Η Άννα Μονογιού μιλάει στο Γιάννη Πουλόπουλο και το περιοδικό DownTown για τις ανησυχίες της για την κατάσταση στην Κύπρο, τα έξι χρόνια ψυχανάλυσης που έκανε και πόσο τη βοήθησαν, για το πόσο προσέχει την εικόνα της αλλά και για τη μακροχρόνια σχέση της και το λόγο για τον οποίο δεν έχει ακόμα παντρευτεί.
Όταν τα σημάδια της πανευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης έγιναν ορατά και στην Κύπρο, πολλοί φοβήθηκαν ότι θα σταματήσουν να γίνονται τηλεοπτικές παραγωγές. Ξαφνιάστηκες όταν επικοινώνησαν μαζί σου και σου ζήτησαν να πρωταγωνιστήσεις στη νέα σειρά του Mega, «Όνειρο ήταν»;
Όταν έχω δει ολόκληρους δρόμους με μαγαζιά στη Λευκωσία να είναι κλειστά, κόσμο να χάνει τη δουλειά του, δεν θα μου έκανε καμία εντύπωση αν δεν γυρίζονταν πια σίριαλ και στην Κύπρο, όπως γίνεται πια στην Ελλάδα. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι ότι ζούμε ένα καθεστώς φασισμού. Είμαστε πια πιόνια της Τρόικας. Με στεναχωρεί που βλέπω τους δημόσιους υπάλληλους να τα βάζουν με τους ιδιωτικούς, να υπάρχει φόβος για οτιδήποτε διαφορετικό. Έβλεπα τις προάλλες στις ειδήσεις ένα ρεπορτάζ όπου έλεγε ότι άνεργοι άνθρωποι γράφονταν στη Χρυσή Αυγή και επιτίθονταν σε συνανθρώπους τους για ένα κομμάτι ψωμί! Μου φαίνεται πραγματικά ασύλληπτο ότι υπάρχουν νέα παιδιά που ακολουθούν τον Φύρερ! Για μένα αυτή η κρίση, που προκύπτει κυρίως από την έλλειψη παιδείας και πολιτισμού, είναι πολύ πιο σημαντική από την οικονομική. Και δεν είμαι καθόλου αισιόδοξη ότι θα σταματήσει εδώ. Το φίδι θα γεννάει συνεχώς αβγά!
Σε ενδιαφέρει πολύ η εικόνα σου; Δηλαδή, γυμνάζεσαι; Φροντίζεις την εμφάνισή σου;
Δεν είμαι καθόλου κοκέτα! Προσέχω μόνο ό,τι έχει να κάνει με την υγεία μου. Αν δω, δηλαδή, ότι παίρνω μερικά κιλά θα μειώσω τις μερίδες, αλλά δεν πρόκειται να σταματήσω να τρώω τα αγαπημένα μου φαγητά. Μπορεί, δηλαδή, να μη φάω μια μέρα, για να απολαύσω την επομένη μια μακαρονάδα που μου αρέσει. Είμαι πολύ σχολαστική με το καθαρισμό του προσώπου, αλλά δεν μου αρέσει καθόλου να βάφομαι. Βάζω μόνο μια κρέμα και το αντιηλιακό μου. Για να σου δώσω να καταλάβεις, οι μακιγιέζ στα σίριαλ ξέρουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να καθίσω στην καρέκλα περισσότερο από έξι λεπτά, οπότε κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν μέσα σε αυτό το διάστημα (γελάει).
Η πιο συνηθισμένη ατάκα που λέω στις κοπέλες που με βάφουν, όταν ρίχνουν το make up στο χέρι τους είναι πολύ έβαλες! Θα χρειαστεί όλη αυτή η ποσότητα;.
