φίλος από τον κύκλο του αυτοκτόνησε.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ένα χρόνο μετά την τραγωδία, η Kate μοιράστηκε ένα συγκλονιστικό μήνυμα στη σελίδα της στο facebook, καλώντας τους νέους να αναζητούν βοήθεια και να μιλούν για τα προβλήματά τους. “Ο κόσμος μου άλλαξε τη νύχτα που άνοιξα την πόρτα στην αστυνομία. Το σοκ, το τραύμα, η δυσπιστία και η αγωνία μου εκείνη τη νύχτα επιστρέφουν στο μυαλό μου εκεί που δεν το περιμένω. Η θλίψη που αισθάνομαι με γεμίζει τόσο πολύ που κάποιες φορές τρέχουν τα μάτια μου χωρίς προειδοποίηση και συχνά κλαίω με αναφιλητά. Μπορώ να ξεχάσω τα ονόματα και τα πρόσωπα ανθρώπων που γνωρίζω εδώ και χρόνια. Δεν νιώθω τόσο ολοκληρωμένη πλέον. Αυτό είναι μόνο ένα κομμάτι της καταστροφής που άφησε πίσω του ο Zach που μέσα στην απελπισία του πίστευε ότι θα ήμασταν όλοι καλύτερα χωρίς αυτόν”.
“Εύχομαι να μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο. Μακάρι αντί για να έγραφε αυτό το μήνυμα αυτοκτονίας να με είχε πάρει τηλέφωνο. Μακάρι να είχε τηλεφωνήσει σε έναν φίλο του. Εύχομαι να είχε επικοινωνήσει με κάποιον και να έπαιρνε τη βοήθεια που χρειαζόταν. Πονάω κάθε λεπτό που βλέπω τα μάτια του και ακούω τη φωνή του. Κάθε μου κύτταρο είναι γεμάτο θλίψη που δεν είσαι εδώ. Εύχομαι να μπορούσες να δεις τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια μου και τα μάτια πολλών άλλων ανθρώπων για να καταλάβεις πόσο πολύ σε αγαπούσαμε και πόσο σημαντικός ήσουν. Άφησες ένα τεράστιο κενό μέσα μου”.
Πηγή: Mirror
