Η Μαίρη Βιδάλη έδωσε μία νέα τηλεοπτική συνέντευξη και αναφέρθηκε στην καριέρα της στην τέχνη της υποκριτικής αλλά και τις δυσκολίες που έχει περάσει στη ζωή της.
Η καταξιωμένη καλλιτέχνιδα, αποκάλυψε ότι οι γονείς της – κυρίως η μητέρα της – δεν ήθελαν να γίνει ηθοποιός και την κλείδωσαν στο σπίτι της για να μην πάει στην πρόβα. Παράλληλα, η Μαίρη Βιδάλη αναφέρθηκε και στο θέατρο, που την έχει σώσει σε δύσκολες στιγμές της ζωής της, όπως αυτή που βιώνει τώρα, μετά την απώλεια του παιδιού της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Όταν ακούω παιδιά και λένε, ή ενήλικες να λένε “εγώ ήθελα να γίνω ηθοποιός αλλά δε μ’ αφήσαν οι γονείς μου”, γελάω. Γιατί περισσότερο πόλεμο από ό,τι είχα εγώ απ’ τους γονείς μου δεν υπάρχει. Πόλεμο, πόλεμο! Δηλαδή μέχρι και κλειδωμένη στο σπίτι μου, να είχα πρόβες με τον Ευαγγελάτο που με είχε πάρει στο πρώτο μου βήμα, το ντεμπούτο μου ήταν μαζί του, και μάλιστα σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Σε κλασικό έργο, στο Με είχε κλείσει, με είχε κλειδώσει στο σπίτι! Και μετά από μέρες πήγα κλαίγοντας, νόμιζαν ότι είσαι ασυνεπής. Με κλείδωσαν γιατί δεν θέλαν. Δεν θέλαν να γίνω ηθοποιός», δήλωσε αρχικά η Μαίρη Βιδάλη.
«Είχα πάρα πολύ αυστηρούς γονείς. Μάλλον μητέρα, γιατί ο πατέρας μου ταξίδευε και ό,τι έλεγε η μητέρα μου συμφωνούσε, γιατί είχε δίκιο ο άνθρωπος. Είχε μια ηθική, μορφωμένη, καλή γυναίκα, έπρεπε να ακούσει εκείνη που έχει τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού της. Όμως εγώ πέρασα τραγικά χρόνια», πρόσθεσε η γνωστή ηθοποιός.
«Παραλίγο να μην ξέρω και να κολυμπήσω, γιατί δε μ’ άφηνε να κάνω μπάνιο στη θάλασσα… Δε μ’ άφηνε να μάθω ποδήλατο μην πέσω… Έτσι μεγάλωσα», εξομολογήθηκε ακόμα η Μαίρη Βιδάλη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Επίσης αναφέρθηκε στην απόφασή της να πάει κρυφά από τους δικούς της στα καλλιστεία.
«Όταν μάθανε στο σχολείο, στη σχολή, οι συμμαθήτριές μου ότι βγήκα στα καλλιστεία, λέγανε “α όχι, είναι συνωνυμία”. Δεν γίνεται να την αφήσαν, πήγα κρυφά. Το μάθανε από την Απογευματινή, τότε τα χαζεύανε. Ήμουν 20 χρονών, ανήλικη ήμουν… 21 τότε ενηλικιωνόσουν και το μάθανε από τις εφημερίδες γιατί είχα ήδη βγει στις 20 επικρατέστερες», είπε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια εξομολογήθηκε για την καριέρα της στην υποκριτική τέχνη: «Εμένα άνοιγε η μία πόρτα μετά την άλλη. Πρώτη εμφάνιση στην τηλεόραση ήταν με τον Μάνο Κατράκη και πρώτο μου εξώφυλλο στο Ραδιοτηλεόραση της ΕΡΤ. Η πρώτη μου ταινία ήταν με τον Ανδρέα Μπάρκουλη, συμπρωταγωνίστρια. Το πρώτο θέατρο όπως σας είπα ήταν ο Ευαγγελάτος πρωταγωνίστρια και μετά στο Εθνικό. Δηλαδή μ’ άνοιγαν οι πόρτες μία μετά την άλλη. Τα πάντα στη ζωή μας έχουν και λίγο τύχη. Δηλαδή και τώρα που σας βλέπω είναι τυχαίο.
Μπορεί να ήταν επιλογή σας και επιλογή μου να ‘ρθω εδώ, αλλά κάτι μπορεί να τύχαινε ενδιάμεσα και να μη μπορούσα. Άρα υπάρχει ο παράγων τύχη. Αλλά δεν είναι μόνο αυτός. Έχω κάνει πολλά λάθη στη ζωή μου και με έσωσε το θέατρο».
Επίσης, η Μαίρη Βιδάλη αναφέρθηκε στις δυσκολίες που περνάει, καθώς πριν από έναν χρόνο περίπου «έφυγε» από τη ζωή ο αγαπημένος της γιος.
«Όπως και αυτή τη στιγμή με έχει σώσει το θέατρο, ψυχολογικά. Βέβαια και οι συνάδελφοί μου και οι δημοσιογράφοι και ο κόσμος», εξομολογήθηκε, χωρίς ωστόσο να πει περισσότερα.
«Έχω εισπράξει πάρα πολύ μεγάλη αγάπη και νομίζω ότι ήταν το μεγαλύτερο παράσημο… Αλλά οι συνάδελφοι δεν είναι και πάρα πολύ εύκολο πάντα. Με στήριξαν φοβερά. Ίσως ανταπέδωσαν την αγάπη που έχω εγώ στους συναδέλφους μου. Δεν είμαι με τίποτα ανταγωνιστική. Είμαι συναγωνιστική. Χαίρομαι πάρα πολύ με τις επιτυχίες τους», πρόσθεσε η Μαίρη Βιδάλη.
«Όλα τα πράγματα χρειάζονται βάσεις. Εγώ περπατούσα στη σκηνή, σε ένα έργο πραγματικά πάνω μου γιατί μ’ είχε αγαπήσει τόσο πολύ η Σμαρούλα Γιούλη και μου λέει “α, εγώ, δεν φτάνει μόνο αυτό τώρα που είσαι πρωταγωνίστρια μαζί μου, θα σε κάνω πρωταγωνίστρια”. Και με έβαλε στο Βέμπο, πρώτο ρόλο. Έλεγα όλο το έργο κι εγώ δεν ήξερα βασικά στοιχεία της δουλειάς. Είναι καλό να πηγαίνεις βήμα – βήμα. Εγώ έπεσα κατευθείαν στα βαθιά», δήλωσε στη συνέχεια για το ξεκίνημα της καριέρας της.
«Εγώ θεωρώ ότι το θέατρο είναι σπουδή. Το θέατρο είναι μια συνεχής μαθητεία, πρέπει δηλαδή όσο καιρό κι αν είμαστε να διαβάζουμε και να μελετάμε και να τα ψάχνουμε τα εκφραστικά μας μέσα, να τα βελτιώνουμε γιατί κανένας δεν είναι τέλειος και τίποτα δεν πετυχαίνεις. Είναι τέτοιο μεγάλο το φάσμα της τέχνης που… τι λένε; Ένα λιθαράκι; Ούτε έναν κόκκο της άμμου δε δίνουμε μπροστά στο μεγαλείο της τέχνης. Και να σε βάζουν απ’ τα 22 και τα 23 σου να είσαι πρωταγωνίστρια, είναι δύσκολο και καθόλου τύχη», η εξομολόγηση της Μαίρης Βιδάλη για την καριέρα της συνεχίστηκε, καθώς υπογράμμισε: «Τότε αισθανόμουν τρομαγμένη, αλλά έπρεπε να το κάνω και προχωρούσα. Νομίζω ότι κάθε χρόνο κάτι καλύτερο κατόρθωνα. Αλλά για να πω ότι ήμουν ευχαριστημένη από την απόδοσή μου, πέρασαν πάρα πολλά χρόνια. Και σε πολύ λίγες στιγμές είπα “ναι, εδώ τα κατάφερα”».
Αμέσως μετά, η Μαίρη Βιδάλη αποκάλυψε ότι υπάρχει ένας εμμονικός κριτικός θεάτρου που έγραφε κακή κριτική για εκείνη πριν ανεβάσει το έργο της.
«Πήρα στη ζωή μου τόσο καλές όσο και κακές κριτικές, από ανθρώπους εμμονικούς. Ήταν ένας ο οποίος μου έγραφε κακή κριτική πριν ανέβει το έργο, γιατί δεν του άρεσα. Τι να κάνουμε; Συμβαίνει. Του απαγορεύω να μπει στο θέατρό μου. Είναι ο μόνος άνθρωπος που του απαγορεύω – δε θα πω το όνομά του – αλλά αν έρθει θα φύγει», είπε.
«Πήρα το ρίσκο του θιάσου επειδή είχα σπουδάσει οικονομικά», παραδέχτηκε στην ίδια συνέντευξη η Μαίρη Βιδάλη.
